ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ
Ο πόλεμος για το φαί δεν έχει αρχή και

τέλος. Ο χορτασμένος κρύβει το βιός του
εις το κελάρι με τάξη, για να μην τρέξει
ο πεινασμένος να το αρπάξει.
Κι αν δεν του δώσει λίγο να φάει ο χορτασμένος
για να λαδώσει το αντεράκι του ο πεινασμένος.
Πυρ και μανία θα γίνει, και σαν λαμπάδα αναμμένη
την απελπισία του θα περιφέρει στην οικουμένη.
Έρημος φτωχός και καταφρονεμένος,
για εκδίκηση, λαύρος, με το καλάσνικωφ στο χέρι
και πυρομαχικά στην μέση ζωσμένος.
Στη γωνιά του θα αναρωτιέται γιατί η σύντομη ζωή του
άδικα να σπαταλιέται.


Και θα ρωτά χωρίς απόκριση. ,Γιατί να γεννηθώ σε ένα καλύβι
κι όχι σε ακριβό Περσικό χαλί σαν τον Χαλίφη;;
Θα καταριέται σε τόνο ύστερο για καθετί μίζερο.
Την ώρα που γεννήθηκε στο κόσμο αυτόν τον γκρίζο ,
την μάνα που τον έφερε σε δήθεν
κοινωνία, όπου αποδείχθηκε μία ζούγκλα με θηρία.
Είναι έτοιμος να τους κάψει όλους οργισμένος ,και
από το κοινωνικό σώμα αποβλημένος.
Τίποτα δεν είχε για να χάσει, σε ένα
κόσμο που τον είχε ξεβράσει.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΒΙΑ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Ο πόλεμος για το φαί δεν έχει τέλος. Ο χορτασμένος κρύβει το βιός του στο κελάρι για να εμποδίσει τον πεινασμένο να το πάρει. Μ.Δ
Αυτές τις ημέρες η βία και η θανατηφόρος εγκληματικότητα έχει πάρει διαστάσεις τρόμου εξαιτίας και της υπερπροβολής της, όπως συνήθως, {αυτή τη φορά όχι κι άδικα} από τα μέσα ενημέρωσης. Ένας άνδρας διαμελίζεται πιθανώς την στιγμή που πήγε να πυροδοτήσει βόμβα. Ένα αγοράκι δεκαπέντε ετών σκοτώνεται την στιγμή που ψάχνει παλιοσίδερα στα σκουπίδια, και έρχεται σε επαφή με εκρηκτικό ωρολογιακό μηχανισμό, ενώ η δεκάχρονη αδελφούλα του τραυματίζεται σοβαρά στους οφθαλμούς με κίνδυνο τύφλωσης. Δολοφονείτε εν ψυχρώ ανύποπτος άνδρας σε πρακτορείο προ-πό, στα Κάτω Πατήσια, και τραυματίζεται στην ίδια περιοχή άλλο άτομο , σε κατάστημα σε απόπειρα ληστείας.
Δολοφονείται εντωμεταξύ το ίδιο διάστημα, συνταξιούχος αξιωματικός του στρατού,
με τσεκούρι και τραυματίζεται η σύζυγος του, στην ίδια περιοχή πάλι, σε απόπειρα ληστείας. Όπως βλέπουμε η βία εκφράζετε με την μέθοδο της ατομικής τρομοκρατίας, στην πρώτη και δεύτερη περίπτωση, και σε ληστείες και εγκλήματα κατά της ζωής στη δεύτερη και τρίτη περίπτωση. Είτε η βία έχει ιδεολογοπολιτικά αίτια , είτε προέρχεται από παράβαση του κοινού ποινικού δικαίου, φέρνει τα ίδια ολέθρια αποτελέσματα. Τον θάνατο αθώων ανθρώπων σε πολιτισμούς όπως ο σύγχρονος πολιτισμός,
όπου έχουν γίνει κοινωνικοί αγώνες για σεβασμό και προστασία της ζωής της ιδιοκτησίας, και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, Όπως και για τα ανθρώπινα δικαιώματα όπου προστατεύονται από το Σύνταγμα της χώρας μας και τις διεθνείς συμβάσεις. Όσο τα κοινωνικά προβλήματα θα διογκώνονται και νέες ομάδες ανθρώπων θα μπαίνουν στο περιθώριο, τόσο το μικροέγκλημα κυρίως θα αυξάνεται ραγδαία.
