Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2015

Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ
ΟΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΟΥΣΗ
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
O πρώην υπουργός "ΠΡΟ.ΠΟ" Γιάννης Πανούσης πριν προσέλθει στην εισαγγελία και αποδειχθούν βάσιμες οι καταγγελίες του έδωσε αρκετή δημοσιότητα στο θέμα του.
Τα συγκροτήματα τύπου του έδωσαν μεγάλη δημοσιότητα κοινώς το "φούσκωσαν" για να είναι ευπώλητο ώστε να υπάρχει από τα πρώτα θέματα στα δελτία των 8,00 μ.μ σχεδόν μια εβδομάδα.
Ο δημοσιογράφος Γιάννης Πρετεντέρης το είχε αναδείξει ως μοναδικό θέμα στην εκπομπή του "Ανατροπή" στο "mega."
Συμπέρασμα¨ Η κάθε πλευρά έχει τους δικούς της λόγους να το συντηρεί.
Ο κ. Πανούσης πιθανόν να θέλει να πλήξει την κυβέρνηση διότι δεν επανήλθε στο υπουργείο αλλά και ορισμένα μεγαλοστελέχη του ΣΥΡΙΖΑ διότι τον θεωρούσαν "πολύ δεξιό" για τα μέτρα τους.
Αυτό είτε συμφωνούμε είτε όχι είναι ίδιον της ανθρώπινης φύσης.
"Τίποτα το ανθρώπινο δεν μου είναι ξένο." Καρλ Μαρξ
Εκείνα που λέγονται ότι ο κ. Πανούσης το κάνει¨ "για να διαφημίσει το αστυνομικό μυθιστόρημα που θα εκδώσει" τα θεωρώ πολύ ταπεινά κίνητρα για το επίπεδο του κ. Πανούση και δεν τα υιοθετώ.
Τα συγκροτήματα τύπου της ολιγαρχίας το σήκωσαν για δύο λόγους.
Για να προξενήσουν φθορά στην κυβέρνηση και να την καταστήσουν υπάκουη προς τα συμφέροντα τους.
Για να συνεχίσουν σύμφωνα με την πάγια τακτική τους τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τα καυτά καθημερινά της προβλήματα που επιφέρει η χρεοκοπία της χώρας και οι επιταγές του 3ου μνημονίου.
Η κυβέρνηση βεβαίως κρατάει ουδέτερη στάση και αφήνει την δικαιοσύνη να διερευνήσει και να αποφασίσει σύμφωνα με τους κανόνες του δικαίου

