47]Ο Σωτήρης άδειασε σιγά, σιγά το μπουκάλι με την μπύρα στην κενή κοιλιά του, και έγειρε στο παγκάκι να κοιμηθεί. Κοιμήθηκε βαριά
κι άρχισε να ροχαλίζει δυνατά. Ροχάλιζε κι αγκομαχούσε ξεφυσώντας. Εκείνη την στιγμή περνούσε μια ηλικιωμένη αστή,
είδε τον άνθρωπό να κοιμάται στο παγκάκι του Δήμου, προφανώς δεν της άρεσε το θέαμα, και άρχισε τον μονόλογο.
«Δεν έχουν σπίτια ορισμένοι, και κοιμούνται στα παγκάκια;
-Γιατί ροχαλίζει αυτός και κάνει θόρυβο σαν τρακτέρ, και ξεφυσάει --σαν σαμπρέλα;
-Τους αλήτες ξύλο που τους χρειάζεται .
-Αλλά και συμμάζεμα από τα αποριματοφόρα του Δημαρχείου να
-τους πάνε για τα μπάζα.»
Κούνησε το κεφάλι της υποτιμητικά και προχώρησε με αργά και
σταθερά βήματα.
Ο ήλιος είχε δύσει κι άρχισε να σουρουπώνει.
Ο Σωτήρης ξύπνησε από το λήθαργο του και σηκώθηκε προσπαθώντας να στηθεί όρθιος.
Δεν τα κατάφερε απολύτως και έφυγε τρικλίζοντας.
Χωρίς να προσέξει ιδιαίτερα και στην κατάσταση που ήταν,
έπεσε πάνω σ’έναν άλλον άνδρα που περπατούσε με βιαστικά βήματα.
Σταμάτησαν και οι δύο και κοίταξε καλά, καλά ο ένας τον άλλο.
Σωτήρη; Παρ’ολίγο να μην σε γνωρίσω . Τι κάνεις βρέ θηρίο;
Ποιος είστε κύριε; Του είπε αδιάφορα και νυσταγμένα ο Σωτήρης, μην μπορώντας να συγκρατήσει την νύστα του, και το σώμα του όρθιο.
Ο Αριστοτέλης είμαι Σωτήρη ,ο Αρίστος ο παλιός συμμαθητής σου και φίλος σου.
Α, α, ο Αρίστος. Τι κάνεις Αρίστο φίλε μου; Εγώ όπως με βλέπεις
έχω τα μαύρα μου χάλια. Ένα ζόμπι έχω καταντήσει, ένας απόβλητος της ζωής.
Ο Αρίστος είδε τα χάλια του φίλου του και λυπήθηκε πολύ .
Ήταν όμως βιαστικός γιατί είχε ένα επείγον ραντεβού, και του ζήτησε την διέυθυνση του σπιτιού του.
Θα περάσω οπωσδήποτε από το σπίτι να τα πούμε αύριο.
Είσαι ακόμα παντρεμένος με εκείνο το καλό κορίτσι πως τη έλεγαν;
Κατερίνα. Α ναι Κατερίνα.

45]Ο Σωτήρης επιφανειακά φαινόταν, σαν ένας τύπος ο οποίος αδιαφορούσε, για την εξαφάνιση του γιου του, και συνέχιζε, όπως και πρώτα να διάγει, τον πρότερο έντιμο βίο του.
Μέσα του όμως έβραζε ο θυμός ,η αγανάκτηση, η θλίψη και η απελπισία.
Άρχισε να νοιώθει έντονα την ματαιότητα των ανθρωπίνων , και να τον διακατέχει μια βαθειά μελαγχολική διάθεση.
Είχε νεύρα ήταν δύσθυμος και έπαψε, να γελάει πια με ευκολία.
Χάθηκε με τον καιρό η επαφή με την οικογένεια του, την μικρή Ματούλα που υπεραγαπούσε, και την Κατερίνα την οποία είχε νυμφευθεί, έπειτα από σφοδρό έρωτα.

«Πως είναι μπορεζάμενο κι ήλιος λαμπρός να δίδει,
Το μεσημέρι τ/όμορφο των αματιώ σκοτίδι;
Ζέστη πως είναι μπορετό το χιόνι να γεννήσει,
Γη μαραμένη κρύο νερό φύτρα ποτέ ν/αφήσει;»

« ΕΡΩΦΙΛΗ Γ. ΧΟΤΡΤΑΤΣΗ»

