ΤΑ ΚΛΕΙΣΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Το κράτος αν ήταν κράτος, το οποίο υπερασπίζει τα συμφέροντα των φτωχότερων πολιτών, δεν θα έδινε προνόμια σε ορισμένες κλειστές κάστες επαγγελματιών, να κρατούν κλειστό το επάγγελμα τους , ούτως ώστε να στρεβλώνεται η ελεύθερη αγορά και ο ανταγωνισμός. Γιατί π.χ να μη μπορεί ένας επαγγελματίας οδηγός , να γίνει ελεύθερος επαγγελματίας ,ταξιτζής ή ιδιοκτήτης φορτηγού Δ.Χ; Αμ δε?. Το κράτος κρατάει κλειστό το επάγγελμα, και αυτοί οι οποίοι είχαν το κρατικό προνόμιο να πάρουν τις πρώτες άδειες τις μοσχοπουλούν στην ελεύθερη αγορά σε τιμή αντίστοιχη με την αξία ενός καινούργιου διαμερίσματος. Οι δικηγόροι πληρώνονται ,διότι το κράτος θέλησε να τους κάνει ένα δωράκι, σε κάθε αγοραπωλησία ακινήτου, αλλά έχει ορίσει και κατώτατη αμοιβή σε κάθε παράσταση. Οι φαρμακοποιοί , οι πολιτικοί μηχανικοί ,οι συμβολαιογράφοι, όλοι αυτοί είναι προνομιούχες επαγγελματικές ομάδες, και λειτουργούν σε βάρος του ανταγωνισμού και της ανοιχτής οικονομίας της αγοράς. Σε τελική ανάλυση σε βάρος των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων. Αν στρέψουμε το βλέμμα μας , και την υπόλοιπη αγορά, θα δούμε πολυεθνικές και καρτέλ , να πνίγουν τον καταναλωτή, κρατώντας τις τιμές στα ύψη. Οι πιο ανίσχυροι είναι οι μισθωτοί, που δεν διαθέτουν τίποτα άλλο, παρά μόνο την εργατική τους δύναμη, τα μικρομάγαζα, και οι φτωχοαγρότες, οι οποίοι είναι ανοργάνωτοι, και πουλούν τον κόπο τους, φθηνά στους μεσάζοντες.
Το κράτος κάτω από την πίεση της τρόικα,ανοίγει τα κλειστά επαγγέλματα. Δεν τολμάει όμως να κτυπήσει, και τα πανίσχυρα καρτέλ τα οποία , εκμεταλλεύονται άγρια το καταναλωτικό κοινό.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ

Έλληνες και Ελληνίδες την
πατρίδα, όλοι αγαπάμε.
Ας πολεμήσουμε ενωμένοι μαζί ,
έστω κι αν χρειαστεί να φάμε
πικρό ψωμί.

Μονιασμένοι, να αγωνιστούμε στον πόλεμο
αυτό , για της πατρίδας το μεγαλείο.
Αδέρφια πιαστείτε χέρι, χέρι
και ειρηνικά στρωθείτε στη δουλειά.

Ας σεβαστούμε την ιστορία των Ελλήνων
ανά τους αιώνες, στον τόπο αυτό , τον
Ελληνικό τον μέγα κτίστηκαν ,Παρθενώνες.
Εμπρός να φανούμε αντάξιοι .
Με τους δικούς μας αγώνες.


ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Το έθνος είναι σχετικά νέο ιστορικό υποκείμενο, στην τρισχιλιετή ιστορία της ανθρωπότητας. Σχηματίστηκε εξαιτίας των αναγκών της αστικής τάξης βιομηχανικής βιοτεχνικής εμπορικής, για ενιαίο χώρο διανομής των προϊόντων, της εμπορευματικής παραγωγής της, και είναι καρπός του διαφωτισμού, και της Γαλλικής επανάστασης.
Εμείς εδώ εν συντομία θα αναφερθούμε στην δημιουργία του νεοελληνικού έθνους. «Δεν χρειάζεται καν βαθύτερη μελέτη της Ελληνικής ιστορίας γράφει ο ιστορικός Νίκος Σβορώνος για να διαπιστωθεί ότι ο ελληνισμός από την πρώτη του ιστορική εμφάνιση και σε όλη την ιστορία του, αποτέλεσε πάντα αυτοτελή κοινότητα και ξεχώριζε με σαφήνεια τον εαυτόν του από τα σύνολα που τον περιέβαλλαν».
