Παρασκευή 4 Ιουλίου 2014

Η ΨΥΧΗ ΤΗΣ
Να φοβηθείτε και να κρυφτείτε.
Πολιτικάντες του καφενείου.
Θα δικαστείτε και θα στηθείτε
στο ικρίωμα της ιστορίας.
Η χώρα δεν πωλείτε.
Η ψυχή της δεν πωλείτε.
Ο αέρας της θα μείνει και
θα σας φέρει σκοτοδίνη.
Κι εσείς μια ημέρα θα χαθείτε.
Από τις σελίδες της ιστορίας.
Κι οι εγγονοί σας ακόμη.
θα σας φτύνουν.
Ως εκτελώντας ξένες εντολές.
Μακριά από του λαού τις βουλές.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Πέμπτη 3 Ιουλίου 2014

Ο.. ΘΥΜΟΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Λυσασμένη .Μας πήρανε τους νέους μας.
Οι ξένες οι πόρνες.
Έρχονται από την Ασία.
Οι σχιστομάτες, οι κοντές.
Από την Σκανδιναβία οι ξανθιές.
Από την Ρωσία,κι από τα Βαλκάνια.
Οι φτηνές από την Βουλγαρία.

Παντού βλέπετε ξένες γυναίκες.
Άλλες στα πορνεία
Αντί πινακίου φακής.
Κι άλλες παντρεμένες.
Με τους άντρες μας.
Νέους και γέρους.

Χορός γυναικών.
Τι θα κάνουμε ;
Πρέπει ν`αντιδράσουμε
και να δράσουμε πριν είναι αργά.
ΔΙΚΑΙΟΣΟΦΟΣ
Πλάσματα του Θεού είναι κι αυτές.
Μάνες τις γέννησαν, μαμές τις ξεγέννησαν.
Θύματα ενός αδυσώπητου πολέμου.
Γιατί δεν τις λυπάστε;
Γιατί, τις αδελφές σας, τις καταράστε;
Κρατήστε τον θυμό σας.
Θα σας πνίξει
το μίσος και η οργή.

ΧΟΡΟΣ
Α/ γυναίκα.
"Είναι απελπιστική η κατάσταση
για μας τις γυναίκες.
Πρέπει κάτι να κάνουμε κορίτσια.
Β/ γυναίκα.
"Να αντισταθούμε. Όλες μαζί."
Γ/ γυναίκα
"Ναι πρέπει να αντισταθούμε.
"Να τις πετάξουμε στην θάλασσα."
Χορός Ναι. Να τις πετάξουμε
όλες τις ξένες
γυναίκες στην θάλασσα.
Εξαιτίας τους δεν μπορούμε
να δούμε χαρά στα σκέλια μας.

Γ? γυναίκα του του χορού
"Για κοιτάξετε εκεί;
Κάποιοι έρχονται
κρατώντας πολύχρωμες
ανθοδέσμες με λουλούδια."

Δύο άνδρες έφθασαν
έδωσαν στα
κορίτσια τις ανθοδέσμες και φίλησαν
στο χέρι την Λυσασμένη
κάνοντας βαθιά υπόκλιση.

Α/ άνδρας
Ερχόμαστε ως
απεσταλμένοι του ανδρικού πληθυσμού.
Β/ άνδρας "Ναι ως απεσταλμένοι."
Α/ άνδρας "Μην με επαναλαμβάνεις εσύ."

Α/ άνδρας
Αποφασίσαμε να σας εξευμενίσουμε.
Β/ άνδρας" Να σας εξευμενίσουμε.
Α/ άνδρας
"Να κερδίσουμε ξανά την αγάπη σας.
Θα διώξουμε τις ξένες γυναίκες
στις πατρίδες τους.
Α/ άνδρας.
"Με ένα όρο όμως."
Β/ άνδρας Ναι, μ`ένα όρο.

Α/ γυναίκα χορού.
"Να τον ακούσουμε."

