Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

ΟΡΙΣΤΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Ο άνθρωπος έχει πολλές
ατέλειες.
Στα κοινωνικά συστήματα
είναι εμφανή
τα ατελή ανθρώπινα χαρακτηριστικά.
Ο καπιταλισμός έχει
μέσα του φασισμούς,
πολέμους, ανισότητες,
εγκληματικές ατέλειες.
Ο κομουνισμός όπου πήγε
να εφαρμοστεί είχε
κάνει αυταρχικά λάθη, και υπήρξαν
πολλές απογοητεύσεις.
Το ίδιο συμβαίνει με τη θρησκεία.
Στον δυτικό κόσμο¨
Ο χριστιανισμός στον πυρήνα
του δεν εφαρμόστηκε ποτέ.
Στις ακραίες του μορφές
η ιερά εξέταση και το κάψιμο
στη πυρά των "αιρετικών."
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
Που χάθηκε η ταυτότητα μας;
Που θα τη ξαναβρούμε;
Σε πόσα δάση, σε πόσα
ποτάμια , σε πόσα βουνά,
σε πόσους ωκεανούς;
Χάθηκε το γέλιο μας;
Που θα το ξαναβρούμε;
Σε ποια βάθη της ύπαρξης μας;
Θα ανακαλύψουμε τον άνθρωπο
και τη χαρά μας;
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ
Τρομοκρατηθείτε.
Φοβηθήτε.
Πανικοβλειθήτε.
Τώρα εμείς είμαστε
έτοιμοι να εκτελέσουμε
τον σκοπό μας.
Να αγοράσουμε φτηνά
τη ψυχή σας.
Να χειραγωγήσουμαι
την ύπαρξη σας.
Στους δικούς μας
δρόμους να σας
οδηγήσουμε.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

ΨΗΛΑ
Χαρά σ;εκείνους που ευτύχησαν
να αρνηθούν τα ναι, εις τη ζωή τους
Και εις τα όχι να σταθούν.
Γενναίοι στάθηκαν, μεγάλοι
στη ψυχή.
Γαλήνιοι και ήρεμοι πολύ.
Χαρά σ`εκείνους που αρνήθηκαν
την ύλη κι έζησαν με ποιότητα.
Τιμή σ`εκείνους που
αφιέρωσαν τη ζωή τους
σ`όλη στην ανθρωπότητα.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΛΟΓΙΑ
Τα λόγια μπορεί να είναι 
και μια μάσκα.
για να ξεγελάμε το κόσμο.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΠΡΟΣΩΠΟ
Με τις λέξεις μπορείς να πεις
και ψέματα.
Με το πρόσωπο όμως ποτέ.
Είναι καθρέπτης ψυχής
και συναισθημάτων.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2015