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2015

ΔΙΗΓΗΜΑ
ΤΑΓΜΕΝΟΣ ΕΡΓΕΝΗΣ
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Ο φίλος μου ο Γιάννης ήταν εργένης. Θ`άταν γύρω στα σαράντα οκτώ χρονών. Όταν ήταν νέος είχε σπουδάσει σε καλή δραματική σχολή της Αθήνας.Αργότερα μετέβη στο Λονδίνο όπου τέλειωσε σχολή δημοσιογραφίας. Δεν τα κατάφερε να σταδιοδρομήσει ούτε στην μία εργασία ούτε στην άλλη. Έπαιξε στο θέατρο κάτι μικρά ρολάκια ανάξια λόγου. Δεν έκανε στους ειδικούς καλή εντύπωση και έμεινε στο ράφι. Δούλεψε σε μία αθλητική εφημερίδα για λίγο διάστημα και μετά, μαζί με τις πρώτες απολύσεις έχασε κι αυτός την θέση του.
Για να μην μείνει αργός άνοιξε ένα "καλλιτεχνικό καφενείο" όπου παρουσίαζε ο ίδιος θεατρικούς διαλόγους κάθε Σάββατο. Κάθε Τετάρτη ένας τροβαδούρος με την κιθάρα του έπαιζε μελωδικά και τραγουδούσε. Τακτικά γινόταν στο στέκι εκείνο παρουσιάσεις βιβλίων.
Εκεί ήταν πιο ελεύθερος περνούσε καλά και αισθανόταν ότι είχε βρει τον εαυτόν του.
Ο Γιάννης ήταν εναντίον του γάμου.
- "Αποκλείεται να παντρευτώ και να κάνω οικογένεια" έλεγε.
-"Θέλετε να αποκτήσω παιδί , το παιδί μου να τρέχει με το μοτοποδήλατο και να σκοτωθεί σε δυστύχημα;"
-"Θέλετε να αποκτήσω παιδί και να γίνει χρήστης ναρκωτικών;"
- "Να αποκτήσω παιδί και να εθιστεί στο διαδίκτυο; "
-"Θέλετε το παιδί μου να μεθύσει και να το βρω ξημερώματα λιώμα με το αυτοκίνητο σε καμιά κολόνα της ΔΕΗ;"
Όλα μαύρα τα`βλεπε ο Γιάννης σχετικά με το μελλοντικά τέκνα του.
Ότι μπορούσε να τσακώνεται με την μελλοντική σύζυγο του να τις κάνει απιστίες ή να τον κερατώνει αυτή με τον καλύτερο του φίλο δεν του πήγαινε το μυαλό.
Νόμιζε ότι τα παιδιά θα τα έφερνε στο κόσμο χωρίς... γυναίκα.
Ο Γιάννης όμως λογάριαζε χωρίς τον ..ξενοδόχο.
Ο Γιάννης δεν ήταν βέβαια ένας ενθουσιώδης και αυθόρμητος έφηβος.
Όμως δεν υπολόγισε ότι και οι ώριμοι... ερωτεύονται.
Ο Γιάννης ερωτεύτηκε την όμορφη στα μάτια του Μαρία.
Επειδή ήταν μεγάλος βιαζόταν να κάνει οικογένεια.
Ν`αποκτήσει και να μεγαλώσει παιδιά.
-Δάσκαλε που δίδασκες...!
Η σύζυγος του έφερε στον κόσμο δύο όμορφα αγοράκια με τη πρώτη γέννα.
Τελικά ο Γιάννης όπως παλαιότερα σκεπτόταν άραγε τι δρόμο θα τραβούσαν τα παιδιά του όταν μεγαλώσουν;
"Οι άνθρωποι γνωρίζουν τα γινόμενα.
Τα μέλλοντα γνωρίζουν οι θεοί,
Πλήρεις και μόνοι κάτοχοι πάντων των φώτων.
Εκ των μελλόντων οι σοφοί τα προσερχόμενα
αντιλαμβάνονται. Η ακοή
αυτών κάποτε εν ώραις σοβαρών σπουδών
ταράττεται. Η μυστική βοή
τούς έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων.
Και την προσέχουν ευλαβείς. Ενώ εις την οδόν
έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί. "
Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2015