«Το πρώτο συνδετικό στοιχείο που προέβαλλε η ίδια η αρχαία Ελληνική κοινότητα ήταν η κοινή καταγωγή, ο φυλετικός σύνδεσμος ,το «όμαιμον» του Ηροδότου». Τους λείπει ακόμη η έννοια των κοινών συμφερόντων υλικών πνευματικών ,η κοινή καταγωγή, η εθνική αλληλεγγύη. Αργότερα μετά την Μακεδονική επικράτηση και την ένωση των πόλεων κρατών, υπό τον Φίλιππο και τον Αλέξανδρο¨ «Μια καινούργια ιδέα γεννιέται και δίνεται περιεχόμενο στην καινούργια φάση του Ελληνισμού, ιδέα που εκφράζεται με πληρότητα στην περίφημη φράση του Ισοκράτη¨ «Και το των Ελλήνων όνομα πεποίηκε μηκέτι του γένους ,αλλά της διανοίας δοκείν είναι, και μάλλον Έλληνας καλείσθαι τους τη παιδεύσεως της ημετέρας ή τους της κοινής φύσεως μετέχοντας.»
Η κατάκτηση ολόκληρου του Ελληνιστικού κόσμου από τους Ρωμαίους ,και η ένταξη του στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ,επιταχύνει την πορεία προς την ενότητα, που γίνεται ,στην περίοδο αυτή ακόμη πιο βαθιά. Αργότερα ανάμεσα στους λαούς που απάρτισαν την Ανατολική Ρωμαϊκή {Βυζαντινή} αυτοκρατορία ο Ελληνισμός αποτελεί το δυναμικότερο, αν όχι το πολυπληθέστερο στοιχείο της ήδη, από την πρώτη εμφάνιση. Η εθνολογική σύσταση του λαού αυτού ,που εγκατεστημένος στην ηπειρωτική Ελλάδα , στην Μακεδονία και την Θράκη, τα νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου και στην Κεντρική και Δυτική Μικρά Ασία ακτινοβολεί προς όλες τις κατευθύνσεις διεσπαρμένος σε νησίδες, κυρίως αστικών κέντρων περιβαλλόμενους από ξένους πληθυσμούς δεν θα διαταραχθεί σοβαρά ως τον 6ον αιώνα. Μετά για περίπου πέντε αιώνες ο Χριστιανισμός εμπόδισε την συνέχιση της Ελληνικής ιδέας δεδομένου ότι ο Έλληνας ήταν ταυτισμένος με τον ειδωλολάτρη. «Η αμεσότερη επαφή με την αρχαία Ελληνική δημιουργία που παρατηρείται τον 10ο και τον 11ο αιώνα, ύστερα από την «αναγέννηση» του 9ου αιώνα, αποτέλεσμα της πνευματικής αναταραχής που προκάλεσε η εικονομαχία, αρχίζει βέβαια να ξανασυνδέει την συνείδηση μερικών από τους σημαντικότερους αντιπροσώπους της κίνησης αυτής το πολιτιστικό παρόν με την Ελληνική παράδοση». «Η έννοια Έλλην –Ελληνικό χωρίς να πάψει να σημαίνει τον ειδωλολάτρη , αρχίζει να ξαναποχτά για μερικούς το πολιτιστικό της περιεχόμενο». Η νέα πορεία του Ελληνισμού αρχίζει να διαγράφεται καθαρά από το τέλος του 11ου αιώνα ,και τις αρχές του 12ου αιώνα, για να διαρκέσει περνώντας από διάφορα στάδια, ως τις αρχές του 19ου αιώνα. Στις αρχές του 15ου αιώνα ο λόγιος Ιωάννης Αργυρόπουλος ταυτίζει το Βυζάντιο με την αρχαία Ελλάδα ο δε φιλόσοφος Γεώργιος Πλήθων- Γεμιστός απευθυνόμενος προς τον Μανουήλ Παλαιολόγο κηρύσσει ¨» Εσμέν γαρ νυν ω ηγείσθε τε και βασιλεύετε, Έλληνες το γένος ,ως ή τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί». «Βρισκόμαστε στο τέλος του 18ου αιώνα, στην περίοδο που η οργάνωση για τον εθνικό αγώνα έχει ήδη προχωρήσει , και ο φιλελεύθερος αν όχι καθαρά επαναστατικός ,πολιτικός του χαρακτήρας είναι φανερός. Η κίνηση του Ρήγα { 1757 περίπου -1798} συνδέεται άμεσα με την Γαλλική επανάσταση και καλεί σε εξέγερση όχι μόνο τους Έλληνες αλλά και τους άλλους βαλκανικούς λαούς ακόμη και τον καταπιεζόμενο από τους τιμαριώτες τουρκικό λαό, με σκοπό την δημιουργία μιας μεγάλης βαλκανικής δημοκρατίας, με ηγεσία Ελληνική της οποίας ο Ρήγας ,συντάσσει το Σύνταγμα με υπόδειγμα το Γαλλικό επαναστατικό Σύνταγμα του 1793.
