ΚΑΘΑΡΣΗ
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
"Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις." 
Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ
Ο ομότιμος καθηγητής ποινικής δικονομίας του πανεπιστημίου Αθηνών ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΕΗΣ και παλαιός αρθρογράφος της "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" έγραψε στο τελευταίο βιβλίο του ότι πριν φύγει από την ζωή θέλει να φτύσει τους πολιτικούς ,και τα κόμματα που κατάντησαν την Ελλάδα στα σημερινά χάλια.
Ναι αλλά πρέπει να φτύσουμε κι εμείς τους εαυτούς μας που δίναμε δύναμη κατά 85% στα κόμματα εξουσίας ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.
Τότε οφείλουμε να υπογραμμίσουμε και τους προφητικούς στίχους της Γαλάτειας Καζαντζάκη; "Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω."
Θα μου πείτε¨τα διεφθαρμένα κόμματα διέφθειραν τις λαϊκές συνειδήσεις με κάθε είδους ρουσφέτια και παροχές.
Και υπέκλεπταν τον ψήφο τους.
Καλά δεν ήξερες δεν ρώταγες αδερφέ μου;
Να γιατί πρέπει να είναι καλά πληροφορημένος ο πολίτης και να φέρεται σαν ενεργός πολίτης.
Για να μην τον κρεμάνε τα κόμματα σαν πρόβατο στο τσιγκέλι του χασάπη.
Τα οργανωμένα κόμματα νίκησαν κατά κράτος τον λαό. "Ζήτω ρε." Οι μεν "Κάτω ρε."Οι δεν.
Υπάρχει και η άποψη του μαρξιστικού ιδεολογικού ρεύματος που υποστηρίζει ότι¨ "δεν είναι του λαού τα χρέη αλλά της ολιγαρχίας." Ότι¨ "δεν είναι "χρέη μας" αλλά χρέη τους."
Και δεν έχει άδικο.
Είναι προφανώς "χρέη τους" διότι οι ολιγάρχες και οι μεγαλοαστοί εισέπραξαν την μερίδα του λέοντος.
Έλαβε όμως και το πόπολο μερικά ψίχουλα από το πλούσιο τραπέζι για να μην σκούζει και να κάθεται ημερωμένο. 
Δεν μπορώ να σας εξηγήσω με λίγα λόγια και άσπρο μαύρο την πολυπλοκότητα του συστήματος.
Δεν έχει άδικο ο δημοσιογράφος Σταύρος Λυγερός όταν μιλά για "κλεπτοκρατία" για ένα σύστημα διεφθαρμένο και αδιαφανές.
Αν γίνει κάποιο θαύμα καθαρίσει το σύστημα, και φέρονται τα κόμματα ιδανικά και άμεμπτα θα τα αντέξουμε;
Η μήπως¨ "οι βάρβαροι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις;"

