ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΟΤΑΜΙ

Κάποτε ήταν ένα ποταμάκι που
χείμαρος ονειρευόταν να γινεί.
Να καθαρίσει την φύση, και με όνειρα
τους ανθρώπους να γεμίσει.
Κάποτε ήταν ένα μικρό ποτάμι
που θάλασσα ήθελε να γινεί.
Πάνω του να πλέουν τα καράβια
στα πέρατα να ταξιδεύουν
να βγάλουν τους ανθρώπους 
απ`τα σκοτάδια.


Το όνειρο δεν βγήκε αληθινό
και χάθηκε το ποταμάκι το
στενό.
Ο κόσμος δεν θα πάψει 
να ονειρεύεται, γιατί με 
τα όνειρα γιατρεύεται.
Χωρίς πυξίδα και
σχέδια η ζωή, είναι σαν
πεζογράφημα χωρίς πνοή.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Ο ΘΕΙΟΣ

"Τι γράφεις παιδί μου με
το στυλό; "
"Γιατί δεν γράφεις στον υπολογιστή
μικρό παιδί;"
" Προσπαθώ να γράψω ένα 
σατυρικό ποίημα για 
την Ελληνική πραγματικότητα
και το στυλό γλιστράει πιο εύκολα."

"Καλά παιδί μου συνέχισε."
"Ποιος είσαι εσύ θείο;"
"Φτιάχνω σαμάρια για
τους Έλληνες και τα πουλάει
ο Βαγγέλης που είναι και σοσιαλιστής.

Πως σε λένε θείο;
"Σαμαρά με λένε."
"Δεν έχεις ακούσει σε κανένα
καφενείο να με βρίζουν;"
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΑΛΛΑΓΗ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ
Μανούσος Γ. Δασκαλάκης
Εάν δεν μετασχηματιστεί η Ελλάδα σε ισχυρή ανταγωνιστική οικονομία και ένα κράτος λειτουργικό δυτικού τύπου κι όχι τριτοκοσμικό όπως τώρα το νόμισμα δεν λειτουργεί από μόνο του. Όσοι λένε ότι¨ "Δεν είναι φετίχ έχουν δίκαιο." Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε πει όταν ήταν πρωθυπουργός σε μια συνέντευξη του ότι¨" αν δώσουμε αυξήσεις στους μισθούς θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας στο εξωτερικό." Είχε δίκιο γιατί το παραγωγικό μας μοντέλο διέλυσε και ζούσαμε με δανεικά.

ΑΝΑΞΙΟΠΟΙΗΤΑ 180.000 ΕΥΡΩ ΓΙΑ
ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΩΔΕΙΟΥ ΧΑΝΙΩΝ
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Διάβασα στον τοπικό τύπο ότι "Ο σύλλογος φίλων Αλίκης Βατικιώτη" χορήγησε 180.000 ευρώ για επισκευή ανακατασκευή, αναμόρφωση του Ωδείου Χανίων" και ότι "ο σύλλογος για την διάδοση καλών τεχνών στην Κρήτη" -το Δ.Σ- που διαχειρίζεται τις τύχες του ωδείου {που δώρισε στην πόλη τα παλιά τα χρόνια η εύπορη δεύτερη σύζυγος Έλενα Σκυλίτση-Βενιζέλου του Χανιώτη πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου} άφησε τα χρήματα αναξιοποίητα, διότι δεν τα διαχειρίστηκε σωστά και επεστράφησαν στον αποστολέα.Διάβασα επίσης προς τούτο, επιστολή διαμαρτυρίας και κριτικής του καθηγητή αρχιτεκτονικής Δημήτρη Αντωνακάκη φίλου της πόλης των Χανίων που διαμένει στην Αθήνα, και επί σειρά ετών διευθυντή του Κ.Α.Μ {Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Μεσογείου}Μένει κανείς αντικειμενικός παρατηρητής άναυδος σε τόσους χαλεπούς καιρούς να μην αξιοποιούνται δωρεές εξ αιτίας ανικανότητας ή αδιαφορίας των υπευθύνων φορέων.Μήπως το νέο Δ.Σ θα μπορούσε να προσπαθήσει ξανά βλέποντας με την πρέπουσα σοβαρότητα το θέμα;Λέμε τώρα κι εμείς οι αφελείς.

Ο ΧΡΟΝΟΣ

Τελειώνει ο χρόνος στην κλεψύδρα.
Δεν υπάρχουν πια πέτρινα σπίτια
φούρνοι καυσοξύλων στα χωριά
και χειροκίνητες φάμπρικες λαδιού.
Δεν υπάρχουν ούτε αθώοι στις πόλεις.
Παραβήκαν όλοι τους κανόνες και
ήρθε ο πέλεκυς της τιμωρίας.
Έρωτας και θάνατος
Η ζωή είναι ένα συναρπαστικό
ταξίδι
με αβέβαιο παρόν
και προσδιορισμένο τέλος.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ

Καταναγκασμό σε οποιαδήποτε εργασία 
επιβάλλει η σύγχρονη δουλεία.
Πόσους ανέργους πονεμένους 
δυστυχισμένους γεννάει ο Καιάδας;

Τα χρέη των κρατών γεννούν 
τις δουλείες των επομένων νέων
γενεών.
Μήπως τα δημόσια χρέη είναι επίφαση
για την σύγχρονη δουλεία;
Μια μέρα σαν κι αυτή, μια μέρα γελαστή
Σκοτώσανε το γέλιο από το γελαστό παιδί.

ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΕΛΠΙΔΑ

Μετά την θλίψη έρχεται η ελπίδα.
Και το φως αρκεί να ανοίξουμε
τα μάτια να το δούμε.
Δεν υπάρχει θλίψη χωρίς χαρά.

Κανείς δεν καταδικάστηκε να βιώνει
αιώνιο σκοτάδι.
"Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά
παραφροσύνη."

Άραγε όμως είναι σωφροσύνη
να ανέχεσαι τούτο τον κόσμο
τον άδικο τον παράλογο;

Και να μην μελαγχολείς
που σαν Άτλας δεν μπορείς
να τον αλλάξεις;

Το δίκιο
την δημιουργία την αγάπη
να βρεις, για να βάλεις
ως προμετωπίδα.
Και
στην πορεία της ζωής
να έχεις σαν ασπίδα.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