Σκηνές επίσης βίας με το κιλό, παράγονται και προβάλλονται σε τηλεοπτικά και κινηματογραφικά φίλμς. Στον μιμητισμό αυτόν πέφτουν θύματα ανώριμοι έφηβοι αλλά και παιδιά όταν εκτεθούν πολλές ώρες βλέποντας σκηνές βίας όπου ξυπνούν τη νύκτα με εφιάλτες. Το σύστημα παράγει βία, όπως και τα αστυνομικά και στρατιωτικά σώματα είναι σώματα τα οποία υπό ορισμένο καθεστώς παράγουν βία. Βεβαίως ένα κράτος δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς αστυνομία και στρατό. Μονάχα στην χώρα της ουτοπίας υπάρχουν τέτοιες κοινωνίες. Στους τοίχους υπάρχουν συνθήματα όπως¨
«Βία στην βία των αφεντικών». ή «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»
Το σύστημα του καπιταλισμού βασίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπου, από άνθρωπο. Διεξάγονται όμως και συνεχείς κοινωνικοί και συνδικαλιστικοί αγώνες για την βελτίωση της ζωής των εργαζομένων και δεν χρειάζονται βίαιες ενέργειες ανατροπής , διότι και όπου έγιναν κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος. Ασφαλώς σε μια ευνομούμενη κοινωνία πλουραλιστική δημοκρατική, νόμος είναι οι συλλογικές συμβάσεις εργοδοτών και εργαζομένων κι όχι το δίκιο του εργαζόμενου μονάχα.
Σε κάθε κοινωνία ο αγώνας για την βελτίωση της ποιότητας της ζωής και για μια δικαιότερη κοινωνία δεν έχει τέλος. Ευτυχισμένο τέλος έχουν μονάχα τα παραμύθια κα όχι η πραγματική ζωή. Γράφει ο περίφημος Λιβανέζος φιλόσοφος -ποιητής Χαλίλ Γκιμπράν στην ποιητική συλλογή «Ο προφήτης» για «το έγκλημα και την τιμωρία» «Ο δολοφόνος δεν είναι ανεύθυνος ια την δολοφονία του .Και ο ληστεμένος δεν είναι λιγότερο αθώος που ληστεύθκε. Ο δίκαιος δεν είναι αθώος για τις πράξεις του κακού, και αυτός που έχει καθαρά χέρια δεν είναι αθώος για τις πράξεις του εγκληματία. Ναι ο ένοχος είναι συχνά το θύμα του ζημιωμένου. Και ακόμη πιο συχνά ο καταδικασμένος είναι εκείνος που σηκώνει το βάρος για τους αθώους και τους άμεμπτους. Δεν μπορείτε να διαχωρίσετε τους δίκαιους από τους άδικους και τους καλούς από τους κακούς. Γιατί στέκουν δίπλα ,δίπλα μπροστά στο πρόσωπο του ήλιου , όπως η μαύρη κλωστή και η άσπρη είναι μαζί υφασμένες. Και όταν η μαύρη κλωστή σπάσει, ο υφαντουργός θα κοιτάξει όλο το ύφασμα και θα εξετάσει επίσης και τον αργαλειό».

Ο ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
Αδέρφια μου όλου του κόσμου ελάτε
να αγκαλιαστούμε, να σηκώσουμε τον ήλιο
ψηλά να αγαπηθούμε.
Ο ουρανός μας ανήκει, ο ήλιος και το
φεγγάρι. Κανένας δεν μπορεί, το χώμα το
δικό μας , την ομορφιά της φύσης ,να μας πάρει.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΜΜΕ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
«Αδέρφια μου όλου του κόσμου ελάτε να αγκαλιαστούμε να σηκώσουμε τον ήλιο ψηλά να αγαπηθούμε». Μ.Δ.