ΠΗΓΗ ΝΙΚΟΣ ΣΒΟΡΩΝΟΣ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ –ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ{ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΛΙΣ}

ΘΕΛΟΥΝ ΤΟΝ ΛΑΟ ΗΤΤΗΜΕΝΟ , ΤΑΠΕΙΝΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΕΝΔΕΗ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΓΕΜΙΖΕΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΜΕ ΛΑΜΨΗ ΓΛΥΚΙΑ ΚΙ ΟΙ ΝΎΧΤΕΣ ΤΟΥ, ΣΟΥ ΛΗΣΤΕΥΟΥΝΕ ΤΟΝ ΥΠΝΟ. ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ
Όταν η Ελλάδα ανέλαβε τους Ολυμπιακούς αγώνες, υπήρξε σιγή ιχθύος, από τα κόμματα εξουσίας. Τα μόνα που αντέδρασαν ήταν τα κόμματα της αριστεράς. Βολεμένοι και η πνευματική ηγεσία , σε ηγετικές θέσεις κι ως επί το πλείστον μπουκωμένοι με Ευρωπαϊκά προγράμματα, διόλου δεν εξέφρασε γνώμη, αλλά απολάμβανε τα προνόμια της ,δίδοντας σιωπηρώς την συναίνεση της δια της αποχής της. Το πόσο επιβάρυνε αυτή η ανάθεση, στο δημόσιο χρέος , κανείς δεν γνωρίζει. Γιατί να υπάρξει διαφάνεια, σε ένα τόσο δαπανηρό έργο ; Τάχα μου είναι αναγκαίο να δίνουν λογαριασμό εξόδων ,σε μία κοινωνία, που δεν συμμετέχει στα κοινά , παρά μόνο τυπικά δια της γενικής ψηφοφορίας κάθε τετραετία;
Η πολιτική και οικονομική ελίτ, διοίκησε το Ελληνικό κράτος, όπως οι τσιφλικάδες διοικούσαν τα τσιφλίκια τους, στον μεσαίωνα, ή οι βασιλιάδες πριν την Γαλλική επανάσταση, ελέω Θεού. Η κοινωνία πολιτών έτοιμη να ζητήσει λόγο για κάθε κρατική δαπάνη ήταν ανύπαρκτη. Το Ελληνικό κράτος δεν έφθασε τυχαία σε αυτή την κατάσταση . Όποιος μπόρεσε να το αρμέξει, το άρμεξε με το πιο χυδαίο τρόπο. Πρώτοι απ`όλους οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, που αποτελούν την μεταπρατική κι ελάχιστα βιομηχανική αστική τάξη, πλουτίζοντας από τις κρατικές προμήθειες. Οι κάθε είδους μεταπράτες οπλικών συστημάτων, αεριτζήδες και μεσάζοντες. Οι πολιτικές ελίτ, οι οποίες χρησιμοποίησαν το κράτος ως λάφυρο, είτε διορίζοντας πελατειακά ,και αναξιοκρατικά είτε παίρνοντας προμήθειες, από τις διάφορες αναθέσεις. Επί πλέον ενώ διόγκωναν τις κρατικές δαπάνες, δεν κατάφεραν ούτε αποτελεσματικό κράτος να δημιουργήσουν, για να προσφέρει υπηρεσίες στον πολίτη, ούτε τους αναγκαίους φόρους που χρειαζόταν για να το συντηρήσουν. Η ένταξη μας στην Ο.Ν.