ΚΟΛΠΟ ΓΚΡΟΣΟ
Μας περάσαν για κοροϊδα.
Μας τη πέσανε.
Δικό τους ειν` το φταίξιμο.
εμείς τρώμε το ...σέσιμο.
Τη δικιά τους τη χασούρα.
Στα χρηματιστήρια.
Τα παράγωγα τους.
Του κόσμου υπνωτήρια
Στων καζίνο τη χαρτούρα
παίχτηκε όλη η θολούρα.
Ρε μάγκες σεταμάς.
Τα κόλπα αυτά δε πιάνουνε.
Θα πλερώσετε τα κλεμμένα
πο`χετε καλά κρυμμένα
Θα πείτε κι ένα τραγουδάκι¨
"Όχι στη πλάτη του κοσμάκη."
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΠΕΖΟΓΡΑΦΗΜΑ
ΓΙΑ ΛΙΓΑ ΨΙΧΟΥΛΑ
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Η μαμά έστειλε το παιδί της το πέμπτο από τα εφτά, στην πιάτσα της πόλης για να γνωρίσει τον κόσμο.
Στα 1960 ήταν η χρονιά που ο Κωστής τέλειωσε το δημοτικό σχολείο. Τότε δεν υπήρχε το υποχρεωτικό "ενεατάξιο."
Περιπάτησε ο μικρός Κωστάκης ίσαμε δύο χιλιόμετρα μέσα από χωματόδρομους με τα πόδια.
Πλήγιασαν τα τρυφερά ποδαράκια του.
Έφθασε ασθμαίνοντας στον φούρνο του Ασπρογερίτη.
Πλησίασε με συστολή και είπε στο αυτί παρακαλεστά και με παλλόμενη φωνή στον γέροντα φούρναρη ότι¨ "ήθελε να βγει στην αγορά για να πουλάει κουλούρια."
Εκείνη την εποχή βλέπατε στους δρόμους πλήθος από παιδάκια από κάτι να πουλάνε.
Ή να κρατούν το κασελάκι που ήταν πιο μεγάλο κι από το μπόι τους να γυαλίζουν υποδήματα ως "μικροί λουστράκοι."
Δεν υπήρχαν τα αυτογιάλιστα των βιομηχανιών κι έτσι υπήρχε χώρος για να φάνε και τα φτωχά παιδιά ψωμί.
Ο μικρός Κωστής γυρνούσε στα κεντρικά σημεία της πόλης και πουλούσε "φρέσκα ζεστά κουλούρια."
Εκείνη την ημέρα πήγε στον φούρνο και "φόρτωσε εμπόρευμα" τρις φορές.
Είχε τύχη το άτιμο το παιδί αν και ήταν πολύ εργατικό και φιλότιμο.
Όταν έδυσε ο ήλιος και παράδωσε το ταμείο του, του έμεινε κέρδος εκατό δραχμές.
Χαρούμενος έφυγε για το σπίτι τους.
Θα έδινε τα χρήματα στην μάνα του και την Κυριακή θα είχε¨ "η μαμά στο τραπέζι αχνιστό κρέας."
Μεσόστρατα διατηρούσε ένα μπακάλικο ο θείος Βαγγέλης εξάδελφος του πατρός του.
Χαρούμενο το Κωστάκη πήγε να βγάλει από το μικρό τσεπάκι του κοντού παντελονιού του το κόκκινο κατοστάρικο.
Άφαντο το χαρτονόμισμα.
Η καρδιά του Κωστή¨"πήγε στην κούλουρη."
Πεισματάρης όπως ήταν σαν τον ινδιάνο ιχνηλάτη, βιβλιαράκι που διάβαζε στον ελεύθερο χρόνο του έψαξε τα ίχνη του στο δρομολόγιο του. Ως εκ θαύματος σε μια γωνιά του πεζοδρομίου φάνηκε να τον περιμένει "χαμογελαστό" το χαρτονόμισμα.
Το πήρε στα χέρια του το φίλησε και συνέχισε την πορεία του.
Οι παλμοί της καρδιάς αποκαταστάθηκαν ταχύτατα.
Ένας αναστεναγμός ανακούφισης βγήκε από τα παιδικά χείλη του.

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΟΥ

Άυλη είναι η κληρονομιά μου.
Στις τράπεζες δεν πάτησαν
ποτέ ν`αυγατίσουν
τα χρέη τα δικά μου.
Πάντα πίστευα ότι χρωστούσα
στη ζωή.
Κάτι κι εγώ έπρεπε ν`αφήσω.
Που να μην σβήνει με την πρώτη βροχή.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΕΝΗΛΙΚΟΣ Ο ΛΑΟΣ
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Μα είναι αυτή φρασεολογία αριστερού διανοουμένου κ. "ΥΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ"¨ "τότε έχω το εθελόδουλο και άθλιο λαΐδιόν μου -που μια ζωή το εκπαιδεύω να είναι ολικώς αγράμματο και ως εκ τούτου τέτοιο- και με βγάζει από τα δύσκολα, έστω με κάποιες πληγές. Εγώ όμως μια χαρά επιβιώνω μέσα στην λαίλαπα της ιστορίας." --
Είναι τόσο μαζοχιστής ο λαός; Να βρίσκεται συνεχώς στην γωνία ως
¨ "Ο λαός πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος;" --
Τότε εάν ο λαός είναι ένα¨ "άθλιο λαϊδιον" "καλά να πάθει γιατί ψήφιζε αυτά τα κόμματα" όπως είπε σε μια τηλεοπτική εκπομπή και η Ντόρα Μπακογιάννη. Δεν είναι όμως έτσι. Μπορεί να είναι- όταν ψηφίζει χωρίς να σκέφτεται- και "νήπιο" όπως λέει κάπου και ο Κορνήλιος Καστοριάδης. Ο λαός όμως είναι ενήλικος και έχει τις ευθύνες του ενήλικου.

ΦΥΓΗ
Έφυγαν οι φίλοι μου.
Αναχωρούν ένας ένας για την χώρα
των μακάρων.
Κι εγώ δεν ξεδίψασα ακόμη για δροσερό
νερό.
Να τους ακολουθήσω δεν μπορώ.
Διψώ ακόμη.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

ΟΡΘΙΟΣ
Ο πόνος λιγοστεύει όταν
τον μοιράζεσαι.
Τότε αντιλαμβάνεσαι ότι
δεν είσαι μόνος.
Ότι η κοινωνική χοάνη
καταπίνει
τα καλύτερα παιδιά της.
Ωχ αδελφέ!
Πάψε να κλαις.
Η ζωή συνεχίζεται.
Σκούπισε το δάκρυ.
Το κεφάλι ψηλά.
Σαν τον αντάρτη.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