ΑΔΗΦΑΓΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ
Στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία κυρίαρχος είναι ο αδηφάγος καπιταλισμός και οι ελεύθερες και χωρίς σύνορα ανοιχτές αγορές.
Επειδή οι μεγαλοκαπιταλιστές φοβούνται την αντίδραση των λαών
δεν έχουν καταργήσει εντελώς την κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Προσπαθούν να τη διατηρήσουν σαν κέλυφος χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο.
Δείτε τι έγινε στην Ε.Ε με την αλλαγή κυβέρνησης τον Ιανουάριο στην Ελλάδα.
Οι σκληροί εκπρόσωποι των αγορών όπως ο υπουργός των οικονομικών της Γερμανίας ΣΟΙΜΠΛΕ δήλωσε ότι¨ "οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται με οποιαδήποτε κυβέρνηση."
Με τη δήλωση του αυτή ακύρωσε το νόημα των εκλογών για ηπιότερη και με κοινωνικό πρόσωπο διαπραγμάτευση και επέβαλλε δια πυρός και σιδήρου την θέληση των αγορών.
Η υπερχρέωση των κρατών είναι ευκαιρία για την υποδούλωση από τις μεγάλες δυνάμεις των μικρών κρατών, και την εκμετάλλευση τους ως νέες "αποικίες χρεών."
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕ ΧΡΩΜΑΤΑ

Είμαι ένα τριαντάφυλλο που βλασταίνει σ`ένα
κήπο πολύχρωμο, με όλα τα χρώματα της ίριδας.
Διώχνω με τη νιότη μου, μια μυρωδιά θανάτου.
Όλο ζωή ανασαίνω.
Σε πράσινα λιβάδια βλασταίνω.

Δεν είμαι κούτσουρο του δάσους.
Δεν περιμένω
να με ανάψουν κι ως πρώτη ύλη,
με τα καταχθόνια σχέδια τους να με κάψουν.
Είμαι ένα βότσαλο
στην λίμνη που ταράζει τα νερά,
και ελπίδες δίνει.

Είμαι ένα αστέρι, που φέγγει στον ουρανό.
Μια ηλιαχτίδα που φωτίζει τις σκιές
στων ανθρώπων τις ψυχές.
Πίνακας βαμμένος χρώματα, οράματα
κι αρώματα.
Δανείζω το φως μου στα βράδια,
να διώχνει της νύχτας τα σκοτάδια.

ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ
Υποσχέσεις πολλές.
Χωρίς αναστολές.
Λόγια που λησμονιούνται
την επαύριον.
Φταίω κι εγώ που δέχομαι
τα ψέματα τους.
Και τα επιβραβεύω.
Αργότερα μετανιώνω
Και ο μύλος
του ψέματος γυρίζει.
Το κόσμο μας έτσι
κάλπικα τον ορίζει.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΓΡΑΦΩ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Γράφω ποιήματα για να γλυκάνω
τις ώρες της μοναξιάς μου.
Να ρίξω φως στην αυτογνωσία μου.
Για μένα και τον εγωισμό μου 
που φθάνει μέχρι τον ουρανό.
Δεν θέλω να πεθάνω.
Είμαι ένα δειλό φοβισμένο
ανθρωπάκι που ζαρώνει.
Όταν σκέπτεται το κοφτερό
δρεπάνι του χάρου.
Ίσως αύριο όταν... στο επέκεινα.
Κάποιος να με σκέπτεται.
Ότι κάποτε υπήρξα.
"Σ`αυτόν τον τόπο το μικρό
τον μέγα."
Και να διαβάζει στίχους μου.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΑ
Περιπατούσε αμέριμνος
στους δρόμους.
Τριγυρνούσε και χάζευε
ησύχως μες το πλήθος.

Αναπάντεχα.
Του ήρθε ένα τούβλο
στο κεφάλι.
Του διάλυσε την ύπαρξη.
Δεν σταμάτησε να κυκλοφορεί
πάνω σ`ενα ταπεινό αμαξίδιο
και ν`αγαπάει τη ζωή.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΑΡΕΝΑ 
Το μαύρο και
το άσπρο στην αρένα
καθώς και 
τα άλλα χρώματα.
Στη διαπάλη του μαύρου
με το άσπρο εξαφανίζονται
τα άλλα χρώματα.
Κάποιους βολεύει
μεταξύ δύο, το ματς.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΕΝΩΣΗ
Ενωθήκαμε για να πάμε μπροστά;
Μήπως για να κρυφτούμε
ο ένας πίσω από τον άλλο 
και να πάμε ένα βήμα πίσω;
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