Ε ανέδειξε το πρόβλημα και το διόγκωσε. Το κράτος δεν μπορούσε πια να λειτουργεί όπως ήταν πριν, διότι δεν είχε εργαλεία οικονομικής πολιτικής . Είχαν εκχωρηθεί στην Ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα και, δεν είχε δυνατότητα να κάνει υποτιμήσεις του Εθνικού νομίσματος ,ούτε να τυπώσει στο νομισματοκοπείο του Χολαργού εθνικό χαρτονόμισμα. Το γνώριζε πολύ καλά η πολιτική ηγεσία , αλλά παραδομένη στην υπερεθνική ευρωπαϊκή μονοπωλιακή ελίτ , άφησε την Ελλάδα να γίνει ένα μεγάλο ευρωπαϊκό φέουδο, χρεώνοντας την, στις μεγάλες Ευρωπαϊκές τράπεζες. Δεν φτάσαμε τυχαία ως εδώ. Το Δ.Ν.Τ και η τρόικα, ήρθε να πάρει ότι απόμεινε από την Εθνική μας αξιοπρέπεια.. Εφαρμόζεται τώρα, η γνωστή νεοφιλελεύθερη συνταγή επίθεσης στα εργασιακά δικαιώματα , και στα προνόμια της μεσαίας τάξης. Η αγορά εργασίας μετατρέπεται σε ζούγκλα , με έτοιμες τις μεγάλες εταιρίες να πιουν το αίμα και τον ιδρώτα των εργαζομένων. Τα περισσότερα μεγάλα μέσα ενημέρωσης των Αθηνών , με την καθημερινή προπαγάνδα τους, δημιουργούν την κατάλληλη ψυχολογία στην κοινή γνώμη. Ψυχολογία κατάθλιψης ταπείνωσης και ήττας . Μόνο έτσι μπορούν να ρυμουλκήσουν την κοινή γνώμη στα δικά τους συμφέροντα, και τα συμφέροντα της υπερεθνικής οικονομικής ελίτ. Γιατί οι ιδιοκτήτες των Μ.Μ.Ε είναι μέλη της ντόπιας οικονομικής ελίτ, και μεγαλομέτοχοι μεγάλων Ελληνικών και Πολυεθνικών ομίλων.
ΕΦΥΓΕ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 77 ΕΤΩΝ Ο ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΚΟΥΛΑΣ
Τη Παρασκευή έφυγε σε ηλικία εβδομήντα εφτά ετών, και το Σάββατο ανήμερα των Χριστουγέννων, τελέσθηκε η εξόδιος ακολουθία , κι έγινε η ταφή του Σταμάτη Σκουλά, στο νεκροταφείο Μαρμαρά Βαρυπέτρου. Ο Σταμάτης Σκουλάς , υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ Χανίων, και μέλος της Ν.Ε. Εξελέγη δύο φορές Δημοτικός σύμβουλος Χανίων. Ασχολήθηκε ενεργά με το αγροτικό συνδικαλιστικό κίνημα, και εξελέγη στην διοίκηση της ΚΥΔΕΠ.
Πριν μερικά χρόνια ο Σταμάτης Σκουλάς είχε την ατυχία να χάσει έπειτα από ασθένεια, την μονάκριβη κόρη του την οποία υπεραγαπούσε. Στην κηδεία παρέστησαν πλήθος φίλων, συγγενείς, και συναγωνιστές του. Επικηδείους εκφώνησαν οι Γιάννης Κλωνιζάκης, πρώην Δήμαρχος Χανίων , ο Δήμαρχος Κανδάνου Ευτύχης Δασκαλάκης ,καθώς και ο Δήμαρχος Κολυμβαρίου Πολυχρόνης Πολυχρονίδης.

