Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2013


NESTLE:Εξουσία μέσα από τη διατροφή(τίτλος προπαγανδιστικού βιβλίου για την nestle).

Επιλέξαμε να ασχοληθούμε, ειδικά, με τη Nestle διότι ως η μεγαλύτερη εταιρεία τροφίμων στον κόσμο έχει αποδειχθεί ότι χρησιμοποιεί κατασταλτικές και δολοφονικές μεθόδους ενάντια σε εργαζόμενους, γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, αποτρέπει τη χρήση μητρικού γάλακτος και γενικά ασκεί εξουσία στη διατροφή μας. Υπολογίζεται ότι η εταιρεία διακινεί παραπάνω από 8500 ετικέτες διεθνώς και σε διάφορους τομείς όπως: παιδικές τροφές, είδη καφέ, εμφιαλωμένα νερά, παγωτά, σοκολάτες, τροφές για ζώα, φαρμακευτικά προϊόντα. Η Nestle ιδρύθηκε το 1866 στη Γενεύη από τον φαρμακοποιό Χάινριχ Νεστλέ, ο οποίος ήδη από το 1847 είχε χημικό εργαστήριο και ανακάλυψε ένα υποκατάστατο του μητρικού γάλακτος, που ονομάστηκε farine lactee’;. Κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αι. πραγματοποίησε συγχωνεύσεις με ανταγωνίστριες εταιρείες και το 1938 πρωτοεισήγαγε το στιγμιαίο καφέ Nescafe. 
Η Nestle, ως πολυεθνική εταιρεία είναι μια από τις περισσότερο ωφελημένες από την «παγκοσμιοποίηση» της οικονομικής αγοράς. Καταφέρνει και διεισδύει σε όλες τις τοπικές αγορές δημιουργώντας διατροφικές συνήθειες, που είναι ξένες προς το ντόπιο πληθυσμό. Αλλά στο τομέα που κατέχει ηγεμονική θέση είναι στις βρεφικές και παιδικές τροφές με ολέθριες συνέπειες κυρίως στο «τρίτο κόσμο». Χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσπάθειάς της να διεισδύσει σε αγορές αναπτυσσόμενων χωρών, είναι αυτό της Ινδίας όπου παρακάμπτει το τοπικό νομοθετικό πλαίσιο που απαγορεύει τις διαφημίσεις για παιδιά και επιθετικά προαγάγει τα προϊόντα της. Είναι η μόνη εταιρία που προσφέρει σε κάθε φαρμακοποιό 200 ρούπιες το μήνα για επίδειξη παιδικών τροφών καθώς και προσφορά διαφόρων δώρων σε γιατρούς για την προώθηση των προϊόντων της. 
Πρόσφατα εξαγόρασε την αμερικάνικη εταιρεία παιδικών τροφών Gerber της Νovartis, η οποία αποδεδειγμένα χρησιμοποιεί γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς και ελέγχει παραπάνω από το 40% της διεθνής αγοράς. Επίσης η Nestle έχει δεσμευθεί να αποφύγει τη χρήση μεταλλαγμένων στοιχείων στην ευρώπη παρότι στις ΗΠΑ τα χρησιμοποιεί. Επιπλέον, μελέτη στη Δανία έδειξε τη παρουσία τοξικών φθαλικών (DBP, DEHP και ΒΒΡ) σε βρεφικές τροφές και σε γάλα για νεογνά. H προσπάθεια απόκρυψης ή συγκάλυψης διαφόρων πρακτικών των εταιρειών γίνεται και μέσω μιας άλλης καταναλωτικής διάστασης, αυτής του «δίκαιου εμπορίου». Όπου εταιρείες, όπως και η Νestle, προσπαθούν να εμφανιστούν με «ανθρώπινο πρ
όσωπο». Η εκμεταλλευτική σχέση μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου δεν εξατμίζεται ούτε με την εφαρμογή διαφόρων κοινωνικών μέτρων ούτε με το «δίκαιο εμπόριο». Παύει να υφίσταται μόνο όταν τα μέσα παραγωγής ελέγχονται από αυτούς που τα χρησιμοποιούν(κολλεκτίβες κλπ) και μονάχα σε αυτές τις πρωτοβουλίες έχει βάση η αλληλεγγύη μας. 
Όπως και άλλες πολυεθνικές έχουν κατηγορηθεί για δολοφονίες εργαζομένων που αγωνίζονται ενάντια στην εκμετάλλευση των αφεντικών τους (π.χ. Coca-Cola, Chiquita, Νike)έτσι και η Nestle έχει εμπλακεί τόσο στην επιβολή δικτατοριών σε διάφορες χώρες όσο και στην παρα-κρατική δράση. Συγκεκριμένα στη Κολομβία, οι μεγάλες εταιρείες έχοντας αρχικά διασπάσει τα σωματεία εργατών, στη συνέχεια απολύουν και τελικά προσλαμβάνονται οι ίδιοι απολυμένοι από τους «εργολάβους» με πολύ χαμηλότερο μισθό απαγορεύοντας τους τη συνδικαλιστική δραστηριότητα. 
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό …; 
Το 2002 απολύθηκαν 9 εργαζόμενοι της Νestle για συμμετοχή τους σε διαδήλωση διαμαρτυρίας και λόγω της έντονης δραστηριότητας τους δέχονταν απειλές για τη ζωή τους από παρακρατικές ομάδες και αναγκάζονται να μεταναστεύσουν. Ο Λουσιάνο Ενρικούε Ρομέρο έζησε για ένα διάστημα στην ευρώπη και με την επιστροφή του στη Κολομβία, το Σεπτέμβριο του 2005, βρέθηκε νεκρός με δεμένα χέρια . Είχε βασανιστεί και είχε δεχθεί 40 χτυπήματα με μαχαίρι από παρακρατικές ομάδες. Το 2002 ο Ρομέρο είχε παίξει σημαντικό ρόλο στην αποκάλυψη μεγάλου σκανδάλου της Νestle, η οποία άλλαζε την ημερομηνία λήξης στη σκόνη γάλακτος και τη ξαναδιοχέτευε στην αγορά. Συνολικά τη τελευταία δεκαπενταετία έχουν δολοφονηθεί παραπάνω από 2200 εργάτες, 9 εκ των οποίων εργάζονταν στη Νestle. Το τελευταίο διάστημα στοιχεία αποκαλύπτουν τη σχέση παρακρατικών-εταιρειών με βουλευτές, αναγκάζοντας τους τελευταίους να παραιτηθούν από το αξίωμα τους. 
Επίσης στην Ασία, που η συγκεκριμένη πολυεθνική δίνει μεγάλη βαρύτητα λόγω πληθυσμιακών ποσοτήτων (πρόσφατα τέθηκε σε λειτουργία, στο Πακιστάν, το μεγαλύτερο εργοστάσιο επεξεργασίας γάλακτος αξίας 70 εκατ. δολαρίων) παρατηρείται η ίδια σχέση με αποτέλεσμα να δολοφονηθεί το Σεπτέμβρη του 2006 στις Φιλιππίνες ο Diosdado Fortuna, συνδικαλιστής της Nestle. 
Μια άλλη παράμετρος εκμετάλλευσης από την πλευρά των πολυεθνικών είναι εκείνη της παιδικής εργασίας. Συγκεκριμένα 300.000 παιδιά εργάζονται σε συνθήκες σκλαβιάς στις φυτείες κακάο της Αφρικής. Το 64% είναι κάτω των 14 ετών ενώ περίπου 6000 χαρακτηρίζονται «απλήρωτοι εργάτες χωρίς οικογενειακούς δεσμούς» ως απόρροια των «εμφύλιων» πολέμων που ξεσπούν για την εκμετάλλευσή του. (Κρισαῖον) (φωτογραφία)