Α/ άνδρας
"Να μην είστε ψηλομύτες
και καριερίστες."
Να μας δέχεστε
στα κρεβάτια σας
όπως είμαστε.
Και να μην μας περιφρονείτε.
Να μας αφήνεται ελεύθερους
να βλέπουμε
ποδόσφαιρο.
Κι εσείς να βγαίνετε
για καφέ με τις φίλες σας.
Δέχεστε αυτόν τον όρο;

Χορός {ομαδικά}.
"Δεκτός ο όρος. Δεχόμαστε."
"Μετά χαράς."
Χορός. Τραγουδώντας.
"Αντί να τρέχετε στα ξένα για
αγκαλιά και φιλιά."
Είμαστε κι εμείς εδώ,
Και είναι, τρυφερά .
Κι από τον τόπο σας.
Για πάντα, η αγκαλιά μας
δική σας ."
Όπως ονειρευτήκατε
θα είναι η ζωή σας.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Τετάρτη 2 Ιουλίου 2014

ΠΟΤΕ
Αμέτοχος εγώ ποτέ.
Δεν λιποψυχώ .
Επιθυμώ να είμαι
ένας στρατιώτης.
Μου ταιριάζει εμένα η μάχη.
Θα πολεμήσω.
Μέχρι θανάτου 
Για τα ιδεώδη μου.
Έστω κι αν στην μάχη
ξεψυχίσω.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ
Χαράς παραλήρημα η πτώση του.
Την περίμενε ημέρα με την ημέρα.
Μα δεν μπορούσε.
Δεν είχε την δύναμη. 
Να πει ένα τελευταίο αντίο.
Η πτώση μαζί με το δάκρυ. 
Του έφερε και την χαρά της
απελευθέρωσης από το στρες.
Η ζωή του είπε, ένα τελευταίο αντίο..
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΣΥΜΜΕΤΟΧΟΣ
O ποιητής δεν μπορεί να αλλάξει 
τον κόσμο με τους στίχους.
Μπορεί όμως να περιγράψει
να αναλύσει, να κριτικάρει
την κοινωνική αδικία και
ανισότητα.



Να σταθεί συμμέτοχος
μέσα- κι όχι απαθής θεατής-
στον κόσμο.
Να πολεμήσει και να τραγουδήσει.
Σαν στρατιώτης και ως σημαιοφόρος
στους κοινωνικούς αγώνες.


Η ποίηση του κοφτερό σπαθί.
Τον Προμηθέα ν`απελευθερώσει.
Από τα δεσμά του.
Από τον βράχο του Καυκάσου.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Τρίτη 1 Ιουλίου 2014

Η ΓΕΝΝΙΑ ΜΑΣ 
Εμείς κουτσά στραβά
την ζήσαμε την ζωή μας.
Πουλήσαμε κουλούρια
στους δρόμους και λαχεία.
Μεταναστεύσαμε .

Γίναμε χαμάληδες,και υπηρέτες
Πλύναμε, ατελείωτες σειρές
πιάτων, στα Ελληνικά εστιατόρια
στην "Αστόρια" της Νέας Υόρκης.

Εργαστήκαμε στη ξενιτειά.
Και σε ορυχεία, απεργήσαμε.
Είδαμε τα οράματα μας
να "καίγονται στην πυρά."
Και ιδεολογίες να καταρρέουν
σαν χάρτινους πύργους.

Τα θηρία εγκαταστάθηκαν
για τα καλά σε θέση μάχης.
Δεν είναι αυτή η κοινωνία
των ονείρων μας.
Ούτε των οραμάτων μας.
Μοιάζει να ζωντάνεψε από τον
νυχτερινό εφιάλτη μας.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Η ΓΡΑΜΜΗ
Ο θάνατος είναι μια γραμμή
κοντά στην ζωή
Η ζωή είναι μια κλωστή 
πλησίον του θανάτου.
"Η επανάληψη είναι μήτηρ πάσης
μαθήσεως."

Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Με αυτήν καλούμαστε
να επιβιώσουμε .
Να
δώσουμε νόημα στην ζωή μας.
Η οποία φεύγει σύντομα.
Λες και είναι¨ "ένα τσιγάρο δρόμος."

Εσύ φίλη, φίλε το επανέλαβες εκατό
φορές;
Δώσε της νόημα, χαρά και ελπίδα.
Μην την σπαταλάς σε ανούσιες
συναναστροφές και δεξιώσεις.

Τώρα που σε κέρδισε η απληστία.
Μη δώσεις την ψυχή σου στα σκυλιά.
Γιατί να γίνεις ένα με τα θηρία;
Ξανασκέψου άνθρωπε το νόημα
της ζωής.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Υ.Γ
Συγνώμη που μου
βγαίνει ένα δασκαλίστικο ύφος.
Λέτε στην προηγούμενη
ζωή να ήμουν δάσκαλος!!