ΑΝ ΟΙ ΙΣΧΥΡΟΙ ΗΘΕΛΑΝ
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Αν οι Ευρωπαίοι ηγέτες η Ρωσία, και οι ηγέτες των ΗΠΑ ήθελαν να βοηθήσουν πραγματικά να λυθεί ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία μπορούσαν να το κάνουν.
Δεν το έκαναν αν δεν τον προκάλεσαν κιόλας στηρίζοντας αρχικά τους τζιχαντιστές οι μεν, τον Άσαντ η Ρωσία, όπως παλιότερα είχαν στηρίξει οι δυτικοί τον Οσάμα Μπιν Λάντεν και τους Ταλιμπάν.
Ο εμφύλιος συνεχίζεται και οι τζιχαντιστές χειρότεροι και από άγρια θηρία κόβουν κεφάλια σε δημόσια θέα, και κατακρημνίζουν κάθε μη αρεστό στην μίζερη θρησκευτική αισθητική τους αρχαιολογικό μνημείο.
Οι Σύροι πανικόβλητοι για την αφαίρεση της ζωής τους με βίαιο τρόπο εγκατέλειψαν τις πατρογονικές τους εστίες "συν γυκαικοίς και τέκνοις."
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα πάνω από 4 εκατ. άνθρωποι κατοικούν σε σκηνές σαν ανθρώπινα ράκη μακριά από τον πολιτισμό στην Τουρκία, στο Λίβανο, και στην Ιορδανία.
Χιλιάδες από τους κατατρεγμένους πρόσφυγες προσπαθούν με όλα τα μέσα κινδυνεύοντας τη ζωή τους, με καθημερινούς πνιγμούς στο θαλάσσιο τους πέρασμα, σαν άλλοι Οδυσείς της αρχαιότητας προσπαθούν να βρουν την Ιθάκη τους σε κάποια ανεπτυγμένη Ευρωπαϊκή χώρα.
Οι ισχυροί της γης μπορούσαν μέσω του ΝΑΤΟ ή του ΟΗΕ να σταματήσουν το πόλεμο πριν δημιουργηθεί πανικός και η έξοδος των προσφύγων.
Αντίθετα συνέχισαν να πωλούν όπλα όπως συνήθως σε όλες τις αντιμαχόμενες πλευρές."Μπίζνες αζ γιούσαλ", "ο θάνατος σου η ζωή μου", "ο άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος." Διαλέξτε όποιον χαρακτηρισμό θέλετε για τις μεγάλες δυνάμεις που λειτουργούσαν πάντα και εξακολουθούν να λειτουργούν με το δόγμα¨ "διαίρει και βασίλευε."
Διαβάζω αναλύσεις για διαμελισμό της Συρίας και μοίρασμα στις σφαίρες επιρροής των ισχυρών.
Για τα εκατομμύρια τους πρόσφυγες θα ενδιαφερθούν; Αστείο πράγμα και ανάγνωσμα για τους αφελείς ρομαντικούς.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες για να ρίξουν στάχτη στα μάτια των λαών ότι είναι πονόψυχοι και φροντίζουν τους πρόσφυγες που αυτοί με τη πολιτική τους εκτόπισαν θα δώσουν κάποια ψίχουλα από τα ματωμένα κέρδη των εταιριών τους, και θα δεχτούν τα κράτη ισομερώς, κάποιες χιλιάδες στο Ευρωπαϊκό έδαφος να αντικαταστήσουν τα φτηνά εργατικά χέρια που λείπουν.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας σαν άλλος χαμαιλέων συντάσσεται με τους Ευρωπαίους ηγέτες, και δηλώνει κι αυτός¨ "την αλληλεγγύη της Ε.Ε." Είναι λίγο διάστημα στην εξουσία -από τον Ιανουάριο- όμως τα κατάφερε ο Αλέξης στη δεξιά στροφή του και με "αριστερό" προσωπείο.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
Δεν χωρώ σε κουτάκια.
Μην με κατατάσσεται σε¨
"δικός μας" και¨ "δικός τους."
Στενεύουν τα όρια μου.
Πνίγουν την αναπνοή μου.
Βάφω και με το αίμα μου
το χώμα για να είμαι
σκεπτόμενος και ελεύθερος.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Αρθούρε Ρεμπώ
απόψε θα μπω
στο μαύρο μεθυσμένο σου καράβι
μακριά ν’ ανοιχτώ
σε κύκλο φριχτό
που ο κόσμος δεν μπορεί να καταλάβει.
ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ
Στην Ελλάδα φυτρώνει το είδος του επαγγελματία πολιτικού. Μπορεί να μην έχετε διοικήσει ούτε περίπτερο αλλά να είστε "κατάλληλος" από το κόμμα σας να διοικήσετε υπουργείο, ή μεγάλο δημόσιο οργανισμό.
Στη σημερινή συγκυρία έχω υπόψιν μου έναν σαραντάρη που βρίσκεται στη θέση του πρωθυπουργού.
Αμφιβάλλω αν έχει καθόλου ένσημα.
Υπήρξε σε νεαρότατη ηλικία υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων.
Αργότερα κατέλαβε τη προεδρία ενός μικρού κόμματος.
Οι συνθήκες έφεραν έτσι τη φορά των πολιτικών πραγμάτων ώστε το μικρό κόμμα να γίνει μεγάλο και με τσόντα ένα ακροδεξιό κομματίδιο να κυβερνήσει την Ελλάδα.
Προφανώς ο σημερινός "αριστερός" πρωθυπουργός δεν είναι το μόνο παιδί του κομματικού σωλήνα. Η μεταπολίτευση γέννησε πάμπολους ανεπάγγελτους σε ηγετικές θέσεις που δεν έθεσαν ποτέ υποψηφιότητα στο σκληρό κόσμο της αγοράς εργασίας, ή να ρισκάρουν στο κόσμο των επιχειρήσεων. Προκειμένου να αποκτήσουν την πείρα της βίωσης. Να σημεριστούν την τύχη του εργαζόμενου, του ελεύθερου επαγγελματία, του αγρότη, του μικρέμπορου και του μικροβιοτέχνη.
Διψασμένοι οι περισσότεροι για εξουσία, δόξα και πλούτο, πτώχυναν πνευματικά και υλικά την Ελλάδα.
Την έφεραν στη σημερινή παρακμιακή της κατάσταση που αγωνίζεται να επιβιώσει σαν παρίας στον διεθνή καταμερισμό εργασίας.
ΟΔΥΝΗ
Μέσα σε οδύνες κύλησε η ζωή μου.
Έκλαψα πολύ.
Πόνεσα και δάκρυσα.
Χαρά δίχως πόνο ; 
Άνοστο φαγητό χωρίς αλάτι.
Μες τη βιοπάλη κύλησε η ζωή μου.
Γεννήθηκα γυμνός.
Έπρεπε να ντυθώ.
Χωρίς εμπειρίες και 
χωρίς γνώσεις όδευσα προς
την δική μου Ιθάκη.
Μόχθησα και απέκτησα.
Γεννήθηκα τυφλός .
Βρήκα ψαχουλεύοντας το φως.
Τίποτα δεν είναι δωρεάν.
Είναι κατάκτηση με μόχθο.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

ΑΔΗΦΑΓΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ
Στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία κυρίαρχος είναι ο αδηφάγος καπιταλισμός και οι ελεύθερες και χωρίς σύνορα ανοιχτές αγορές.
Επειδή οι μεγαλοκαπιταλιστές φοβούνται την αντίδραση των λαών
δεν έχουν καταργήσει εντελώς την κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Προσπαθούν να τη διατηρήσουν σαν κέλυφος χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο.
Δείτε τι έγινε στην Ε.Ε με την αλλαγή κυβέρνησης τον Ιανουάριο στην Ελλάδα.
Οι σκληροί εκπρόσωποι των αγορών όπως ο υπουργός των οικονομικών της Γερμανίας ΣΟΙΜΠΛΕ δήλωσε ότι¨ "οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται με οποιαδήποτε κυβέρνηση."
Με τη δήλωση του αυτή ακύρωσε το νόημα των εκλογών για ηπιότερη και με κοινωνικό πρόσωπο διαπραγμάτευση και επέβαλλε δια πυρός και σιδήρου την θέληση των αγορών.
Η υπερχρέωση των κρατών είναι ευκαιρία για την υποδούλωση από τις μεγάλες δυνάμεις των μικρών κρατών, και την εκμετάλλευση τους ως νέες "αποικίες χρεών."
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2015

ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕ ΧΡΩΜΑΤΑ
Είμαι ένα τριαντάφυλλο που βλασταίνει σ`ένα
κήπο πολύχρωμο, με όλα τα χρώματα της ίριδας.
Διώχνω με τη νιότη μου, μια μυρωδιά θανάτου.
Όλο ζωή ανασαίνω.
Σε πράσινα λιβάδια βλασταίνω.
Δεν είμαι κούτσουρο του δάσους.
Δεν περιμένω
να με ανάψουν κι ως πρώτη ύλη,
με τα καταχθόνια σχέδια τους να με κάψουν.
Είμαι ένα βότσαλο
στην λίμνη που ταράζει τα νερά,
και ελπίδες δίνει.
Είμαι ένα αστέρι, που φέγγει στον ουρανό.
Μια ηλιαχτίδα που φωτίζει τις σκιές
στων ανθρώπων τις ψυχές.
Πίνακας βαμμένος χρώματα, οράματα
κι αρώματα.
Δανείζω το φως μου στα βράδια,
να διώχνει της νύχτας τα σκοτάδια.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ
Υποσχέσεις πολλές.
Χωρίς αναστολές.
Λόγια που λησμονιούνται
την επαύριον.
Φταίω κι εγώ που δέχομαι
τα ψέματα τους.
Και τα επιβραβεύω.
Αργότερα μετανιώνω
Και ο μύλος
του ψέματος γυρίζει.
Το κόσμο μας έτσι
κάλπικα τον ορίζει.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΓΡΑΦΩ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Γράφω ποιήματα για να γλυκάνω
τις ώρες της μοναξιάς μου.
Να ρίξω φως στην αυτογνωσία μου.
Για μένα και τον εγωισμό μου 
που φθάνει μέχρι τον ουρανό.
Δεν θέλω να πεθάνω.
Είμαι ένα δειλό φοβισμένο
ανθρωπάκι που ζαρώνει.
Όταν σκέπτεται το κοφτερό
δρεπάνι του χάρου.
Ίσως αύριο όταν... στο επέκεινα.
Κάποιος να με σκέπτεται.
Ότι κάποτε υπήρξα.
"Σ`αυτόν τον τόπο το μικρό
τον μέγα."
Και να διαβάζει στίχους μου.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΑ
Περιπατούσε αμέριμνος
στους δρόμους.
Τριγυρνούσε και χάζευε
ησύχως μες το πλήθος.
Αναπάντεχα.
Του ήρθε ένα τούβλο
στο κεφάλι.
Του διάλυσε την ύπαρξη.
Δεν σταμάτησε να κυκλοφορεί
πάνω σ`ενα ταπεινό αμαξίδιο
και ν`αγαπάει τη ζωή.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015

ΑΡΕΝΑ 
Το μαύρο και
το άσπρο στην αρένα
καθώς και 
τα άλλα χρώματα.
Στη διαπάλη του μαύρου
με το άσπρο εξαφανίζονται
τα άλλα χρώματα.
Κάποιους βολεύει
μεταξύ δύο, το ματς.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΕΝΩΣΗ
Ενωθήκαμε για να πάμε μπροστά;
Μήπως για να κρυφτούμε
ο ένας πίσω από τον άλλο 
και να πάμε ένα βήμα πίσω;
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗ
ΕΡΓΑΛΕΙΑ
Τα παλιότερα χρόνια μας
τύλιγαν σε μια κόλα χαρτί
και μας παρέμπεμπαν 
στο εκλεκτό τους δικαστή.
Σήμερα μας χρεώνουν
με αριθμούς με νούμερα
με ΑΜΚΑ και κλειδάριθμους.
Οι φάκελοι μεταμορφώθηκαν
σε ηλεκτρονικά εργαλεία.
Εργαλειοποιήθηκε η ζωή μας
στα χέρια της εξουσίας.
Στο χέρι μας
είναι να αλλάξουμε
τα πράγματα.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2015