Τον τελευταίο καιρό υπήρξε ένας λαϊκισμός αλληλοκατηγοριών και προπαγάνδας,
ανάμεσα σε λαϊκίστικα έντυπα Γερμανίας και Ελλάδας. « Οι τεμπέληδες σπάταλοι και ανεπρόκοποι Έλληνες» από την μία πλευρά «οι Γερμαναράδες , Ναζί που κατέστρεψαν την Ελλάδα και δεν την αποζημίωσαν» από τη άλλη πλευρά.
Αυτοί οι χαρακτηρισμοί ένθεν και ένθεν είναι φασιστικοί χαρακτηρισμοί, και ισοπεδωτικοί , και βασίζονται σε στερεότυπα. Πολτοποιούν την διαφορετικότητα των ανθρώπων, και τους εντάσσουν όλους σε μια κατηγορία ως ενιαίο σύνολο. Όμως¨ «Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό δημιούργημα της φύσης που γεννιέται μια φορά και ποτέ ξανά». Όπως έχει γράψει κι ο νομπελίστας Γερμανός συγγραφέας Χέρμαν Έσσε. «Εσείς οι Γερμανοί». «Εμείς οι Έλληνες». Αυτή η φρασεολογία θυμίζει χούλιγκανς και φανατικούς οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων, χωρίς δική τους σκέψη και άποψη και κυρίως χωρίς γνώση των δύο λαών. Οι λαϊκιστές και των δύο πλευρών ας μην ξεχνούν
ότι ο Γερμανικός λαός σε περιόδους απελπισίας ψήφισε και ανέδειξε τους ναζί αλλά είναι και ο πρώτος που υπέστη τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των αντιφρονούντων , και τις δολοφονίες των Εβραίων και των διαφορετικών , πριν ο ναζισμός αιματοκυλήσει ην Ευρώπη. Παρά την αυστηρότητα της Συντηρητικής Γερμανίδας Καγκελαρίου ,
Αγκέλας Μέρκελ που ως η ισχυρότερη χώρα της Ευρωζώνης παρουσιάζεται ως θεματοφύλακας του συμφώνου σταθερότητας, το ζήτημα είναι πολιτικό. Η Ελλάδα υπέγραψε ένα σύμφωνο σταθερότητας που δεν εφαρμόζει, {Δεν κρίνω εάν τώρα εάν έπρεπε να το υπογράψει ή όχι} {μετά την κρίση και οι άλλες χώρες}και από την άλλη η Ελληνική διοίκηση με την ανεύθυνη σπάταλη, και εις όφελος των μεγάλων και μικρών συμφερόντων διαχείριση, έχει φέρει την χώρα σε δεινή οικονομική θέση. Ένα άλλο θέμα επίσης σοβαρό είναι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εφαρμόζουν τα συντηρητικά και φιλελεύθερα κόμματα της Ευρώπης, πολιτικές οι οποίες ευνοούν τις αγορές, και τις αφήνουν ως κυρίαρχες να καθορίζουν τις πολιτικές των κρατών και κυβερνήσεων. Είναι πολύ εύκολο να διοχετευτεί η οργή του Γερμανικού λαού για το δεκαετές πρόγραμμα λιτότητας που τους υπέβαλε η εκάστοτε Γερμανική ηγεσία, με καθήλωση των μισθών , «στους τεμπέληδες Έλληνες» παρά στο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και στις Γερμανικές πολυεθνικές που θησαυρίζουν, όπως είναι ευκολότερο και για τα λαϊκίστικα Ελληνικά έντυπα να στοχοποιήσουν τους Γερμανούς για τα λάθη, και την φαυλότητα των Ελληνικών κυβερνήσεων διαχρονικά. Οι νεότεροι Γερμανοί δεν εργάζονται πολύ, ούτε έχουν την παλιά πειθαρχία των Πρώσων. Φροντίζουν και για το ευζήν εργάζονται 40 ώρες την βδομάδα έναντι των Αμερικανών που εργάζονται 41 ώρες εβδομαδιαίως. Το μεταπολεμικό θαύμα της Γερμανίας δεν το πραγματοποίησαν μόνοι τους οι Γερμανοί, αλλά με την βοήθεια των ξένων εργατών μέσα στους οποίους ήταν και 300.000 Έλληνες. Σήμερα ζουν στην Γερμανία 350.000 Έλληνες, όπου εργάζονται ή έχουν επιχειρήσεις και προοδεύουν. Για το κατοχικό δάνειο λέει ο Γερμανοελληνας καθηγητής ιστορίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών Χάγκεν Φλάϊσερ στην «Ελευθεροτυπία» ότι ¨ «Θα πρέπει να πιέζουν οι Ελληνικές κυβερνήσεις διότι τα δάνεια επιστρέφονται και μεταξύ φίλων».