Το διαβάσαμε από το: ΝΕΣΤΛΕ, μία ἐταιρεία πού σκοτώνει; http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2012/02/blog-post_5756.html#ixzz2IEArS0HB


Το διαβάσαμε από το: ΝΕΣΤΛΕ, μία ἐταιρεία πού σκοτώνει; http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2012/02/blog-post_5756.html#ixzz2IEAg4i6j

                            ΜΕ ΕΚΡΗΚΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
                                           ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Στην χθεσινή μου παρέα υπήρχε ένας οπαδός του "ΛΑΟΣ."
Βεβαίως δεν φταίει αυτός αλλά εγώ που κάνω κακές παρέες.
Όπως όλοι μας ήταν απογοητευμένος από την οικονομική κατάσταση την δική του και της χώρας.Τον άκουσα εμβρόντητος να λέει¨ "Δεν με νοιάζει να βάλω στη μέση μου εκρηκτικά και να πάω να ανατιναχτώ στη πλατεία Συντάγματος αλλά να πάρω και μερικούς καριόληδες και πούστηδες πολιτικούς μαζί μου." "Αλλά θα τους κανονίσω εγώ."Στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ για να φέρει άλλα τρία εκατομμύρια μετανάστες να διαλύσει η Ελλάδα."Σημειωτέον ότι αυτός που αμολούσε σαν πέτρες επί των κεφαλών μας αυτές τις ατάκες εκτός από το φτωχό πνευματικό του επίπεδο και τις απλοϊκές πολιτικές του αναλύσεις έχει σχέση και με τα επαγγέλματα γύρω από την οικοδομή και είναι άνεργος.
Η φρασεολογία του άνεργου της παρέας για τον ΣΥΡΙΖΑ και τους μετανάστες δείχνει πόσο έχει παρεξηγηθεί η άκριτη υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στους μετανάστες που είναι οι πιο κατατρεγμένοι άνθρωποι και τα πιο αδύναμα μέλη της κοινωνίας.Προφανώς η χώρα έχει ανάγκη σοβαρής μεταναστευτικής πολιτικής με στοχευμένες δράσεις όπου χρειάζεται, και όχι να γίνει ξέφραγο αμπέλι εισροής μεταναστών.

Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 2013


“Το μόνο που φοβάμαι”
2009: Έπαινος, 26ος Παγκρήτιος Διαγωνισμός Ποίησης
——————
Το μόνο που φοβάμαι είναι μη μέσα από τις τόσες γνώσεις αφήσω ανεκμετάλλευτη την άγνοια των νεανικών μου χρόνων
——————
Το μόνο που φοβάμαι, τους φίλους που δικαιολογούν τις πράξεις μου
για την αγαθή προαίρεσή τους
Φοβάμαι πως η ειλικρίνεια έχει γίνει η τέχνη
του να μην κάνεις φίλους
Φοβάμαι, όχι τη μοναξιά, μα το παράδοξό της - μια κακή παρέα
Tους γνωστικούς και σώφρονες που σχολιάζουν
τη ζωή εκείνων που τη ζούνε
και νομίζουν πως έχουνε κι αυτοί ζωή
——————
Το μόνο που φοβάμαι, τους οραματιστές που αντί να διαθέτουν,
αναλώνουν το σήμερα για ένα καλύτερο αύριο
——————
Τους σίγουρους που επιδεικνύουν την άγνοιά τους
και νομίζουν ότι ξέρουν
Τους ακούραστους που πατούν τα βήματά τους 
καλοπιάνοντας γνώριμα χνάρια
——————
Τους πετυχημένους που χαρίζουν καθρέφτες
στους Κουασιμόδους της Ζωής παραφυλώντας να δουν
της επιτυχίας τους το είδωλο
——————
Το μόνο που φοβάμαι, τους ειλικρινείς
που με τις φθηνές δικαιολογίες
πληρώνουν ακριβά την αξιοπρέπειά τους και με τα ψέματα την
εξαγοράζουν
——————
Τους χορτασμένους που δεν εκπλήσσονται πια
όχι γιατί όλα τα περιμένουν, μα γιατί όλα τα ‘χουν δει
Τους πληγωμένους που όταν μεγαλώνουν τα νύχια τους
πετάνε τα παπούτσια
——————
Το μόνο που φοβάμαι,
τους επαναστάτες που πηγαίνουν αντίθετα στο ρεύμα
για να διαφέρουν απ’ τα υπόλοιπα ψάρια
Τους καλλιγράφους που δεν ξέρουν πως δυο κύκλοι αρκούν
να φτιάξουν μια μουντζούρα
——————
Το μόνο που φοβάμαι, τους εραστές που δεν καταλαβαίνουν
πως τα ετερώνυμα έλκονται από λάθος της φύσης 
που ποτέ δεν παραδέχτηκε
——————
Τους ξεχωριστούς που θεωρούν διαφορετικό
αυτό που είναι ίδιο, μα διαφορετικά εκφρασμένο
Τους λάτρεις των αιθέρων που δεν πάσχουν από υψοφοβία
γι’ αυτό κοιτάνε κάτω στην πρώτη ευκαιρία
Το μόνο που φοβάμαι, τους έμπειρους της ζωής που μπορούν μια ευτυχία
να καταστρέψουν επειδή δεν τους τη μάθαν στο σχολείο
Τους πρακτικούς που νομίζουν κανένα όνειρο
δεν είναι αληθινό μέχρι να γίνει πραγματικότητα
——————
Το μόνο που φοβάμαι, τους ασφαλείς που προτιμούν να επιβαρύνονται
το κόστος των απωθημένων τους απ’ το να πληρώνουν
το τίμημα για τις επιλογές τους
Τους σεβάσμιους που δεν τους απασχολούν οι πράξεις τους
μα το πώς αντιδρούν σ’ αυτές οι άλλοι
——————
Το μόνο που φοβάμαι, τους αισιόδοξους που λεν «ποτέ δεν είν’ αργά
να κάνεις τα λίγα πιο πολλά» κι ούτε τους περνά απ’ το μυαλό πως
«απλά είναι αργότερα απ’ ό,τι ήτανε παλιότερα»
——————
Τους ευαίσθητους που αντιδρούν όταν τρυπούν τη σάρκα τους
κι όχι όταν αγγίζουν το δέρμα τους
Το μόνο που φοβάμαι τους ΠάνταΠότες
που αγνοούν πως τα «Ποτέ» που ξεστομίζουν
γεννιούνται απ’ τα ίδια Πι με τα «Πάντα» που αποφεύγουν 
Πως τα «όχι» που προτιμούν υπάρχουν
απλά γιατί κάποιος βρέθηκε να τους πει το «ναι»  
——————
Το μόνο που φοβάμαι, τους κατακτητές που μπερδεύουν το απομυθοποιώ
με το καταρρίπτω ακριβώς όπως το αγγίζω με το καταστρέφω
——————
Τους συλλέκτες εμπειριών που νομίζουν πως «έχω» στη γλώσσα
των ανθρώπων σημαίνει «δεν μπορώ να εκτιμήσω»
Τους κριτικούς, που υποτιμούν την κρίση μας
αποδίδοντάς την κάθε κρίση
στα κατεξοχήν θύματά της
——————
Το μόνο που φοβάμαι είναι αυτό που πιο πολύ μου μοιάζει
τον εαυτό μου μέσα από πρίσμα παραμορφωμένου καθρέφτη
——————
Το μόνο που φοβάμαι είναι μη νομίσω
πως ξέρω τι φοβάμαι και πως πρέπει γι’ αυτό και να σας πεθάνω.
                    ΝΙΚΟΛΑΟΣ  ΣΜΥΡΝΑΚΗΣ