ΛΙΓΕΣ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΔΙΑΝΟΜΗ ΕΔΑΦΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟ 1918
Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
«Τέτοιο πόνο μάνα μου άλλο να μη μου στείλεις, να βλέπω μες τα μάτια μου να πέφτουν νεκροί οι φίλοι». Μ.Δ
Κατά την τετραετή διάρκεια του Α? παγκοσμίου πολέμου ,διαλύθηκαν αυτοκρατορίες και βγήκαν και οι Η.Π.Α, από τον παραδοσιακό απομονωτισμό τους, όπου έλαβαν μέρος με την πλευρά της Αγγλικής αυτοκρατορίας , και την συμμαχία της ΑΝΤΑΤ, κι όπου η συμμαχία αυτή έγειρε ,με το μέρος της την τελική έκβαση του πολέμου.
Το τεράστιο μακελειό, το σφαγείο του πολέμου, και τα εκατομμύρια των νεκρών όχι μόνο δεν αποσόβησαν τις δυνάμεις για συνεννόηση, και για ειρηνική επίλυση των διαφορών στον Ευρωπαϊκό χώρο ,αλλά εξέθρεψαν περαιτέρω εθνικισμούς και φασιστικά κινήματα στην διάρκεια του μεσοπολέμου, ειδικότερα στην πανίσχυρη κραταιά Γερμανία , και την Ιταλία, αλλά και στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες μηδέν εξαιρουμένης και της οικονομικά καθυστερημένης Ελλάδας. Η Γερμανία βγήκε από τον πόλεμο εδαφικά ακρωτηριασμένη , και ταπεινωμένη από τους συμμάχους αλλά και εξαθλιωμένη ,από τις πολεμικές αποζημιώσεις. Αιτία αυτής της ταπείνωσης και της οικονομικής εξαθλίωσης στο εσωτερικό της , ήταν η ανάδειξη του ναζισμού, όπου κυριάρχησε ένας φανατικός Αυστριακός υποδεκανέας του Α/ παγκοσμίου πολέμου ο Αδόλφος Χίτλερ, ο οποίος διψούσε για την ρεβάνς, και για την Ευρωπαϊκή κυριαρχία, και αιματοκύλησε για δεύτερη φορά την ανθρωπότητα στον εικοστό αιώνα. Κατά την διάρκεια του α/ παγκοσμίου πολέμου διαλύθηκε και η Οθωμανική αυτοκρατορία ,η οποία ήταν εξασθενημένη «ο μεγάλος ασθενής» όπως ονομαζόταν, και είχε επικρατήσει στο εσωτερικό της το κίνημα των νεότουρκων.
«Στα τέλη Οκτωβρίου ο Άλενμπι εξαπέλυσε επίθεση , έδιωξε τους τούρκους από την Γάζα και συνέχισε για την Ιερουσαλήμ , θέλοντας να προσφέρει στον Βρετανικό λαό, όπως του είχε ζητήσει ο Λόυντ Τζορτζ «ένα Χριστουγεννιάτικο δώρο» -ένα δώρο που θα ήταν πιο ευπρόσδεκτο μετά την τετράμηνη νίκη της Φλάνδρας. Τον επόμενο Σεπτέμβριο του 1918- ο Άλενμπι ολοκλήρωσε την κατάκτηση της Παλαιστίνης με την σαρωτική νίκη στο Μεγιδώ - μια μάχη όπου για τελευταία φορά στη δυτική στρατιωτική ιστορία οι έφιππες δυνάμεις έπαιξαν κυρίαρχο ρόλο. πιέζοντας προς τα βόρεια, τα στρατεύματα του Άλενμπι κατάφεραν τον Οκτώβριο να καταλάβουν την Συρία με ταχεία προέλαση , και τότε οι Τούρκοι ζήτησαν ανακωχή. Οι νίκες του Άλενμπι εδραίωσαν μια σύντομη Βρετανική ηγεμονία στην Μέση Ανατολή . Μεταξύ άλλων έκαναν εφικτή την πραγματοποίηση της υπόσχεσης που είχε δώσει τον Οκτώβριο του 1917 ο Βρετανός υπουργός εξωτερικών , Άρθουρ Μπάλφουρ, ότι ¨»οι εβραίοι θα αποκτήσουν πατρίδα στην Παλαιστίνη». Δυστυχώς ο Μπάλφουρ, έδωσε την υπόσχεση χωρίς να έχει πρώτα συμβουλευτεί ,τον εντόπιο πληθυσμό, ή κάποιους από τους Άραβες ηγέτες στους οποίους επίσης είχε δοθεί η υπόσχεση, ότι αυτά τα εδάφη θα γινόταν δικά τους, σε αντάλλαγμα για την στρατιωτική τους υποστήριξη. Ούτε τους ενημέρωσε κανείς για την συνεννόηση που έγινε το 1916 μεταξύ του Βρετανικού και του Γαλλικού υπουργείου εξωτερικών [το σύμφωνο Σάικς- Πικό} να χωρίσουν την περιοχή σε δυο σφαίρες επιρροής». Τελικά οι Εβραίοι εγκαταστάθηκαν στην Παλαιστίνη μετά το ολοκαύτωμα τους στα ναζιστικά στρατόπεδα. του β/ παγκοσμίου πολέμου. Από τότε όμως δημιουργήθηκαν και τα προβλήματα με τους Παλαιστίνιους, εξαιτίας της δόλιας συμπεριφοράς των Άγγλων αποικιοκρατών.