Έπαψε να συνευρίσκεται ερωτικά με την Κατερίνα ,δεν είχε διάθεση για τίποτα, και αισθανόταν σαν ένας ζωντανός σε ανυπαρξία.
Διαρκώς έλειπε από το σπίτι και την δουλειά του .
Πότε τα έφτιαξε η Κατερίνα με τον ιερέα πότε διέλυσε τον δεσμό της ,
δεν το κατάλαβε ποτέ. Λένε πως την απιστία ο ,ή η σύζυγος το μαθαίνει τελευταίος-α.
Μιλάμε όμως για μια νορμάλ κατάσταση, και όχι στην κατάσταση αλκοολισμού στην οποία είχε περιέλθει ο Σωτήρης.
Τι μπορούσε να καταλάβει κάποιος που μοναδική του αγάπη, ήταν ο οίνος ουχί ο κεκαρμένος, αλλά ο παλιός οίνος Κισάμου ο ανέρωτος;
Ο Σωτήρης για να ξεχαστεί και να λησμονήσει, άρχισε να πίνει και κατέληξε σε λίγο καιρό εξαρτημένος από το αλκόολ.
Περιφερόταν από ταβέρνα, σε ταβέρνα και από καφενείο σε καφενείο,
Μέχρι που δεν τον άντεχαν, τα πόδια του και τον μάζευαν τραυματισμένο από τα πεζοδρόμια.
Σε αυτή την νέα του πορεία έκανε παρέα, με αλκοολικούς και πρεζόνια.

44] Έπρεπε το συντομότερο δυνατόν να πάρε την απόφαση του.
Τι προείχε γιαυτόν και την προσωπική του, αξιοπρέπεια και
αυτοεκτίμηση; Ο έρωτας του για την Κατερίνα, ή το όραμα του
για μια δίκαιη και Χριστιανική κοινωνία;
Γνώριζε ότι ο έρωτας χρειάζεται θυσίες. Το όραμα όμως το
οποίο είχε για μια διαφορετική κοινωνία ,τον ανάγκαζε
θεληματικά, με αυτοθυσία και με πολύ πόνο να απαρνηθεί τον
εαυτό του.
Η αδυναμία του για την Κατερίνα θα τίναζε όλο του το έργο
στον αέρα;
Την νύχτα στριφογύριζε διαρκώς στο κρεβάτι του.
Δεν μπόρεσε να κλείσει μάτι.
Το πρωί είχε πάρει την οριστική του απόφαση.
Θα χώριζε με την Κατερίνα.
Την αγαπούσε και δεν ήθελε να την πληγώσει.
Στο ραντεβού που είχε μαζί της, προσπαθούσε να εξέβρει τρόπο
να της το φέρει στα μαλακά.
Της μίλησε για το όραμα του και για τις θυσίες, που χρειαζόταν
για την πραγματοποίηση του.
Πρώτη φορά τον έβλεπε η Κατερίνα τόσο σοβαρό και σκεπτικό.
Τον πίεσε να της αποκαλύψει τι συμβαίνει, κι αυτός της
ανακοίνωσε την ειλημμένη απόφαση του, για τον χωρισμό τους.
Αμέσως η Κατερίνα αναδύθηκε σε δάκρυα, τα οποία έρεαν
ποτάμι από τους οφθαλμούς της, και έβρεχαν το πάτωμα.
Τον είχε αγαπήσει με πάθος. Δεν θα τον ξεπερνούσε εύκολα τον
χωρισμό, σαν ένα τυχαίο συμβάν στην καθημερινότητα της.
Είχε όμως την ωριμότητα να κατανοήσει, το αδιέξοδο της
σχέσης τους.
Την είχε κάνει κοινωνό του οράματος του, και το είχε
ενστερνισθεί.
Δεν έπαυε όμως να πονά και να υποφέρει για το άδοξο τέλος.
Από το πρωί μέχρι το μεσημέρι ήταν μαζί , και συνομιλούσαν.
Μετά τον χωρισμό τους η Κατερίνα παραιτήθηκε, και από το
εθελοντικό της έργο, γιατί δεν άντεχε να είναι κοντά του.
Μια σελίδα έκλεινε πλέον και μια νέα θα άρχιζε, για την
πονεμένη από την ζωή Κατερίνα.