να νέο φαινόμενο: Το μίσος για την ΑΟΖ

13/1/13 | 0 σχόλια | 0 απαντήσεις | 129 εμφανίσεις
timthumbτου Μιχάλη Ιγνατίου
Πριν από δύο χρόνια, ο τότε υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας είχε δηλώσει ότι η ΑΟΖ αποτελεί μόδα και θα περάσει. Η αλήθεια είναι ότι έγινε πραγματική μόδα από τον ελληνικό λαό που κατάλαβε την αξία της ΑΟΖ και σήμερα αποτελεί μια σημαντική πρόκληση για την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά.
Δεν θα ξεχάσω τη συνομιλία ανάμεσα στον κ. Δρούτσα και τον καθηγητή Καρυώτη στο ξενοδοχείο Ritz Carlton της Ουάσιγκτον, πριν περίπου δύο χρόνια και τη θετική στάση του τότε υπουργού για το θέμα αυτό. Η συζήτηση έγινε ενώπιόν μου και έμεινα έκπληκτος από αυτά που είπε ο κ. Δρούτσας. Ανακοίνωσε στον Καρυώτη ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συμφωνεί με τις θέσεις του για την ΑΟΖ  και ότι ο (τότε) Πρωθυπουργός θα έφερνε το θέμα προς συζήτηση με τον Ταγίπ Ερντογάν στην επόμενη συνάντησή τους. Δεν έγινε τίποτα από τα παραπάνω και πληροφορήθηκα όχι επειδή δεν το ήθελε ο κ. Δρούτσας, αλλά επειδή τον απέτρεψε ο κ. Παπανδρέου. Εκτός εάν ο κ. Δρούτσας έλεγε ψέμματα στον Ελληνοαμερικανό καθηγητή και αδικώ τον πρώην πρωθυπουργό…
Ξαφνικά, στο τέλος του 2012 ξεκίνησε μια νέα μόδα. Εμφανίστηκαν επιθετικά οι φανατικοί εχθροί της ΑΟΖ. Το περίεργο είναι ότι όταν άρχισε να συζητείται το θέμα, μερικοί εξ αυτών ήταν από τους πρώτους που έγραψαν θετικά σχόλια για την ΑΟΖ. Είμαι έντονα προβληματισμένος και προσπαθώ ακόμα να καταλάβω τι ακριβώς έγινε και γιατί αυτή η ξαφνική μεταστροφή τους.
Χρησιμοποιήθηκαν βαρύτατοι χαρακτηρισμοί και χαρακτήρισαν ειρωνικά ως «ΑΟΖολογούντες» τους ανθρώπους που ασχολούνται με την ΑΟΖ, αλλά και απατεώνες, και προδότες! Αίφνης πληροφορηθήκαμε ότι «η υφαλοκρηπίδα, και όχι η ΑΟΖ, είναι το θέμα που πρέπει να μας απασχολεί», αν και πρόκειται για ξεκάθαρη τουρκική θέση.
Η επίθεση και οι βαρύτατοι χαρακτηρισμοί δεν ήταν μόνο λανθασμένη κίνηση, αλλά αποτελούσε καραμπινάτο εκφοβισμό, που στόχευε στη «δολοφονία» μίας καθαρής και νόμιμης ενέργειας, η οποία καλύπτεται απόλυτα από τον ΟΗΕ και τις διεθνείς συνθήκες.
Συνάδελφοι δημοσιογράφοι και αναλυτές εμφανίστηκαν να είναι οι ειδικοί για το Δίκαιο της Θάλασσας, χωρίς καν να το διαβάσουν. Διότι αμφιβάλλω αν έκαναν τον κόπο να μελετήσουν τα 320 Αρθρα της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Εγώ υπερηφανεύομαι ότι τα διάβασα, για να έχω τουλάχιστον μία ιδέα γι’ αυτή τη σύμβαση, που με κατάλληλους χειρισμούς προστατεύει τον υποθαλάσσιο πλούτο της Ελλάδας. Δεν είμαι ειδικός, ούτε θα μπορέσω να γίνω ποτέ. Αλλά όταν ασχολούμαι και γράφω για το εθνικό αυτό θέμα, καταφεύγω σε καθηγητές και πρέσβεις, που ξόδεψαν 30 χρόνια να ασχολούνται και να μελετούν την ΑΟΖ.
Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, του οποίου όσο περνούν τα χρόνια αναγνωρίζεται η οξυδέρκεια και η νομική κατάρτιση για το θέμα, δεν αποφάσισε λανθασμένα να ανακηρύξει ΑΟΖ το 2004. Οι όψιμοι κατήγοροί του τον ψέγουν χωρίς να συνειδητοποιούν ότι για την περίπτωση της Κύπρου ομιλούμε πιά περί μίας πραγματικότητας. Απέναντι σε 30 χιλιάδες κατοχικούς στρατιώτες, 900 άρματα μάχης, το ναυτικό και την αεροπορία της Τουρκίας, τόλμησε να ανακηρύξει την ΑΟΖ χωρίς να ανοίξει μύτη. Οχι μόνο επειδή προχώρησε σε στρατηγική συμφωνία με το Ισραήλ, αλλά επειδή η Τουρκία γνώριζε πως η Λευκωσία σεβάστηκε απόλυτα τις διεθνείς συνθήκες.
Άρα είναι λανθασμένος ο ισχυρισμός ότι «η Ελλάδα δεν χρειάζεται καμιά ανακήρυξη ΑΟΖ για τη διεκδίκηση της κυριότητας των υποθαλασσίων υδρογανανθράκων της, διότι –όπως λένε- έχει ήδη την κυριότητα με την, ισχυρότερη της ΑΟΖ, ως προς τον υποθαλάσσιο πλούτο, έννοια της υφαλοκρηπίδας, όπως ορίζεται από τη σύμβαση του Μοντέγκο Μπέι».
Ο παραπάνω ισχυρισμός υπονοεί ότι ο Παπαδόπουλος αντέδρασε αντεθνικά όταν πρώτα ανακήρυξε και μετά οριοθέτησε ΑΟΖ αντί να ασχοληθεί με την υφαλοκρηπίδα. Δεν έχουν έτσι τα πράγματα. Αλλωστε, οι εχθροί της ΑΟΖ γνωρίζουν -και κατά βάθος υπερηφανεύονται- ότι αυτή τη στιγμή το Ισραήλ και η Κύπρος προχώρησαν σε εξερεύνηση για υδρογονάνθρακες στις ΑΟΖ, που έχουν οριοθετήσει και δεν σκοπεύουν να οριοθετήσουν την υφαλοκρηπίδα, μια και η έννοια της ΑΟΖ καλύπτει την υφαλοκρηπίδα αλλά επιπλέον ασχολείται με την αλιεία και την αιολική ενέργεια, που δεν καλύπτονται από την υφαλοκρηπίδα. Είναι απορίας άξιο γιατί οι εχθροί της ΑΟΖ αγνοούν αυτά τα δυο βασικά θέματα για την Ελλάδα.
Επίσης δεν είναι δυνατόν να ισχυρίζονται μερικοί, χωρίς σπονδυλική στήλη, διπλωμάτες ότι η Ελλάδα σκέπτεται τη μονομερή οριοθέτηση της ΑΟΖ. Αυτό δεν μπορεί να γίνει γιατί η οριοθέτηση πρέπει να συμφωνηθεί από τουλάχιστον δύο κράτη. Και όμως. Δεν αντιλαμβάνονται τη διαφορά ανάμεσα σε ανακήρυξη και οριοθέτηση; Δυστυχώς, διπλωμάτες που ασχολούνται με το θέμα δεν γνωρίζουν αυτή τη βασική διαφορά ανάμεσα στην ανακήρυξη και στην οριοθέτηση. Η ανακήρυξη είναι μονομερής πράξη, σε αντίθεση με την οριοθέτηση που είναι διμερής πράξη.
Ο κ. Καρυώτης, στον οποίο έθεσα όλες τις αντιρρήσεις που καταγράφηκαν μαζικά τις τελευταίες ημέρες, μου απάντησε ότι «σίγουρα διακατέχονται από ένα «φοβικό σύνδρομο» όταν μας λένε ότι ανησυχούν για τις αντιδράσεις της Τουρκίας, τη στιγμή που η Άγκυρα δεν αντέδρασε καθόλου όταν η Κύπρος ανακήρυξε ΑΟΖ». Το 2004, σημειώνει., η Τουρκία απλώς είπε ότι δεν αναγνωρίζει αυτή την ανακήρυξη, ενώ αναγνωρίστηκε αμέσως από τις ΗΠΑ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ρωσία. Όπως πολύ σωστά είπε ο Ελληνοαμερικανός καθηγητής, «ο Τάσσος Παπαδόπουλος ανακήρυξε ΑΟΖ το 2004, διαθέτοντας τέσσερα τανκς και δύο ελικόπτερα!».
Εσχάτως έχουν, επίσης, διαρρεύσει από άσχετους διπλωμάτες πληροφορίες για δήθεν συντεταγμένες που έχει χαράξει η ελληνική κυβέρνηση για τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και οι οποίες θα επιδοθούν στον ΟΗΕ.
Είναι δυνατόν διπλωμάτες που ασχολούνται με το θέμα να μην γνωρίζουν πως:
Πρώτον, αυτές οι συντεταγμένες υπάρχουν για δεκαετίες στα συρτάρια της ελληνικής κυβέρνησης και
Δεύτερον, δεν μπορούν αυτές οι συντεταγμένες να δοθούν στον ΟΗΕ εάν δεν έχει υπάρξει ήδη οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας με τα κράτη που έχει θαλάσσια σύνορα η Ελλάδα.
Αναφορικά με τη στάση της Τρίπολης για την ΑΟΖ, μας πληροφόρησαν ότι η χώρα αυτή ενδιαφέρεται να φέρει και την Τουρκία στο θέμα της οριοθέτησης ανάμεσα στην Ελλάδα και στη Λιβύη. Δυστυχώς, δεν αντιλαμβάνονται ότι η Λιβύη δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία. Ούτε οι ίδιοι οι Τούρκοι, στους χάρτες που έχουν κυκλοφορήσει, εμφανίζουν τη χώρα τους να έχει θαλάσσια σύνορα με τη Λιβύη. Απορούμε, βέβαια, γιατί κωφεύει και δεν αντιδρά το υπουργείο Εξωτερικών, ώστε να μπουν μερικά πράγματα στη θέση τους.
Η ουσία του προβλήματος είναι οι υδρογονάνθρακες και οι μη «ΑΟΖολογούντες» λένε με στόμφο ότι «στη χώρα της «φαιδράς πορτοκαλέας», ουδείς έχει παρουσιάσει το παραμικρό στοιχείο για την ύπαρξη αυτών των τεραστίων αποθεμάτων. Μπορεί και να υπάρχουν, απλώς εμείς δεν το γνωρίζουμε».
Είναι κοινό μυστικό στην Ουάσιγκτον (αλλά και στην Αθήνα) ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα οι Αμερικανοί γνωρίζουν για τον ορυκτό πλούτο των ελληνικών θαλασσών. Υπάρχουν μόνο μερικές λογικές διαφωνίες για το Αιγαίο, επειδή είναι ηφαιστειογενής περιοχή. Οι εκθέσεις του καθηγητή Φώσκολου, ο οποίος ασχολείται με το θέμα πάνω από 40 χρόνια, βασίζονται σε μελέτες των ΗΠΑ και του Καναδά. Βέβαια, το λάθος που κάνουν οι υποστηρικτές της ΑΟΖ είναι ότι νομίζουν ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να καρπωθεί μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα τα οικονομικά οφέλη από αυτούς τους υδρογονάνθρακες. Δυστυχώς, θα χρειαστεί περίοδος μεταξύ 5 και 10 ετών για να αρχίσουν να φαίνονται κάποια κέρδη για την ελληνική οικονομία.
Το θέμα της ΑΟΖ είναι εθνικό ζήτημα. Άρα, απαιτείται περισσή προσοχή όταν ειδικοί και μη ασχολούνται με αυτό. Δεν υπάρχουν προδότες και πατριώτες σ’ αυτή την ιστορία. Υπάρχει μόνο το συμφέρον της Ελλάδας και τίποτα άλλο, γι’ αυτό πρέπει να τερματιστεί πάραυτα η αντιπαράθεση και να αφεθεί απερίσπαστος ο πρωθυπουργός ώστε να λάβει την τελική απόφαση…
πηγή: aixmi.gr/Follow on twitter@mignatiou aixmi.gr
                                           ΕΙΝΑΙ ΕΝΟΧΟΣ Ο Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ;
                                                     ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ 
Είμαι καλοπροαίρετος άνθρωπος και δεν επιθυμώ να μετέχω και να παρασύρομαι από τις κομματικές αντιπαραθέσεις που κρύβουν τις περισσότερες φορές ιδιοτελή κομματικά κίνητρα.
Για τον λόγο αυτό δέχομαι τις δικαιολογίες και τις εξηγήσεις του πρώην υπουργού οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου στη εκπομπή της Έλλης Στάη στην "ΝΕΤ" καισήμερα στην Ελληνική βουλή ότι δεν προέβη σε αλλοίωση της λίστας "Φαλσιανί-Λαγκάρντ" διότι οι συγγενείς του όπως κατάθεσαν στον οικονομικό εισαγγελέα έχουν εξάγει νόμιμα τα χρήματα τους στην Ελβετία και ως εκ τούτου δεν είχε έννομο συμφέρον.Δηλώνει ο κ. Γ.Παπακωνσταντίνου ότι το πολιτικό σύστημα προσπαθεί να τον χρησιμοποιήσει σαν αποδιοπομπαίο τράγο για¨ "να ξεπλύνει τις αμαρτίες της μεταπολίτευσης."Βεβαίως δεν μπορώ να προκαταλάβω και να προδικάσω το αποτέλεσμα της έρευνας της προκαταρκτικής επιτροπής της βουλής. Ο κ. Γ.Παπακωνσταντίνου είναι κατηγορούμενος και έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπίσει τον εαυτόν όπως αυτός νομίζει.Αλλά ας δεχτώ ότι είναι αλήθεια αυτά που ισχυρίζεται.Είναι όμως τεράστιες οι δικές του πολιτικές ευθύνες και του διαδόχου του Ευάγγελου Βενιζέλου όπου είχαν δύο χρόνια την λίστα στο συρτάρι και δεν την αξιοποίησαν για να εισπράξει το δημόσιο φόρους.Όσους φόρους ήταν δυνατόν να εισπράξει.Όταν κατακρεουργούνται οι μισθοί και οι συντάξεις όταν η ΔΕΗ κόβει μόνο στην πόλη των Χανίων καθημερινά σε 60 νοικοκυριά το ρεύμα επειδή δεν έχουν να το πληρώσουν όταν έχουμε 26% ανεργία δεν είχαν δικαίωμα να κλείνουν το μάτι στους ολιγάρχες του χρήματος και ορισμένους των μίντια, ότι πάλι θα γλυτώσουν που είχαν την "εξυπνάδα" αντί να δημιουργούν θέσεις εργασία στην Ελλάδα να εξάγουν τις καταθέσεις τους πιθανόν αφορολόγητες, στην ασφάλεια των φορολογικών παραδείσων της Ελβετία

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2013

Dmitris Haralampakis
20 ώρες πριν · 
Εγώ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΟΤΙΔΗΠΙΟΤΕ άλλο θα ρωταγα κάθε γνωστό αλλά και τα "ανώτατα κλιμάκια" ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ:"'εχετε οποιαδήποτε υπόνοια οτι μπορεί η αξιωματική αντιπολίτευση να εμπλέκεται σε ενοπλες επιθεσεις προς γραφεία κομμάτων και δημοσιογραφους. Επειδή στην πολιτική δεν υπάρχει μόνο η άμυνα διάολε!
Μου αρέσει! · · Να μην παρακολουθώ τη δημοσίευση · Κοινοποιήστε
Αρέσει στους Antonis Krasoudakis, Λία Μαστρογιαννίδου και σε 3 άλλους.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΡΤΕΜΑΚΗΣ Δημήτρη, καλή χρονιά, να μου επιτρέψεις να ξαναγράψω, ότι στο σημείο που έχει φτάσει η χώρα, έχουμε ανάγκη από ένα διαφορετικό επίπεδο λειτουργίας της δημοκρατίας και του πολιτικού μας συστήματος συνολικά, και κατ’επέκταση του δημόσιου διαλόγου και των ερωτημάτων που πρέπει να τίθενται. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα του δημοκρατικού τόξου, χωρίς καμία αμφιβολία, τελεία και παύλα.
Το πρόβλημα του, παρά το συνέδριο που έκανε για την μετεξέλιξη του σε ενιαίο κόμμα, είναι το πρόβλημα με τις συνιστώσες του, που δεν ξεπερνιέται από την μία μέρα στη άλλη. Όπως παρατηρείς σωστά και εσύ σε άλλο σημείωμα σου που διάβασα παραμένει στην λογική του μικρού κόμματος από πολλές πλευρές. Κατά την ταπεινή μου γνώμη κύρια έχει πρόβλημα στρατηγικού και προγραμματικού λόγου, σοβαρό, που μπορεί να επιχειρεί να υπερβεί κάποια στερεότυπα από το παρελθόν αλλά μέχρι στιγμής δεν το έχει καταφέρει (παρά την επανα-διατύπωση του Προγράμματος του). Παραμένει ακόμα προσηλωμένος στις διαπιστώσεις παρά στις λύσεις των προβλημάτων. Διάβασα με μεγάλη προσοχή τόσο το βιβλίο του Γ. Δραγασάκη, όσο και του Ε. Τσακαλώτος, Χωρίς Επιστροφή, στο μεν πρώτο κυριαρχούν οι διαπιστώσεις, στο δε δεύτερο τα αντισυστημικά γιαυτό και οι υπότιτλοι είναι Καπιταλιστικές Κρίσεις, Κοινωνικές Ανάγκες, Σοσιαλισμός.
Σήμερα όσο ποτέ έχει αξία η φράση του Αντόνιο Γκράμσι «από την πολεμική της αντιπαράθεσης να περάσουμε στην πολεμική των θέσεων». Αυτό η αριστερά έπρεπε να το είχε κάνει εδώ και χρόνια για να είναι η δύναμη της ευθύνης, αλλά πάνω απ’όλα της μεταρρύθμισης του πιο παρασιτικού καπιταλισμού στην Ευρώπη. Γιατί από παλιά που συζητάμε για Καπιταλισμό, δεν υπάρχει Ο Καπιταλισμός, αλλά Οι Καπιταλισμοί, από όπου δημιουργείται και η ανάγκη Εθνικής Στρατηγικής ή διαφορετικά των Εθνικών δρόμων. Μόνο που εμείς μείναμε για πολλά χρόνια με τα κατάλοιπα και τις αντιπαραθέσεις του εμφυλίου και στην συνέχεια της διάσπασης, και εξαντληθήκαμε στην αριστερή ενδοσκόπηση, ενώ δίπλα μας η κοινωνία προχωρούσε, όπως προχωρούσε, χωρίς εμάς, και δυστυχώς χωρίς η αριστερά να μετατραπεί στη μεγάλη μεταρρυθμιστική δύναμη, ευθύνης και αξιοπιστίας. Τώρα μπορεί να γίνει; Στα πλαίσια της κεντροαριστεράς, ή θα επιμένει σε ένα εντελώς μοναχικό δρόμο, που δεν υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη, αλά και ούτε μεταξύ των κομμάτων που απαρτίζουν το Ευρωπαϊκό Κόμμα της Αριστεράς, όπου συμμετέχει ο ΣΥΡΙΖΑ.
18 ώρες πριν · Επεξεργασμένο · Μου αρέσει! · 2

Raphael Manioudakis επειδη ειναι η πρωτη φορα ρε δασκαλε θα στο πω!!! ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕΧΡΙ ΑΗΔΙΑΣ!!!
13 ώρες πριν · Μου αρέσει!

Dmitris Haralampakis Μιχάλη μου, δεν είμαι ο καταλληλότερος να μιλήσω εξ ονόματο ςτου ΣΥΡΙΖΑ. Εμένα με ενδιαφέρει "η ολη" αριστερά. Κι αυτό που συμβαίνει τώρα είναι οτι στήνεται στον τοιχο η δημοκρατία και οι ομαλές εξελίξεις ΜΟΝΟ και ΜΟΝΟ για να μην ανέβει η αριστερα. Αν αυτό είναι αναμενόμενο απο την παραταξη των Γκοτζαμάνηδων και της ζάχαρης στα ρεζερβουάρ το 1966, είναι εξοργιστικό να καλύπτεται απο δυνάμεις που αυτοαναφέρονται ως δημοκρατικές, σοσιαλιστικές ή αριστερές. Είναι όδειδος να αφήνουν υπονούμενα για εμπολοκή αριστε΄ρων δυνα΄΄μερων σε ένοπλες επιθέσεις κατα κομμάτων ή δημοσιογ΄ραφων. Είναι ντροπή να επιχάιρουν με την τεχνητή -και κατα τα φαινόμενα ίσως και απολύτως στημένη- στοχοποίηση ενός αντίπαλου κόμματος και να μην βλεπουν οτι ο στόχος είναι οι γενικότερες ιδέες ενός χώρου και η ίδια η δυνατόττα να εκφέρεται (όπως εκφέρεται διαολε!) εναλλακτικός λόγος. Ειδικά για την ΔΗΜΑΡ τι να πω... Ως χτές ήταν στόχος αυτών των μεθοδεύσεων, ως χτές ήταν ο ΚΑΤ΄ΕΞΟΧΗΝ ώρος ανοχής σε χώρους όπως η "Αμαλίας", Τώρα τις ανεχεται για να πάρει πόντους..
8 ώρες πριν · Μου αρέσει! · 2

Dmitris Haralampakis Οσο για την τελευταία σου ποράγραφο. Αν. όπως λες η αριστερά πορευτεί "στο πλαίσιο της κεντροαριστεράς" τότε σε οτι με αφορά δεν θέλω να είμαι μαζί της. Το υπόδειγμα αυτό έχει απωλέσει παντού στην Ευρώπη αποιαδήποτε ακόμα και απόχρωση ενναλλακτικού σχεδίου. Εχει προχωρήσει σε ενεργητική πλέον στήριξη ενός απο τους πολλούς καπιταλισμούς όπως λες. Του πιο μπαγιάτικου , πιο επιθετικού, πιο απάνθρωπου καπιταλισμού του καζινοκαπιταλισμού.
8 ώρες πριν · Μου αρέσει! · 1

Manousos Daskalakis Μιχάλη και Δημήτρη καλημέρα.Θα συμφωνήσω σε πολλά μαζί σου και με το Δημήτρη στο τελευταίο.Ότι η κεντροαριστερά{σοσιαλδημοκρατία}έχει χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία.Στην Ευρώπη φραστικά και όταν είναι στην αντιπολίτευση γίνεται αριστερά.Ως κυβέρνηση έχει υιοθετήσει για να μη πω προωθήσει τις θέσεις των πολυεθνικών και του χρηματοπιστωτικού συστήματος όπως εκφράζεται και από τους δύο πολιτικούς συνασπισμούς {χριστιανοδημοκράτες -σοσιαλδημοκράτες} και τους συμμάχους τους. Χρειαζόμαστε μια δημοκρατική και πραγματική αριστερά και όχι με εισαγωγικά.
6 ώρες πριν · Μου αρέσει!

ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΡΤΕΜΑΚΗΣ Δεν ξέρω αν μεγάλα ρεύματα σκέψης και πολιτικής δράσης, μπορεί να χάνονται τόσο εύκολα από το προσκήνιο της ιστορίας, σε χώρες όπου οι ιδέες του μαρξισμού και του φιλελευθερισμού όχι μόνο γέννησαν αλλά και βρήκαν και την πιο πλήρη εφαρμογή τους, όπως είναι το κράτος πρόνοιας, τα ανθρώπινα δικαιώματα και η δημοκρατία και οι ιδέες του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Θυμίζω ότι το μεγαλειώδες έργο του ο Μαρξ το έγραψε ζώντας στην Γερμανία, Ελβετία, Γαλλία και κύρια στην Αγγλία. Γιατί; εκεί υπήρχε το υλικό, όχι μόνο των ιδεών στην οικονομία, φιλοσοφία, ιστορία, αλλά και των υλικών προϋποθέσεων. Εκεί αναπτύχθηκε και χειραφετήθηκε η εργατική τάξη και το εργατικό κίνημα, σαν φορέας ιδεών για την υπέρβαση του καπιταλισμού, την αταξική κοινωνία και τον κομμουνισμό. Εκεί είχαμε και την πρώτη μεγάλη εξέγερση της εργατικής τάξης το 19ο αιώνα. Την Κομμούνα του Παρισιού. Εδώ γεννήθηκαν και ανδρώθηκαν τα δύο μεγάλα ιστορικά ρεύματα του εργατικού κινήματος, μετά την διάσπαση του 1919, σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες - κομμουνιστές, που με τους αγώνες τους, ιδιαίτερα μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο, εδραίωσαν το Κράτος Πρόνοιας, και την πιο ολοκληρωμένης μορφή δημοκρατίας, σαν αποτέλεσμα των ιδεών σοσιαλιστών - φιλελεύθερων (κεντροαριστερά). Εδώ γεννήθηκε η μεγάλη σχολή του Δυτικού Μαρξισμού και τα κινήματα από το Μάι του 1968, σε αντιπαράθεση στο Σοβιετικό Μαρξισμό. Των ιδεών του δημοκρατικού σοσιαλισμού σε αντιπαράθεση στο δογματισμό και στην δικτατορία του προλεταριάτου. Είναι γνωστή, αγαπητέ Δημήτρη, η κατάληξη: κατάρρευση - ανανέωση. Ο καπιταλισμός έχει μπει σε μια νέα φάση μετά τον Ψυχρό πόλεμο και την κατάρρευση του διπολισμού. Η ανανεωτική αριστερά, είναι σε νέους δρόμους αναζήτησης, όπως, πάντα, ψάχνεται στην φάση της παγκοσμιοποίησης, και του νέου παγκόσμιου καταμερισμού. τα πράγματα δεν είναι απλά, ούτε του μαύρου - άσπρου, αλλά πολύ σύνθετα. Ο δογματικός τρόπος σκέψεις (επαναλαμβάνοντας λάθη και στερεότυπα, ιστορικών περιόδων που καμιά σχέση δεν έχουν με το σήμερα, όπως ακόμα για το ρόλο της βίας σήμερα στη κοινωνία) αποδεικνύεται, αυτοκαταστροφικός, και οδηγεί, στην περιθωριοποίηση τις δυνάμεις της αριστεράς, και είναι ο μόνος υπεύθυνος και όχι τα σενάρια, παρακρατικών, Γκοτζαμάνιδων, κλπ. Αυτά να μου επιτρέψεις, αποτελούν, δικαιολογίες, στρατηγικής και προγραμματικής, αδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ, και της προσπάθειας τα πάντα να ερμηνεύονται σαν νεοφιλελευθερισμός. Όταν μάλιστα μετά την τελευταία κρίση, του 2007, έχει ξεκινήσει μια ολόκληρη συζήτηση, σε παγκόσμιο επίπεδο, ότι δεν υπάρχει μια σχολή, ή ένας τρόπος σκέψης που μπορεί να ερμηνεύσει την σημερινή κρίση, και τις ιδιαιτερότητες της, σε κάθε χώρα. Ανάμεσα σ'αυτές είναι και η χώρα μας. Θυμίζω, ότι και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, υιοθετώντας την μια ή την άλλη άποψη, έχουν προβλέψει την κατάρρευση της οικονομίας μας από το 2012 και την έξοδο από το Ευρώ, όπως και την κατάρρευση της Ευρωζώνης. Σενάρια, που κατά κύριο λόγο προερχόταν, από Αγγλοσαξονικές χώρες, που δεν κατανοούν, αυτός είναι και ο αντίλογος της άλλης πλευράς, ότι για τις Ευρωπαϊκές ελίτ, η Ευρωπαϊκή Ενοποίηση και Ολοκλήρωση, είναι Πολιτική απόφαση και όχι μόνο Οικονομική. Μάλιστα παρομοιάζεται με την περίοδο του 19ου αιώνα, που πολλοί Ευρωπαίοι, διανοητές, όπως σημειώνει ο Τοκβίλ θεωρούσαν, την διάλυση των ΗΠΑ σαν δεδομένη.
Αυτά στα γράφω γιατί πιστεύω, ότι μέσα από στην κρίση τα μόνο όπλα για όλους τους καλόπιστους ενεργούς πολίτες είναι μόνο ο δημοκρατικός διάλογος, χωρίς φανατισμούς, παρ’όλο ότι ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ. Αλλά αυτό είναι το μεγαλείο της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ που όλοι μας θα πρέπει να υπερασπιστούμε με χέρια και με δόντια, και σ’αυτό θα πρέπει ΟΛΟΙ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ.
2 ώρες πριν · Επεξεργασμένο · Μου αρέσει!