ΠΗΓΗ MICHAEL HOWARD -Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ- {Εκδόσεις Θύραθεν}.

«ΣΠΙΘΑ» ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
«Σ` εκείνους που μέσα σε θυελλώδεις νύχτες εξεγέρσεων ψάχνουν για ένα φεγγάρι παιδικό» Τάσος Λειβαδίτης Την Τρίτη 21-12-2010 στις οχτώ το βράδυ, στο τεχνικό επιμελητήριο Χανίων , πραγματοποιήθηκε εκδήλωση {όπου παρακολούθησε πολύ κόσμος, και η αίθουσα ήταν κατάμεστη}, από την ομάδα πρωτοβουλίας Χανιωτών, η οποία πρότεινε πέρυσι τον Φεβρουάριο να ηγηθεί ο δημοφιλής συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης για την δημιουργία ενός πατριωτικού μετώπου. Από το προσωρινό προεδρείο παρουσιάστηκε η διακήρυξη του δημοφιλούς συνθέτη, η οποία έχει δημοσιευτεί σε ένθετο στην «Ελευθεροτυπία», και τυπωθεί σε μικρό βιβλίο από τις εκδόσεις Λιβάνη. Διαβάστηκε ουσιαστικό μέρος της διακήρυξης, και κατόπιν πήραν τον λόγο όσοι θέλησαν να εκφράσουν την γνώμη τους, από τους συμμετέχοντες στην εκδήλωση. Είναι γεγονός, ότι σήμερα η πατρίδα μας περνάει πολύ δύσκολες ημέρες. Είναι υπερχρεωμένη, με χρέη δυσβάστακτα που της φόρτωσε η άρχουσα πολιτικοοικονομική ελίτ, και την οδήγησε στο επαχθές μνημόνιο, όπου δίδεται γη και ύδωρ στο αμερικάνο- ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Με την υπογραφή του μνημονίου χάσαμε την εθνική μας κυριαρχία.,. Δοθείσης της ευκαιρίας υποβάλλουν τον υπερήφανο λαό μας σε θεραπεία σοκ και σε πλήρη απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων, σε μαζικές απολύσεις , σε μακροχρόνια ύφεση. Δεν φτάνει αυτό ,αλλά η άρχουσα τάξη με τα μέσα ενημέρωσης που διαθέτει και ορισμένα καλοπληρωμένα τσιράκια της {βλέπε το σύνθημα στους τοίχους¨ {«αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι»} , και τον βομβαρδισμό με κακές οικονομικές ειδήσεις σπρώχνει τον λαό μας σε μαζική κατάθλιψη. Τον θέλει ηττημένο παρατημένο διασπασμένο, για να μπορέσει, να περάσει τα μέτρα εξάρτησης και εξαθλίωσης. Ο Μίκης Θεοδωράκης , είναι ένας πνευματικός άνθρωπος, ο οποίος πάντα βρισκόταν σε δύσκολες στιγμές κοντά στον λαό μας . Στα νιάτα του οργανώθηκε στο Ε.Α.Μ στην Γερμανική κατοχή.