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ
ΔΙΗΓΗΜΑ
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Το 1970 -71 -72 βρεθήκαμε να κάνουμε παρέα μερικοί νέοι της ίδιας περίπου ηλικίας. Δεν είχε περάσει πολύ καιρός όπου είχαμε πάρει απολυτήριο από τον στρατό. Οι περισσότεροι από εμάς ήμασταν "σεσημασμένοι αριστεροί" της εποχής εκείνης. Μετά τον εμφύλιο και την επικράτηση της σκληρής ακροδεξιάς όλοι οι προοδευτικοί αριστεροί, και κεντροαριστεροί πολίτες, είχαν φακέλους στα τμήματα ασφαλείας και ήταν υπό διωγμό.Κι όχι μόνο.Κάποια παιδιά της παρέας μας είχαν λάβει μέρος σε αντιστασιακή οργάνωση εναντίον της χούντας των συνταγματαρχών.
Είχαν ξυλοκοπηθεί και φυλακισθεί. Στην πρώτη επέτειο του πραξικοπήματος εναντίον της δημοκρατίας, όπου οι χουντικοί την ονόμαζαν "επανάσταση" η δικτατορία απένειμε χάρη και οι φίλοι μου απολύθηκαν από την φυλακή.
Το 1968 βρέθηκα να ταξιδεύω με το "φέρυ μπώουτ" Σούδα - Πειραιά με δύο από εκείνα τα ηρωϊκά παιδιά που πήγαιναν να παρουσιαστούν μαζί μου ως νεοσύλλεκτοι στο στρατό. Εγώ ήμουν το ήσυχο παιδί της παρέας. Δεν είχα λάβει μέρος σε αντιστασιακή οργάνωση.Απλά ο πατέρας μου ήταν συνδρομητής της "Αυγής" και είχε φάκελο αριστερού. Όπως συνηθίζεται στις Ελληνικές οικογένειες που είναι παραδοσιακές τα παιδιά ακολουθούν την ιδεολογία του πατέρα.Στην εφηβεία πήγα μαζί με τον φίλο μου τον Κώστα στα γραφεία της "Δ.Ν.Λ" {"Δημοκρατική νεολαία Λαμπράκη"}στην οδό Κυδωνίας να ακούσουμε μουσική Μίκη Θεοδωράκη και Χρήστου Λεοντή όπου είχε απαγορευθεί από την διεύθυνση του Ε.Ι.Ρ {εθνικό ίδρυμα ραδιοφωνίας}να μεταδίδεται από τους μοναδικούς τότε κρατικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς.
Απ` έξω από τα γραφεία βρισκόταν ένας χωροφύλακας με γουρλωτά μάτια και με πολιτική περιβολή.
Κατέγραφε όλους τους νεολαίους που τολμούσαν να ανέβουν τα σκαλιά του δυορόφου νεοκλασικού κτιρίου.
Γνώριζα κάποιους παλιούς οργανωμένους αριστερούς μικροεπαγγελματίες φίλους του πατέρα μου. Δεν διέθεταν πτυχία αλλά τους άρεσε το διάβασμα και είχαν αρκετά βιβλία στο σπίτι τους.Τον ελεύθερο μου χρόνο διάβαζα κι εγώ ως αυτοδίδακτος έφηβος, για να μορφωθώ και να καλλιεργήσω τον εαυτόν μου.
Η ηρωική εκείνη γενιά που είχε στην πλάτη της, φυλακές και εξορίες {ορισμένοι βιοπαλαιστές} για να μην γενικεύω δεν είχε στην βιβλιοθήκη της παρά βιβλία σοβιετικής και προσοβιετικής λογοτεχνίας "πολιτική οικονομία της ακαδημίας επιστημών της ΕΣΣΔ" βιβλία ιστορίας κ.λ.π Θυμάμαι ένα βιβλίο που είχα διαβάσει τότε για την αντίσταση του ΕΑΜ. Είχε τίτλο¨ "αντάρτης στα βουνά της Ρούμελης" και το είχε γράψει -ο Δημ. Δημητρίου καπετάνιος του ΕΛΑΣ. Δε αποκτάς πολύπλευρη μόρφωση βεβαίως όταν διαβάζεις μονάχα βιβλία της μιας πλευράς λες και είναι ευαγγέλια. Ήταν όμως μια αρχή για να ανοίξεις τα μάτια σου και για νέους ορίζοντες.
Μόλις επιβλήθηκε η δικτατορία των συνταγματαρχών την 21-4- 1967 δύο τρις παλιούς αριστερούς που γνώριζα, συνελήφθησαν από αποσπάσματα στρατού και χωροφυλακής και βρέθηκαν μακριά από συζύγους και παιδιά, εξορία στα ξερονήσια του Αιγαίου. Τι θλίψη.Για την τύχη της Ελλάδας και των ανθρώπων της στα χέρια μιας χούφτας επίορκων αξιωματικών.
Στην παρέα μας ήταν και ο Μίνωας παθιασμένος φίλος του ποιοτικού κινηματογράφου. Μας μιλούσε για τον Σεργκέι Αϊζενστάϊν το "Θωρηκτό Ποτέμκιν" τα γαλλικά {καγέ ντι σίνεμα-τετράδια του σινεμά} τους Γάλλους σκηνοθέτες του "νέου κύματος."
Εκείνη την εποχή ο αργότερα διάσημος "ΤΕΟ" -ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος γύριζε σκηνές στο φρούριο Καλαμίου λίγα χιλιόμετρα έξω από τα Χανιά, στην ταινία του "ο Θίασος." Ο φίλος μου ο Μίνωας πήγαινε καθημερινά και παρακολουθούσε τα γυρίσματα της ταινίας. Νέο παιδί ήταν 19-20 χρόνων. Δεν είχε δικό του αυτοκίνητο και επέστρεφε με "ωτο στοπ."
Κάποια στιγμή μας λέει ο Μίνωας λίγο σοκαρισμένος ότι¨ "επειδή είχε μακριά μαλλιά ένας οδηγός φορτηγού τον πέρασε για κορίτσι, και τον πήρε στην καμπίνα του για την επιστροφή στην πόλη."
Γελάσαμε τότε με την ψυχή μας.
Στο τέρμα της οδού χατζή Μιχάλη Γιάνναρη υπήρχε το πρακτορείο εφημερίδων του "Μαρίνου."
Απ`εκεί συνήθως αγόραζα μεταχειρισμένο τον "μικρό ήρωα" όταν ήμουν παιδί.
Εκεί συναντιόμασταν με την παρέα μου για να διαβάσουμε τους τίλους των εφημερίδων. {Γράφανε όλες οι εφημερίδες τις ίδιες "ειδήσεις" γιατί υπήρχε αυστηρή λογοκρισία. }
Αγοράζαμε όταν είχαμε κανένα ψιλό "ΤΑ ΝΕΑ" μα στην πραγματικότητα δεν υπήρχε κανένα νέο.
Λίγο πιο εκεί ο αστυνομικός του τμήματος πληροφοριών της ασφαλείας Χανίων. Είχε στο χέρι ένα στυλό κι ένα μπλοκάκι και κατέγραφε τα ονόματα μας.
Κάποια στιγμή ο διοικητής του τμήματος ασφαλείας Χανίων κάλεσε τους πιο "σεσημασμένους" αριστερούς από την παρέα μας για απολογία και διερεύνηση της συνωμοσίας μας "εναντίον του καθεστώτος."
Το 1974 με την εισβολή και κατοχή των Τούρκων στην Κύπρο βρέθηκα στο Μόδι ένα χωριό έξω από την πόλη επιστρατευμένος στα πλαίσια της γενικής επιστράτευσης που είχε κηρύξει η δεύτερη χούντα της εθνικής καταστροφής.

