ΑΝ 
Κι αν γκρεμίσετε μόνοι 
από τα λάθη σας
τον σάπιο κόσμο σας.
Με τα ίδια σας 
τα αιματοβαμμένα από 
τους πολέμους χέρια.
Εμείς θα το κτίσουμε ξανά. 
Με τα δύο μας χέρια και το
μυαλό μας σε εγρήγορση.
Για να μην διαπράξουμε
τα λάθη τα δικά σας.
Εσάς "γενναίοι" μου "αφέντες."
Σας δίκασε και σας καταδίκασε.
Η ιστορία για τα μεγάλα
λάθη σας και τα φρικτά
εγκλήματα σας.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΑΛΗΘΕΙΑ
"Έτσι οι γνώστες της αλήθειας
γίνονται οι πιο άγριοι ψεύτες."
ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ
Έπαψα να πιστεύω στις αλήθειες τους
Που τις διαστρέφουν όπως τους
συμφέρει.
Η εξουσία είναι μια συμφορά 
σαν τον περονόσπορο.
Η αλήθεια των εξουσιών είναι
δεσμευτική και
πικρή σαν το φαρμάκι.
Υπάρχει αλήθεια;
Γνωρίζει κανείς την αλήθεια;
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΝΑΙ. ΑΠΟ ΥΛΗ
Από ύλη ήρθε στο φως ο
μέγιστος των ζώων.
Και στο χώμα θα καταλήξει.
Γιατί το μίσος και ο
αλληλοσπαραγμός;
Γιατί η κόλαση της μεγάλης
φτώχειας και ανισότητας;
Γιατί οι ιμπεριαλισμοί;
Η κόλαση της αμάθειας;
Οι απαντήσεις αύριο.
Για να σκεφθώ στον ύπνο μου.
Μήπως μου έρθουν νέες ιδέες.
Γιατί οι παλιές εφθάρησαν.
"Γεννήθηκα για να αγαπώ
κι όχι για να μισώ."
Είπε ο Σοφοκλής
στην "Αντιγόνη" του.
Άλλαξε από τότε
η φύση του ανθρώπου;
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ





ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Δεν μπόρεσε ο άνθρωπος.
Να αντέξει στην ιδέα της
ματαιότητας των πραγμάτων
και του θανάτου.
Γιατί είναι ο μόνος από τα
ζώα με πνεύμα αστραφτερό.
Και δεν είναι εύκολο
να του γίνει συνείδηση.
Ότι είναι μια "σκιά του ήλιου."!
Δεν τον σώζει η παραμυθία
ο κλαυθμός και ο οδυρμός.
Η ανακάλυψη παραδείσων
επιγείων και μεταθανατίων.
Η αγάπη θα τον σώσει.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ


ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΜΟΥ ΨΕΥΤΗ
Ο άνθρωπος
και η αιώνια
ζωή των ψυχών
για παρηγοριά του.
Ματαιότης πάντων
και έτερον ουδέν.
Κι αν δεν κατανόησες
να το επαναλάβω
αγαπημένε μου
έμπορε και ψαλμωδέ
της χασμωδίας.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ
Όταν άρχιζε να βαδίζει. 
Στα πρώτα του βήματα.
Κανένας δεν τον γνώριζε.
Μάθαινε τότε τον κόσμο.
Άρχισαν να πέφτουν βροχή. 
οι σφαίρες.
Να τραυματίζουν
το νεανικό
σώμα του, και την
ευαίσθητη ψυχή του.

Δεν τον προετοίμασαν.
Ότι έπρεπε να φορά
πανοπλία.
Για να προφυλαχτεί
από κρυμμένους εχθρούς
που φορούσαν μάσκα φίλων.