Στην ταραγμένη δεκαετία του 1960, ήταν παρόν με την μεγαλειώδη μουσική του, και τους αγώνες του , ως πρόεδρος του Κ.Σ της «Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη». Κατά την διάρκεια τη δικτατορίας, δημιούργησε το πατριωτικό μέτωπο Π.Α.Μ όπου υπήρξε πρόεδρος του, και αγωνίστηκε μαζί με τους Έλληνες του εξωτερικού, στο εξωτερικό όπου κατέφυγε, μετά την απελευθέρωση του από την δικτατορία λόγω της διεθνούς κατακραυγής. Έχει κάνει κι αυτός τα λάθη του, και ιδιαίτερα τότε που έγινε υπουργός του Μητσοτάκη στην κυβέρνηση της Ν.Δ το 90-93.
Σήμερα ο Μίκης, βρίσκεται σε προχωρημένη ηλικία , και με επιβαρυμένη την υγεία του. Όμως δεν παύει να λειτουργεί με το βάρος της ευθύνης του πνευματικού ανθρώπου , να ανησυχεί για την πατρίδα, που σε δύσκολους καιρούς τον πλήγωσε τόσο πολύ, αλλά και τον αγάπησε και τον τίμησε πολύ. Σήμερα όλος ο λαός μας ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης τραγουδάει τα τραγούδια του και τον τιμά. Με την διακήρυξη του καλεί όλους εμάς ,να σκεφθούμε το παρόν και το μέλλον της χώρας . Μας καλεί σε εγρήγορση και αγώνα. Κάνει προτάσεις διεξόδου. Είτε συμφωνεί κανείς μαζί του είτε όχι αξίζει να αναζητήσει το μικρό βιβλιαράκι με τις προτάσεις του, και να τις διαβάσει προσεκτικά. Να σκεφθεί πάνω σ` αυτές να κρίνει και να επικρίνει, ή να συμφωνήσει και να επαινέσει. Σήμερα όσο ποτέ η Ελλάδα χρειάζεται ενεργούς πολίτες.
«Είμαστε δυο είμαστε τρις είμαστε χίλιοι δεκατρείς.

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ- ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΕΞΟΡΙΣΤΟΙ ΤΗΣ ΤΑΣΚΕΝΔΗΣ
ΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΡΓΥΡΩ ΚΟΚΟΒΛΗ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Την Παρασκευή 17-12 -2010 η ομάδα νέων φιλολόγων, η οποία πραγματοποιεί τον τελευταίο καιρό τακτικά φιλολογικές βραδιές , παρουσίασε στο τεχνικό επιμελητήριο ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ το νέο βιβλίο της Έλενας Χουζούρη «Πατρίδα από Βαμβάκι», το οποίο έχει βραβευθεί με το βραβείο αναγνωστών. Το βιβλίο είναι ένα μυθιστόρημα , και αναφέρεται στους πολιτικούς πρόσφυγες του εμφυλίου πολέμου, 1946-49 οι οποίοι κατέφυγαν στην Τασκένδη , του σημερινού Ουζμπεκιστάν, το οποίο τότε ήταν τμήμα της Σοβιετικής Ενώσεως και βρίσκεται ,στην μέση Ασία.. Πηγές που να γράφουν για την πραγματική ζωή, των 12.000 Ελλήνων προσφύγων η οποία ήταν σκληρή ζωή, και όχι παραμυθίες της λογοτεχνίας , { και το γράφω χωρίς να θέλω να μειώσω τον ρόλο της λογοτεχνίας και του μυθιστορήματος, διότι το κάθε είδος έχει το ρόλο του,}δεν υπάρχουν . Η λογοτέχνης παιδικής λογοτεχνίας , Άλκης Ζέη η οποία υπήρξε πολιτικός πρόσφυγας στην Τασκένδη έγραψε κι αυτή μυθιστόρημα .