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2015

ΕΝΟΧΕΣ
Είμαι ένοχος.
Με τρώνε οι θλίψεις και οι τύψεις.
Για την σταύρωση του Χριστού.
Για την δουλοκτησία.
Τους πολέμους από καταβολής
κοινωνιών.
Δεν είμαι άνθρωπος εγώ.
Είμαι σειρά ενοχών.
Παίρνω πάνω μου τις κακίες του κόσμου.
Πόλεμοι που δεν τους αντέχω.
Και δεν μπορώ να σταματήσω.
Είμαι ένα ανθρώπινο κουρέλι.
Μαύρη σαν του κόρακα η ψυχή μου.
Δεν ακούγονται οι κραυγές μου.
Για την κατάντια της ανθρωπότητας.
Είμαι σαν ένα μεγάλο μπαλόνι.
Αν με κτυπήσετε θα σκάσω.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΚΡΑΥΓΗ
Ο κόσμος καίγεται 
Οι πόλεμοι ασταμάτητα
γκρεμίζουν τα όνειρα
των μικρών και εφήβων
ονειροπόλων.
Το πετρέλαιο καίγεται
στις πηγές.
Μισθοφόροι σκοτώνονται
για χάρη των εταιριών.
Οι άνθρωποι ξεσπιτώνονται
από τα ερειπωμένα σπίτια τους.
Τρέχουν μανιασμένα
και τους θερίζει ο θάνατος.
Κι εγώ κλαίω και θρηνώ
για τον ξεπεσμό του ανθρώπου.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΚΡΙΜΑ
Δεν υπάρχει αρκετό χαρτί 
περιτυλίγματος να μου
τυλίξει ο ψαράς τα ψάρια
όπου ταϊζω τις αγαπημένες μου
γάτες στην γειτονιά.
Τα δάση καταστράφηκαν
Το κλίμα άλλαξε.
Οι εφημερίδες λόγω χαμηλής
κυκλοφορίας δεν πωλούνται
-όσες περισσεύουν- πια με το κιλό.
Δεν πειράζει.
Ψάρια να υπάρχουν στην αγορά
και θα βρω τρόπο να τα δίνω
στις γατούλες.
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2015

"Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε" 
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Αν σκεφθείτε ότι τα Ευρωπαϊκά κράτη παρά τις διαφορές τους συνεργάζονται χωρίς να πολεμούν μεταξύ τους όπως στον Α/ και στον Β/ παγκόσμιο πόλεμο είναι ένα "θαύμα." Πράγματι ο αντιευρωπαϊσμός στην ακραία του φάση είναι δηλητήριο είναι σκέτος αντιανθρωπισμός. Αν το συνειδητοποιούσαν αυτό οι λαοί θα σήκωναν όλοι μαζί την σημαία της Ευρωπαϊκής λαϊκής ενότητας. Για μια Ευρώπη των λαών, για ένα δικαιότερο κόσμο εμπνεόμενο από τις αρχές της Γαλλικής επανάστασης. "Ελευθερία, ισότητα αδελφότητα." Οι κοινωνίες πουθενά στον πλανήτη δεν είναι "όμορφες ηθικές αγγελικά πλασμένες." Με αγώνα με πολύ δουλειά με νέες ιδέες θα αλλάξει ο κόσμος."Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ."