ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙΣ
Ζήσαμε καταρρεύσεις στους 
γήινους "παραδείσους."
Ίσως πλανευτήκαμε ότι
συμβαίνει μόνο
στους μύθους της θρησκείας.

Κι όχι στους μύθους και τα όνειρα
των ανθρώπων.
Δεν το πιστεύαμε στα μάτια μας.
Κι όμως συνέβη.

Τι θα απογίνουμε με
τόσες καταρρεύσεις;
Και απογοητεύσεις;
Με τι υλικά πλέον
θα πλάσουμε
τα όνειρα μας;

Και ο γέρο Όμηρος
προ χιλιετιών απών.
Για να περιγράψει με στίχους
την "Οδύσσεια" μας.
Την μεγίστη περιπέτεια
του ταξιδιού μας.

Αχ? γέρο Όμηρε.
Πόσο ορφανέψαμε.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
Δεν ζητώ έλεος. 
Αγάπη ζητώ.
Τρυφερότητα.
Ζεστασιά.
Φιλία ζητώ.

Δεν θέλω ν`ακουμπήσω.
Θέλω να μοιραστώ.
Αν δεν μοιράζεσαι.
Η μοναξιά σε περιτριγυρίζει.
Σκέπτεσαι τον θάνατο.

Δεν ζητώ έλεος.
Συντροφιά ζητώ
Κατανόηση, κι αγάπη
Σ`ένα κόσμο ανταγωνισμών.
Κρίσεων και επικρίσεων.

'Άραγε θα την βρω;
Μήπως και τα αισθήματα.
Είναι προς πώληση στην αγορά;
Ή αιώνιος ζητιάνος θα μείνω.
Στην μοναξιά μου, να περιχαρακωθώ;
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΛΟΓΙΑ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ 
Σημασία δεν έχει τι λέτε στις πλατείες.
Αλλά στην πολιτική σας τι κάνετε.
Τα λόγια είναι φτηνά .
Και ανέξοδα για τον καθένα.
Που τον λαό μπορεί να κυβερνά.

Σημασία στην πράξη δεν έχουν. 
Οι ιδεολογίες, ούτε των φιλοσόφων.
Οι θεωρίες.

Τα πάντα τ`ανατρέπει μια
φαύλη εξουσία.
Κυβερνά με ψέμματα.
Προπαγάνδες, και αν χρειαστεί με αίματα.

Μην εμπιστεύεστε κανένα χρώμα.
Αν δεν αγγίξετε.
Το σώμα των πληγών και¨
"Επί των τύπων των ήλων".

Σαν άπιστοι Θωμάδες
Γιατί αν σας ξεγελάσουν θα νοιώθετε.
Εξαπατημένοι, εμ? κλαμμένοι εμ? δαρμένοι.

ΜΕΛΕΤΗ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
"Οι αρχαίοι κάθε φορά που επρόκειτο να συμβεί ένα σημαντικό γεγονός για την πόλη, προσέφεραν θυσία στους θεούς τους. Επίσης, θεωρούσαν ότι, για να υπερβεί ο πολίτης την ατομικότητά του και να κοινωνήσει με τους άλλους, θα έπρεπε να ξεπεράσει το φόβο του θανάτου, επειδή ο θάνατος ήταν για αυτούς η θύρα για έναν άλλο "κόσμο". Σήμερα συμβαίνει ακριβώς τοαντίθετο."
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
Σημείωση Μανούσου Γ. Δασκαλάκη
Οι αρχαίοι Έλληνες ήθελαν να ξεπεράσουν τον φόβο του θανάτου, διότι συνεχώς προέβαιναν σε πολέμους μεταξύ των Ελληνικών πόλεων και βεβαίως με τους Πέρσες.Δεν ήταν υπεράνθρωποι.
Βεβαίως η Χριστιανική φιλοσοφία συνεχίζοντας την φιλοσοφία περί ψυχών του Πλάτωνα κηρύττει τον θάνατο ως "θύρα για τον άλλο κόσμο." Τι φαντασίωση.
Ο άνθρωπος είναι καμωμένος από ύλη και σε ύλη καταλήγει. Τα υπόλοιπα είναι μια παραμυθία για να γλυκάνει την επίγεια ζωή.

ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΩ
Δεν με ελκύει η σκέψη του θανάτου .
Το γνωρίζω ότι μια ημέρα θα πεθάνω.
Τι πρέπει να κάνω;

Να ζήσω κρατώντας 
στο χέρι μια μελέτη θανάτου;
Να καταθλιβώ και να αυτοκτονήσω
στο Ταύγετο φιλοσοφώντας για
την ματαιότητα της ζωής;

Μήπως στα Λευκά Όρη της Κρήτης ;
Στο Ιδαίον Άνδρον ή στον Ψηλορείτη;
Να κάνω "παρέα" στους αρχαίους Θεούς;

Ούτως, ή άλλως μια ματαιότητα είναι η ζωή.
Δεν θέλω να με συντροφεύει η σκέψη σου.
Ω? Θάνατε, αθάνατε.!!!
Άσε με λίγο, να ζήσω σαν άνθρωπος.

ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΖΩΗ
Οι έξυπνοι δυτικοί άνθρωποι.
Δεν σκέπτονται συνεχώς τον θάνατο.
Βιώνουν το σήμερα και δημιουργούν
σαν να είναι αθάνατοι.

Έχουν αγαπήσει την μοίρα τους.
Αδράτουν την ημέρα ,ζουν την στιγμή.
Δεν σκέπτονται. 
Το αύριο τι θα φέρει.

Τι μένει να κάνουν
σε μια προδιαγεγραμμένη πορεία;
Νικούν καθημερινά τον θάνατο.
Με τα έργα της δημιουργίας τους.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ
Στην Ελλάδα κάνουν 
κουμάντο ακόμη οι παρέες.
Σαν περιοχή των Βαλκανίων.
Των μεγάλων καφενείων.
Δεν αφήνουν τα τζάκια την χώρα.
Να προοδεύσει σύντομα στο τώρα.

Την κρατούν αλυσοδεμένη στο χθες.
Σαν επαρχία του αρότρου αν θες.
Φοβούνται μην χάσουν τα προνόμια.
Την στήριξη του κλήρου.
Την εξουσία επ`απείρου.

Κρίμα στην χώρα που
την διαφεντεύουν .
Ακόμη οι αγάδες.
Μεγαλοσχήμονες
Και τσιφλικάδες.
Με νέο πρόσωπο.
Είναι αλήθεια
Και γυαλισμένα νέα δεκανίκια.

Λογαριασμό δεν δίνουν σε κανένα.
Όπως τρωγόντουσαν και στο 21.
Τρώνε με χρυσά κουτάλια.
Στον λαό η ανασφάλεια.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