Ο ΗΛΙΟΣ
Ο ήλιος λάμπει εκεί ψηλά.
Σαν αγγέλου ζωγραφιά.
Οι άγγελοι είναι παιδιά.
Αθώα μάτια γαλανά.
Ο ήλιος τις αχτίνες του.
Χαρίζει στους φίλους του.
Μέσα στις οικίες εισχωρεί.
Το πάτωμα γλύφει σαν παιδί.
Ήλιε μου, ήλιε μου βασιλιά μου.
Φώτιζε τη χώρα μου.
Δώσε το φως σου στα παιδάκια.
Τα μικρά τα λιονταράκια.
Να φωτίσουν την πατρίδα.
Για να λείψει η καταιγίδα.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Αν δεν καεί τούτος ο κόσμος.
Πως θα φυτρώσει ο καινούργιος;
Αν δεν ανθίσουν νέα μπουμπούκια.
Στο φρέσκο και υγρό χώμα.
Πως θ`αλλάξει η σκέψη μας;
Η ζωή μας;
Η ύπαρξη μας;
Αν δεν σπείρουμε εγκαίρως πως
θα θερίσουμε τη νέα σοδειά;
Αν δεν αλλάξουμε εμείς;
Πως θα κτίσουμε το νέο κόσμο μας;
Εμπρός λοιπόν¨
Τον παλιό το κόσμο.
Που μας πλήγωσε ν`αλλάξουμε.
Με κόπο και ιδρώτα.
Βαθιά να σκάψουμε.
Να γίνουμε εμείς.
Οι πρωτοπόροι σκαπανείς.
Τα νέα γεγονότα.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Σε πλανητικό επίπεδο έχουν εκλείψει οι δικτατορίες. Η βία των δικτατόρων με τα τανκς και τα κανόνια δεν φαίνονται στον ορίζοντα.Οι ιμπεριαλιστές διαφυλάττουν τα συμφέροντα τους μέσω των κοινοβουλευτικών κυβερνήσεων και των διεφθαρμένων αχυρανθρώπων τους. Των "αυτοφαράκηδων" όπως θα έλεγε με τη χαρακτηριστική του αργκώ ο πρόεδρος της Ν.Δ Βαγγέλης Μεϊμαράκης.
Το μεγάλο κεφάλαιο είναι κυρίαρχο και με τη δύναμη του δημιουργεί τεράστιες οικονομικές ανισότητες, δυστυχία στο πλατύ κοινό, ανασφάλεια, ανεργία και αυτοκτονίες.Πρωταγωνιστές είναι οι πολυεθνικές, οι τράπεζες με τα γκόλντεν μπόϋς, ο χρηματοπιστωτικός τομέας με τα χρηματιστήρια, και τον καπιταλισμό καζίνο.
Στο σύστημα υπάρχει¨
Η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, κι η δημιουργία υπεραξίας, από την πώληση της εργατικής δύναμης.
Η καταναλωτική κοινωνία της αφθονίας με πλήθος προϊόντων στις βιτρίνες που δελεάζουν το πελάτη -πελάτισσα να "ικανοποιήσει" όλες του τις επιθυμίες.
Η διαφήμιση που διεισδύει στον ανθρώπινο εγκέφαλο για να του περάσει τη προπαγάνδα του μοναχικού εμπορεύματος που τον περιμένει στολισμένο στην αστραφτερή βιτρίνα.
Σύμμαχος του καπιταλισμού είναι¨
Η απληστία του ανθρώπου και οι ατελείωτες επιθυμίες του.
Λίγοι είναι οι συνειδητοποιημένοι που ονειρεύονται την ισότητα τη κοινωνική δικαιοσύνη και ακόμη λιγότεροι, τις λιτές σπαρτιάτικες, ή ακόμη τις πρωτοχριστιανικές κομμουνιστικές κοινωνίες με τις "αγάπες" όπου όλα τα αγαθά ήταν κοινό κτήμα.
Σύμμαχος του συστήματος¨
Η έλξη που προκαλεί στον φτωχό άνθρωπο ο πλούτος είναι ισχυρή και μεγάλη, και το όνειρο του είναι να γίνει μια ημέρα πλούσιος σαν τον τάδε, με την πολυτελή βίλα, με πισίνα και το πανάκριβο αυτοκίνητο.
Το κέντρισμα των επιθυμιών από τον καπιταλισμό είναι ένας λόγος που κρατά το σύστημα ζωντανό στα μάτια του ανθρώπου που έχει μεταμορφωθεί από τους καπιταλιστές σε ανικανοποίητο βυζανιάρικο βρέφος, και σε άνθρωπο καταναλωτή που όλος του ο βίος στρέφεται γύρω από την άσκοπη και χωρίς νόημα κατανάλωση της ύπαρξης.
Το σύστημα κρατά τις άμυνες του με τις φυλακές, τα ψυχιατρεία και τα κατασταλτικά ψυχοφάρμακα σε κάθε οικογένεια.
Σύμμαχος είναι¨
Τα μέσα "ενημέρωσης" και προπαγάνδας όπου ανήκουν σε πανίσχυρους οικονομικούς ομίλους και είναι σήμερα τα σύγχρονα τανκς του συστήματος που κατευθύνουν την κοινή γνώμη στο "σωστό δρόμο."

Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2015

ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
Οι συνθήκες της εποχής του.
Δεν επέτρεψαν να γεννηθεί νέος.
Γεννήθηκε γέρος
και βίαια ώριμος.
Οι νέοι ερχόταν στη ζωή
σ`ένα κόσμο μηδενισμένο
φθαρμένο, πλήρως χαλασμένο.
Εργάσθηκε σκληρά σαν νέος.
Για την ανοικοδόμηση
Έζησε καταναγκαστικά.
Συντηρητικά.
Λιτό βίο.

Πριν προλάβει να δρέψει
καρπούς απεβίωσε
έξαφνα στο κρεβάτι του .
Χαμογελούσε ειρωνικά.
Σαν να έλεγε¨
"Καληνύχτα."
"Φεύγω άμεσα
για να εκλείψει το βάρος."
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2015

ΑΓΩΝΑΣ
Ο ζωή είναι αγώνας.
Είναι μια πάλη.
Με τον εαυτός μας.
Και τις επιθυμίες μας.
Με το κατεστημένο.
Με τον διάβολο που
έχουμε μέσα μας.
Με τον ήλιο που μας φωτίζει.
Τον έναστρο ουρανό.
Το σκοτάδι και το φως.

Τις κοινωνικές συνθήκες.
Το καλό και το κακό.
Τη δικαιοσύνη.
Την αλήθεια και το ψέμα.
Τα γηρατειά και το θάνατο.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΚΛΕΙΣΤΟΝ
Έχασα την ομιλία μου.
Από τα ψέματα σας.
Περιπατώ στο δρόμο
και κλείνω τα μάτια.
Δεν ακούω, δεν μιλώ, δεν βλέπω.
Σκοτώσατε τη λογική μου
και τις αισθήσεις μου.
Μαζί τα όνειρα μου.
Το κορμί μου νεκρό περιφέρεται
στους δρόμους της πόλεως.
Μια πινακίδα κρέμεται
στη θέση της καρδιάς.
Γράφει απελπισμένα¨
"Δεν σας πιστεύω."
Δεν σας αντέχω."
"Είστε παρελθόν."
"Θα σας ανατρέψω."
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2015

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Πόσοι άνθρωποι θα πληρώσουν
τα ψέματα που λέτε;
Θα χαθούν στις κόχες των φιλοδοξιών σας.
Πόσοι ακόμη θα χάσουν 
την τροφή της καθημερινότητας τους.
Πιστεύοντας ότι πέφτει χαλάζι το καλοκαίρι.
Κι ότι ανθίζουν οι αμυγδαλιές τον Ιούλιο;
Πειρατές της ελπίδας, κλέφτες των ονείρων.
Γιατί σας εμπιστεύονται;
Υβριστές του βίου .
Έρχεται η νέμεσις
κρατώντας τον ζυγό
της δικαιοσύνης.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2015

ΑΝΤΕΧΩ
Αντέχω, το πόνο αντέχω.
Κομμάτια κι αν γίνει η ψυχή.
Εγώ είμαι πέτρα δυνατή.
Πληγές αιμάτινες κι αν μείνουν
στο κορμί μου.
Εγώ είμαι εδώ.
Παραμένω ένα δέντρο
που δεν σπάει από τον άνεμο.
Κι αν κάποια στιγμή λιποψυχήσω.
Είναι στιγμές συνομιλίας
με τον εαυτόν μου κι αυτές.
Αντέχω.
Θα σηκωθώ να πάρω
στον ώμο το σταυρό.
Κι ας μην είμαι
υπεράνθρωπος.
Ούτε θεάνθρωπος.
Ένας χαμάλης της ζωής.
Άνθρωπος ταπεινός
είμαι κι εγώ.
Με στίχο θα το πω.
και από ντροπή
Δεν θα το σβήσω.
Μια φορά ζούμε εις τη ζωή.
Με λύπη, με πόνο, με χαρά
Κι ύστερα αναχωρούμε σε μια
στιγμή για πάντα.
Της βιοπάλης είμαι παιδί.
Της κοινωνίας
Είμαι γέννημα.
Της μάνας μου ανάθρεμα.
Αντέχω όλα τα δεινά.
Με ιώβεια υπομονή.
Του βίου μου τα βάσανα.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Ενημερώσεις
    ΓΛΥΚΟΠΙΚΡΗ ΓΕΥΣΗ
    Μία γλυκιά καραμέλα
    είναι η ζωή μας.
    Μέχρι να λιώσει
    Φεύγουμε κι εμείς.
    Μία πικρή καραμέλα
    είναι η ζωή μας.
    Πριν προλάβει να λιώσει
    ακολουθούμε κι εμείς.
    ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2015

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥ
Βγάλε από μέσα σου.
Ότι σε πονά.
Αυτό που σε πληγώνει.
Και τη ψυχή σου τυρανά.
Τα προβλήματα είναι κοινά.
Στον ίδιο κόσμο κατοικούμε.
Δεν είσαι ο μόνος που πονάς.
Εμείς με υπομονή σ`ακούμε.
Οι άνθρωποι κρατούν σταυρό.
Στο γολγοθά πορεύονται.
Ο βίος είναι κόλαση και παράδεισος.
Άδικα οι άνθρωποι
ουράνιους κόσμους
ονειρεύονται.
Μαζί αδελφέ μου ας μοιραστούμε.
Στον κύκλο της ζωής.
Ο βίος θα γλυκάνει αν δεν χαθούμε.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

ΦΑΡΟΣ
Σε κανένα κουτάκι δεν χωρούσε
ο ανήσυχος αυτός νέος!
Υπήρξε μεγάλη προσπάθεια
να τον εντάξουν σε ομάδα.
Για να μπορούν να τον ελέγχουν.
Εκείνος δεν χωρούσε σε
στεγανά και σε ιερατεία.
Είχε μεγάλο εκτόπισμα
και ασφυκτιούσε.
Ήταν από μόνος του
ένας φάρος.
Που φώτιζε τη γη
όπου περνούσε.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015

Η ΣΤΙΓΜΗ
Κι έφθασε η στιγμή που το 
πλήρωμα του χρόνου 
πλησιάζει.
Η ώρα ρέει σαν βροχής μπόρα.
Χτυπά τη πόρτα σου με ορμή
και σε καλεί.
Να σταθείς ενώπιος, ενωπίω.
Απολογισμός
των πεπραγμένων.
Να διορθώσεις
λάθη του παρελθόντος.
Με χαρτί και μολύβι
γράφεις και σβήνεις.
Τι να κρατήσεις .
Τι ν`αφήσεις.
Τα βαρίδια που σε πληγώνουν.
Η ζωή κυλά χωρίς να
ρωτάει τα δικά σου θέλω.
Κι εσύ βαρύς για το βίο σου
που έφυγε κρυφά.
Όταν εσύ ήσουν απών.
Κι ένα δάκρυ
πέφτει από τη παρειά σου
και βρέχει το πάτωμα.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

          ΖΟΥΓΚΛΑ
Πέτρες πετούμε μεταξύ μας.
 Ακόντια δηλητηριασμένα εξακοντίζουμε.
Ζούγκλα έχει γίνει η ζωή μας.
Από το καημό και την αμάχη.
 Τρέχουμε ποιος θα έρθει
πρώτος εις της ζωής την μάχη.
Δεν αγαπούμε τον πλησίον.
Δεν δίνουμε το δεύτερο σακάκι.
Προτιμούμε με κακία να
του βγάλουμε το ματάκι.
Εμείς σταυρώσαμε τον Χριστό.
Δολοφονήσαμε τον Μαρξ.
 Δεν θα αφήσουμε κανένα .
Τον ύπνο μας να ταράξει.
Θα συνεχίσουμε όπως πάντα.
 Πολέμους με βιαιότητα.
 {Και οι σκληροί τζιχαντιστές.
 Στις Ανατολής τα μέρη.}
Ταράσσουν με αγριότητα
των παιδιών την αθωότητα.
Πότε θα σταθούμε στο ύψος μας;
Να κοιτάξουμε ψηλά;
Διαρκώς βρισκόμαστε σε πτώση.
 Με ένστικτα ταπεινά.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