Οι Γερμανοί διανοούμενοι είναι εκείνοι οι οποίοι λάτρεψαν και διέδωσαν το αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό ίσως και από ανταγωνισμό με τους Γάλλους οι οποίοι ήταν Λατινογενείς. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να καλλιεργείται μια σχέση φιλίας μεταξύ των λαών της Ευρώπης μέσα στα πλαίσια κοινών αγώνων για μια ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ και όχι των τραπεζών και των μονοπολίων.

Ταξίδευσε το 12ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης
« H ΛΙΣΤΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ»
Παρασκευή Σάββατο Κυριακή 26-27-28-3-2010 στο «Μεγάλο Αρσενάλι»
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Η Νότιος Αμερική είναι ο κατεξοχήν χώρος επιρροής των ΗΠΑ, όπου στήριξαν και εξέθρεψαν δικτατορικά καθεστώτα για να υπηρετηθούν με το καλύτερο τρόπο , τα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιριών τους, για την καταλήστευση του ορυκτού πλούτου και των υδρογονανθράκων των χωρών αυτών. Μία τέτοια περίπτωση ήταν και η ιστορία της δικτατορίας του στρατηγού Βιντέλα το 1976 στην Αργεντινή.
Το ντοκιμαντέρ του δημοσιογράφου Παύλου Νεράτζη με τίτλο «Η λίστα της σιωπής» παρουσιάζει με συνεντεύξεις και ντοκουμέντα την φρίκη των 30.000 αγνοουμένων-«εξαφανισμένων» της εποχής εκείνης. Η δικτατορία του Βιντέλα όπως και κάθε δικτατορία ,είναι η δικτατορία της μεγαλοαστικής και αστικής τάξης ενάντια στους εργαζόμενους , όταν βλέπει ότι κινδυνεύουν τα συμφέροντα της και αδυνατεί να ελέγξει την κατάσταση. Το στρατοκρατικό καθεστώς του στρατηγού Βιντέλα συνέλαβε και βασάνισε στις διάφορες φυλακές της Χώρας τους αντιφρονούντες. Ένοπλα στρατιωτικά και αστυνομικά αποσπάσματα πήγαιναν στα σπίτια έκαναν έρευνες λεηλατούσαν και συλλάμβαναν όσους ήταν αγωνιστές, για ένα καλύτερο κόσμο . Οι περισσότεροι από αυτούς, ήταν νέοι φοιτητές άντρες και γυναίκες, και άλλοι είχαν οικογένειες με μικρά παιδιά, ή γυναίκες σε προχωρημένη εγκυμοσύνη. Τα τέρατα αυτά έβαζαν σε αεροπλάνα τους αγωνιστές, τους νάρκωναν οι συνεργάτες τους γιατροί με δύο ενέσεις, και ύστερα άνοιγαν τις πόρτες των αεροπλάνων τους πέταγαν στα ποτάμια και στη θάλασσα και τους έπνιγαν.
Τα μικρά παιδιά τα έπαιρναν οι χουντικοί και τα έδιναν σε στρατιωτικούς, που δεν είχαν παιδιά για υιοθεσία. Οι μανάδες και οι γιαγιάδες των παιδιών έψαχναν τους δικούς τους {παιδιά κι εγγόνια} και τους ανακοίνωναν ή ότι «εξαφανίσθηκαν» ή ότι «αυτοκτόνησαν».
Κάποια στιγμή οι γιαγιάδες των μικρών παιδιών οργανώθηκαν σε μαζικό κίνημα, το κίνημα των «γιαγιάδων» πήγαν σε ξένες πρεσβείες διαμαρτυρήθηκαν και ύστερα άρχισαν να διαδηλώνουν αψηφώντας το καθεστώς. Κάποτε η χούντα του Βιντέλα έπεσε μετά την ήττα της, από την Αγγλία της Μ. Θάτσερ το 1984 στον πόλεμο των νησιών Φώκλαντς. Ανάμεσα στους αγνοούμενους ήταν και περίπου 90 Αργεντίνοι, Ελληνικής καταγωγής. Οι χουντικοί δεν τιμωρήθηκαν γιατί ακόμη ο στρατός είχε μεγάλη δύναμη. Μόλις τέλειωνε το ντοκιμαντέρ και άνοιγαν τα φώτα μια στυφή γεύση ερχόταν στο στόμα των ανύποπτων θεατών από την αγριότητα των ανθρώπων όταν κατέχουν απόλυτη και ανεξέλεγκτη εξουσία. Άλλωστε και η Ελλάδα έχει γνωρίσει στην ταλαιπωρημένη χώρα μας, και ο λαός της έχει ζήσει στο πετσί του, τρις δικτατορίες στον εικοστό αιώνα. Το 1924-25 το στρατιωτικό κίνημα του Θεόδωρου Πάγκαλου, το 1936-40 την δικτατορία του Ι. Μεταξά και το 1967-74 την δικτατορία των τριών «αδελφών» Γ.Παπαδόπουλου Ν. Μακαρέζου, και Ν.Παττακού Παρά την σκληρότητα τους, και τα βασανιστήρια και τις εξορίες, που υπέβαλλαν οι Ελληνικές δικτατορίες τους αριστερούς, και κεντροαριστερούς διαφωνούντες, αλλά και τις δολοφονίες όπως αυτή του δημοκρατικού δικηγόρου Νικηφόρου Μανδηλαρά ή την αναπηρία του ταγματάρχη Μουστακλή το 67-74 φαντάζουν ως ήπιες δικτατορίες, εμπρός στην αιματοβαμμένη άγρια δικτατορία του Βιντέλα στην Αργεντινή.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Δημοκρατία ω ωραία δεσποινίς,
τα παλικάρια σου υπόσχονται,
αιώνια πίστη και αφοσίωση.
Μα σε απατούν με την πρώτη
ευκαιρία, με την αντίπαλο σου
φαυλοκρατία, και την εξαδέλφη
της την δικτατορία.
Πανώρια κόρη δημοκρατία πιασμένη
χέρι χέρι με την αγαπημένη σου
αδελφή ελευθερία. Πόσος αγώνας
και κόπος χρειάζεται για να είναι κανείς
πιστός στα πλούσια χαρίσματα σου.

ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΉΘΗΚΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ;
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΨΕΥΤΕΣ
«Δημοκρατία είν` η μάνα της πολιτικής η χρυσοχέρα κι η κόλαση η μητέρα του παραδείσου». ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ
Κατ`αρχήν θάθελα να θέσω ένα ρητορικό ερώτημα. Ποιός κυβερνά την Ελλάδα, την Ευρώπη,
την Αμερική και τον κόσμο; Οι λαοί ή οι αγορές; Πάντως στην περίπτωση της χώρας μας αλλά και στην Ε.Ε. οι αγορές κυβερνούν και επιβάλλουν μέτρα λιτότητας τα οποία εκτελούν οι κυβερνήσεις σαν πειθήνια όργανα τους. Ας επιστρέψουμε τώρα στα του οίκου μας.
Τον τελευταίο καιρό και ιδιαίτερα από τότε που ανέβηκε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία
υπάρχει μια δημοσιονομική τρομοκρατία άνευ προηγουμένου. Ασκείται από τα μέσα ενημέρωσης των διαπλεκομένων με την εξουσία μεγαλοεπιχειρηματιών.
Στήνεται το σκηνικό και γράφεται το σενάριο ότι για την υπερχρέωση του κράτους δεν φταίνε οι τράπεζες, το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο τα «γκόλντεν μπόις» και οι όμιλοι επιχειρήσεων αλλά οι εργαζόμενοι, και ο δημόσιος τομέας που ασφαλώς χρειάζεται όχι κατακρήμνιση αλλά εκσυγχρονισμό, και σωστή οργάνωση και λειτουργία.. Προσπαθεί η προπαγάνδα του καπιταλισμού, στο εκμεταλλευτικό σύστημα εκείνο όπου υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, να ενοχοποιήσει τους μισθοσυντήρητους παραγωγούς όπου πάνω τους κτίζεται η υπεραξία, κι όπου μοχθούν για να πλουτίσει το κεφάλαιο, ότι αυτοί φταίνε γιατί τάχα μου υπερκαταναλώνουν διάφορα υλικά αγαθά.
Είναι γνωστό ότι το ένα τρίτο της κοινωνίας ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.
Ότι υπάρχουν μικροσυνταξιούχοι που πένονται, ότι η ανεργία βαίνει συνεχώς διογκούμενη. Είναι φανερό ότι υπερκαταναλώνουν, οι έχοντες το χρήμα, οι οποίοι ζουν προκλητικά και φοροδιαφεύγουν νόμιμα, γιατί έχουν ψηφίσει νόμους στα μέτρα τους προκαλώντας το κοινωνικό σύνολο. Εξαιτίας της κρίσης του καπιταλισμού την οποία δημιούργησε η απληστία των χρηματοπιστωτικών κύκλων, προσπαθούν τώρα να φορτώσουν την κρίση στους εργαζόμενους, για να πληρώσουν οι αθώοι και αμέτοχοι, τις απατεωνιές και την απληστία των εχόντων και κατεχόντων. Να πληρώσουν με μείωση μισθών για να είναι ανταγωνιστικά τα μονοπώλια και να συσσωρεύουν περισσότερα κέρδη εις βάρος των μισθοσυντήρητων και μεσαίων στρωμάτων. Αλήθεια γνωρίζει ο Ελληνικός λαός πως δημιουργήθηκε το τεράστιο δημόσιο χρέος; Δημιουργήθηκε¨ 1ον Από τις τεράστιες αμυντικές δαπάνες τις υψηλότερες στην Ευρωπαϊκή ένωση.2ον Από το κόστος των ολυμπιακών αγώνων.3ον
Από το φόρτωμα στο δημόσιο του ασφαλιστικού συστήματος των τραπεζοϋπαλλήλων το οποίο έπρεπε να επωμιστούν οι τράπεζες. 4ον Από τα 28 δις όπου έδωσε το δημόσιο στις τράπεζες. Μπορεί να ήταν ένα μόνο μέρος μετρητά αλλά και οι εγγυήσεις χρήμα είναι .5ον Επειδή το χρέος είναι διαχρονικό να σας θυμίσω το χάρισμα δις δρχ. τότε στους μεγαλομετόχους των μεγάλων ΠΑΕ τον παλιό «καλό» καιρό; Ή τις υποχρεωτικές εξόδους των σαραντάρηδων υπαλλήλων των ΔΕΚΟ, για να πωληθούν ως φιλέτα στο κεφάλαιο, όπου φορτώνουν οι επιχειρηματίες επίσης το βάρος στο κράτος.
Να συνυπολογίσουμε και το κόστος του 2% όπου ενθυλάκωσε το «εκλεκτό» πολιτικό και εξουσιαστικό προσωπικό από τα στελέχη της ΖΗΜΕΝΣ της ΝΤΈΜΛΕΡ και των υπόλοιπων λαδιάρικων μεγαλοεταιρειών ;
Βγάλτε λοιπόν φίλοι μου συμπέρασμα για τους υπαίτιους της κρίσης του χρέους , και για την ανίερη προπαγάνδα τους. Εκείνο το οποίο είναι αρκούντως απογοητευτικό ότι αυτή την τόσο δύσκολη περίοδο τη κρίσης του καπιταλισμού έχουν ατονήσει,
τα κοινωνικά κινήματα. Τα κοινωνικά κινήματα μαζί με μια αριστερά πλουραλιστική πολυφωνική, και με ανοιχτούς ορίζοντες προ το μέλλον, μπορούν και πρέπει να είναι το αντίπαλο δέος στην καπιταλιστική ασυδοσία.