Είναι φανερό ότι οι πληγές των ανθρώπων που έζησαν εκεί, όσων είναι ακόμη στην ζωή ,είναι ανοιχτές και πυορροούσες. Πονάνε όταν φέρνουν στο νου τους, και ανασκαλεύουν εκείνα τα γεγονότα, όχι μόνο της παραμονής τους σε ξένο τόπο, της διάσπασης του κόμματος ,στο οποίο αφιέρωσαν το είναι τους , και την διάψευση των ονείρων τους από την πραγματικότητα, αλλά και της βίαιης φυγής τους, του ξεριζωμού τους, από την πατρίδα.. Οι νεότερες γενιές όμως επιστημόνων, όπως οι φιλόλογοι διψούν για πληροφόρηση, αλλά και γενικότερα οι νεότεροι Έλληνες, οι οποίοι δεν έχουν {ευτυχώς} ζήσει την τραγικότητα, της εποχής του εμφυλίου πολέμου¨ «Έλληνες να ντουφεκάνε Έλληνες», όπως λέει ο γηραιός ηθοποιός , Θανάσης Βέγγος ως θείος αντάρτη, του ΕΛΛΑΣ στην ευαίσθητη ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή Βαθειά». Οι μοναδικοί πολιτικοί πρόσφυγες της Τασκένδης, οι οποίοι τόλμησαν να βάλουν βαθιά το χέρι «επί των τύπων των ήλων» γράφοντας για την πραγματικότητα της Τασκένδης, όπως την βίωσαν είναι το ζεύγος Αργυρώ και Νίκου Κοκοβλή, όπου έζησαν στην περιοχή αυτή 14 χρόνια μέχρι να επιστρέψουν στην Ελλάδα, διψασμένοι από νοσταλγία για τον τόπο της καταγωγής τους. Γενναίοι άνθρωποι , δεν μπορεί κανείς παρά να τους βγάλει το καπέλο με σεβασμό , και να υποκλιθεί μπροστά στον ηρωισμό , και την ανιδιοτέλεια τους , να αγωνιστούν για ένα καλύτερο κόσμο, όπου δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση «ανθρώπου από άνθρωπο» και να αντέξουν κρυπτόμενοι στα βουνά και στα σπήλαια της Κρήτης, επί περίπου 16 χρόνια μέχρι να πάρουν εντολή, από το κόμμα τους το Κ.Κ.Ε, να φύγουν για την Σοβιετική Ένωση. Στην Τασκένδη τους βρήκε και η διάσπαση του Κ.Κ.Ε μετά την προσπάθεια αποσταλινοποίησης επί Χρουτσώφ, αλλά και η μετεξέλιξη του γραφείου εσωτερικού, μετά το 12ο συνέδριο το 1968, το οποίο μετονομάστηκε σε Κ.ΚΕ Ε.Σ και τις εσωκομματικές αντιπαλότητες, οι οποίες τους δυσκόλεψαν ακόμη περισσότερο την ζωή. Το βιβλίο που άφησαν ως πνευματική παρακαταθήκη, για τις νεότερες γενιές, ο Νίκος και η Αργυρώ Κοκοβλή, και αφορά την ζωή τους στην Τασκένδη , εκδόθηκε το 1986 από τις « εκδόσεις Μνήμες», και τιτλοφορείται «Ε.Σ.Σ.Δ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ». Εδώ παρουσιάζουμε ένα ελάχιστο ,απόσπασμα του βιβλίου τους, το οποίο έχει και μεγάλη λογοτεχνική αξία , από την αναχώρηση τους, κρυφά και με πλαστές ταυτότητες , σαν εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου, από το λιμάνι της Σούδας. «Μέρα και να είσαι στο δρόμο ? Κάτι για σένα ασυνήθιστο. Κάτι που τόσο το φοβάσαι. Οι ανταύγειες του ήλιου, που χαμηλώνει χωρίς να βιάζεται προς τις δυτικές βουνοκορφές ,αντιφεγγίζουν στα γαληνεμένα νερά. Το γκρι ταξί πλησιάζει στο λιμάνι της Σούδας. Κολλημένο στην άκρη της προβλήτας, ένα καράβι παλιό , με άσπρα φθαρμένα γράμματα, στην πρύμνη γνωστοποιεί το όνομα του» «Αγγέλικα». Είναι το πιο γνωστό καράβι , που χρόνια κάνει τη γραμμή Κρήτη –Πειραιά. Παρακαλούμε τον ταξιτζή να πάει όσο γίνεται πιο κοντά. Θέλουμε να μπούμε στο πλοίο γρήγορα.. Να μας δούνε όσο γίνεται λιγότερα μάτια. Με μία κίνηση του κεφαλιού δείχνει ότι είναι πρόθυμος να εκπληρώσει την επιθυμία μας. Που να ξέρει την ταυτότητα των ανθρώπων που κουβαλά?»