Έκλαψε πολλές φορές
μουσκεύοντας το μαξιλάρι του.
Καθόλου δεν υποχώρησε.
Γιάτρεψε τις πληγές του
και τράβηξε της ζωής
την ανηφόρα.
Περήφανος, με τραγούδια
και όνειρα πολλά.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ;
Υπάρχουν άνθρωποι 
φανατισμένοι 
ανθρωποφάγοι 
στον κόσμο τούτο;
Και σφάζουν 
τα αδέλφια τους
τους ανθρώπους
σαν τραγιά
στο μαντρί;

Μάνες ντυθείτε στα μαύρα.
Μην γεννήσετε ποτέ ξανά παιδιά.
Σήμερα έσβησε ο κόσμος.

Κι όμως υπάρχουν τέρατα.
Τα αντικρίζει το φως
και σκοτεινιάζει οργισμένο.
Είναι ατελείωτος ο θρήνος
για την πτώση στην περίοδο
της ανθρωποφαγίας!
Ο άνθρωπος είναι πλέον νεκρός
και κυριάρχησε μέσα του ο κροκόδειλος.

Η "πολιτισμένη"ανθρωπότητα
κλείνει τα μάτια και ποιεί την νήσσαν.
Ώ? Άνθρωπε?
Άν μπορείς.
Να λέγεσαι άνθρωπος.
Πως δεν κρύφτηκες κάτω.
Από δέκα μέτρα χώμα;;;
Από καταισχύνη και ντροπή;;;

Πως δεν απαγχονίστηκες στο δέντρο
της γνώσεως του καλού;
Τίποτα δεν έμαθες άνθρωπε;
Από τότε που έπαψες να
βαδίζεις στα τέσσερα και να βγάζεις
άναρθρες κραυγές.
Ανθρωπάκι καμωμένο από πηλό.
Χωρίς ψυχή , χωρίς κόκαλα και αίμα.
Τραγική η κατάληξη σου.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΓΥΠΕΣ ΚΑΙ ΚΟΡΑΚΙΑ
Είναι αλήθεια πως υπάρχουν
γύπες και κοράκια;
Πως πετούν πάνω σου;
Πως μετρούν τις λέξεις σου;
Και την συμπεριφορά σου;
Πως καραδοκούν για ένα λάθος
σου, κι ένα παραπάτημα σου;
Για να ορμήσουν να σε
κατασπαράξουν ζωντανό;

Πως αν πέσεις στο έδαφος.
Δεν θα σου δώσουν το χέρι.
Αλλά θα σε πατήσουν αλύπητα;

Όχι. "Μιλάς για ένα κόσμο αχρείων
που δεν υπάρχει."
"Σε αυτόν τον τόπο τον μικρό
τον μέγα" κατοικούν πολιτισμένοι
απόγονοι της κληρονομιάς
των αρχαίων Ελλήνων.
Υπάρχει περίσσευμα αγάπης
και ομόνοιας.
Είναι να απορεί κανείς γιατί
ο εικοσάχρονος
Ιωσήφ έθεσε το ερώτημα.
"Να ζει κανείς ή να μην ζει;"

Γιατί ο Ιωσήφ να θέλει τόσο
πρόωρα να φύγει για την
γειτονιά των αγγέλων;
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΣΤΟ ΗΜΙΦΩΣ
Εγκλήματα στο ημίφως.
Και στο σκοτάδι.
Εγκλήματα και από
τους καθώς πρέπει.

Δολοφονούν κι οι κομφορμιστές.
Κι οι γονείς τα παιδιά τους.
Μέσα από τις γρίλιες
των παραθύρων ακούγεται
το κλάμα τους.

Ακόμη και τα ώριμα μεσήλικα
"παιδιά" "πετούν με κάθε
ευκαιρία
στα αζήτητα τους υπερήλικες.
Εγκλήματα παντού
από την εξουσία.

"Για το συμφέρον του λαού."
Ατμόσφαιρα εγκλημάτων
και εγκληματιών.
Φύεται στο κήπο μας.
Είναι η πραγματικότητα.
Με μάσκα γελωτοποιού και κλόουν.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