Manousos Daskalakis "Ο καπιταλισμός έχει μπει σε μια νέα φάση μετά τον Ψυχρό πόλεμο και την κατάρρευση του διπολισμού. Η ανανεωτική αριστερά, είναι σε νέους δρόμους αναζήτησης, όπως, πάντα, ψάχνεται στην φάση της παγκοσμιοποίησης, και του νέου παγκόσμιου καταμερισμού. τα πράγματα δεν είναι απλά, ούτε του μαύρου - άσπρου, αλλά πολύ σύνθετα." Πράγματι τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά και είναι αναγκαίες οι ρεαλιστικές θέσεις της αριστεράς στα πλαίσια της ελευθερίας και της δημοκρατίας."Εδώ σε θέλω κάβουρα να περπατάς στα κάρβουνα."Θα σου θυμίσω κ. ορειβάτη και μια συνέντευξη του ΑΛΑΒΑΝΟΥ όταν ανέλαβε την προεδρία του Συνασπισμού."Ότι¨ "παλιά είχαμε έτοιμες συνταγές γιατί διαβάζαμε το κεφάλαιο του ΜΑΡΞ.."

Πρακτικός Οδηγός

Υπολογισμός ημερών ασφάλισης των προσώπων που αμείβονται με το εργόσημο
Γράφει ο συν-Εργατικός του forologikanea.gr
04 Ιαν 2012 - 05:53
Picture 0 for Υπολογισμός ημερών ασφάλισης των προσώπων που αμείβονται με το εργόσημο
Σε εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 20 και 21 του Ν.3863/2010 καθώς και των διατάξεων του άρθρου 76 (παρ. 8Α') του Ν. 3996/2011 με τις οποίες αντικαταστάθηκαν οι διατάξεις των παρ.3 και 4 του άρθρου 20 του Ν.3863/2010, για τον τρόπο αμοιβής με «ΕΡΓΟΣΗΜΟ» και ασφάλισης του κατ' οίκον απασχολούμενου προσωπικού που παρέχει εξαρτημένη εργασία ή υπηρεσίες, που αμείβεται  με την ώρα ή την ημέρα, σε τακτά ή μη χρονικά διαστήματα, είτε προς έναν, είτε προς περισσότερους του ενός εργοδότες, για την ίδια μισθολογική περίοδο.

Από 1/1/2012 η ανωτέρω κατηγορία προσώπων που ασφαλιζόταν με τις διατάξεις του άρθρου 26 του Ν.2639/1998 υπάγεται και αυτή στις νέες διατάξεις  του Ν.3863/2010.

Στο πλαίσιο  εφαρμογής των νέων διατάξεων τα Υποκαταστήματα του Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ. παύουν να θεωρούν νέα μπλόκ παροχής υπηρεσιών. 

Για τα ήδη θεωρημένα μπλόκ, καταβολή εισφορών και ασφάλιση θα χωρήσει για όσα δελτία έχουν εκδοθεί έως και 31/12/2011.

Οι ασφαλισμένοι που έχουν μπλόκ με θεωρημένα Δελτία Παροχής Υπηρεσιών θα πρέπει από 1/1/2012 και εφεξής να τα προσκομίσουν για ακύρωση στο αρμόδιο Υποκατάστημα του Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.A.M..

Για το κατ' οίκον απασχολούμενο προσωπικό σε έναν εργοδότη που ασφαλιζόταν βάσει του Ν.2639/1998 και η παρακολούθηση της ασφάλισης γινόταν μέσω Α.Π.Δ. η ίδια διαδικασία ίσχυε έως και 31/12/2011 (υποβολή Α.Π.Δ. τέταρτου τριμήνου 2011 έως και 31/1/2012).

Από 1/1/2012 εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 20 και 21 του Ν.3863/2010.

Σχετικά με τον υπολογισμό των ημερών ασφάλισης των προσώπων που αμείβονται με το εργόσημο, η Γ.Γ.Κ.Α. σε σχετικό ερώτημα απάντησε ότι:

Τα πρόσωπα για τα οποία έχουν καταβληθεί εισφορές με το εργόσημο, δικαιώνονται διπλάσιες ημέρες ασφάλισης από όσες προκύπτουν από τη διαίρεση του ποσού των εισφορών με το ανά ημέρα ή μήνα εργασίας ποσό εισφοράς που αντιστοιχεί στο ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη της 31ης Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους σύμφωνα με την Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. (33,57 ευρώ/μέρα) και δεν μπορούν να υπερβούν τις τριάντα (30) ημέρες ασφάλισης ανά μήνα ή τις 360 ημέρες ασφάλισης κατά έτος.
Με βάση τα ανωτέρω, το ποσό που έχει παρακρατηθεί για ασφαλιστικές εισφορές μέσω εργοσήμου διαιρείται με το ποσό που αντιστοιχεί στις εισφορές του Η.Α.Ε., όπως ισχύει κάθε φορά δηλαδή Η.Α.Ε. Χ 35,4% (ποσοστό ασφαλίστρου) = ποσό που αντιστοιχεί στις εισφορές Η.Α.Ε..
Το αποτέλεσμα πολλαπλασιάζεται επί 2 και είναι οι ημέρες ασφάλισης που δικαιώνεται ο ασφαλισμένος.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ :

ΕΡΓΟΣΗΜΟ 100 €
Η.Α.Ε. 33,57 (31/12/2011)
33,57 Χ 35,40% = 11,88
100 Χ 20% = 20 € εισφορές
20 : 11,88 = 1,68 ημέρες
1,68 Χ 2 = 3 ημέρες