43]Μετά την ανάπτυξη της τρυφερής σχέσης του με την Κατερίνα, όταν βρισκόταν μαζί στις ιδιαίτερες τους στιγμές, αισθανόταν μια ευτυχία και μια εσωτερική πληρότητα.
Τον υπόλοιπο όμως καιρό, ο πατήρ Γεράσιμος δεν ένοιωθε καλά, με τον εαυτό του.
Αισθανόταν άγχος είχε ενοχές, και τύψεις συνειδήσεως, έλεγε στον εαυτό του ότι ήταν αμαρτωλός και βρώμικος, και ότι δεν μπορούσε άλλο να ανταποκριθεί, στα θρησκευτικά του καθήκοντα, και τον κοινωνικό του ρόλο.
Δεν άντεξε πολύ αυτήν την κατάσταση .
Αισθανόταν εγκλωβισμένος ,και αναζητούσε οδό διαφυγής.
Επισκέφθηκε τον προστάτη και πνευματικό του, τον επίσκοπο Μύρωνα.
Του ανάφερε για το ηθικό του παράπτωμα, και του υπόβαλλε την παραίτηση του.
Ήταν εκείνη την στιγμή ένα ψυχικό ράκος.
Ο σοφός ιεράρχης ήταν καθησυχαστικός, και προσπάθησε να τον ηρεμήσει. –«Ήμουν γνώστης του είπε, της ηθικής σου παρεκτροπής.»
-«Άνθρωποι που δεν σε συμπαθούν, σε φωτογράφισαν και έκαναν αναφορά εναντίον σου. Όμως σε ικετεύω να μην παραιτηθείς, γιατί έχεις δημιουργήσει ένα τεράστιο κοινωνικό έργο, και είσαι πρότυπο για τους Χριστιανούς.»
-«Σε μια δύσκολη κοινωνική συγκυρία, εσύ είσαι ένας φάρος φωτεινός, για την τοπική κοινωνία.»
-«Η ελπίδα της έχει εναποτεθεί πάνω στους ώμους σου.»
-«Λησμόνησες εσύ ο μείζων πνευματικός άνθρωπος, τι είπε ο Ιησούς Χριστός στον όχλο, ο οποίος πετροβολούσε την πόρνη Μαρία Μαγδαλινή;» ¨ «Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλλέτω»
-“Είσαι άνθρωπος πατέρα Γεράσιμε όπως όλοι μας.»
-«Δεν υπάρχουν στην γη επάνω αναμάρτητοι άνθρωποι».
-«Τέλειος είναι μονάχα ο Κύριος.»
-«Όμως πατέρα Γεράσιμε πρέπει και εσύ, να αναλάβεις τις ευθύνες σου.»
-«Να αρθείς στο ύψος των περιστάσεων»
-«Το συντομότερον δυνατόν να διακόψεις, με αυτήν την γυναίκα και να επιστρέψεις, στην οικογένεια σου.»
-«Όπως γνωρίζεις ίσως περισσότερο εμού, του ταπεινού ρασοφόρου, ο Χριστός σταυρώθηκε, για να σώσει τους ανθρώπους από τις αμαρτίες τους.
-«Πως είναι δυνατόν εσύ ο οραματιστής, να μην θυσιαστείς για τις ιδέες σου χάριν, πρόσκαιρων απολαύσεων;»
Ο πατήρ Γεράσιμος φίλησε το χέρι του επισκόπου, και έφυγε λυπημένος, προβληματισμένος και συγχυσμένος.

42]Ο παπά Λάζαρος ήταν ένας κοινός απατεώνας, και συκοφάντης ο οποίος συνελήφθη, να κλέβει από το παγκάρι της ενορίας του.
Για να εκδικηθεί τους επιτρόπους τους άλλαξε όλους, και τοποθέτησε συγγενικά και φιλικά του πρόσωπα, για να έχει τον απόλυτο έλεγχο.
Είχε κατηγορηθεί επίσης ότι πλησίαζε τις γυναίκες, και άπλωνε επικίνδυνα τις χερούκλες του.
Η καθαρίστρια του ναού η κυρά Στεφανία, τον είχε δει να κάνει έρωτα ο αδιάντροπος , με μία ελευθέρων ηθών ενορίτισσα, μέσα στο ιερό του ναού.
Ο παπά Λάζαρος φθονούσε τον καταξιωμένο πατέρα Γεράσιμο.
Δεν ένοιωθε γιαυτόν παρά χολή και μίσος.
Είχε βάλει σκοπό της ζωής του να τον κοντύνει, να τον κατεβάσει μέχρι την γή χαμηλά, για να χαμηλώσει το ίδιο με το δικό του μπόι.
-«Τι θα κάνω με αυτόν τον παπά;»
-«Δεν είναι και «άγιος» όπως αυτοαποκαλούνται με «ταπεινότητα» οι επίσκοποι μας».
-«Δεν είναι επίσης η ενσάρκωση του Θεού επί της γής.
-«Άνθρωπος είναι με ελαττώματα και αδυναμίες.»
-«Κάτι θα ανακαλύψω για να τον κοντύνω.»
Φώναξε δυο εμπίστους ανθρώπους του.
Τους έδωσε εντολή να γίνουν η σκιά του, και να παρακολουθούν κάθε κίνηση του.
Δεν πέρασε πολύ καιρός και του έφεραν τα ευχάριστα νέα.
-«Πιάσαμε λαυράκι του είπαν». Και γέλαγαν και τα μουστάκια τους.
-«Ο παπά Γεράσιμος έχει νοικιάσει μια απόμερη γκαρσονιέρα, και στο μέρος αυτό συναντάει την…»
-«Ορίστε και οι φωτογραφίες ως αποδεικτικό υλικό.»
Οι φωτογραφίες έδειχναν τον πατέρα Γεράσιμο με πολιτική περιβολή, να
κρατάει το χέρι της Κατερίνας, σε ένα τρυφερό τετ α τετ.
Ο παπά Λάζαρος έτριβε τα χέρια του από ικανοποίηση.
Τώρα θα έχει γερά χαρτιά στα χέρια του, για να κάνει την αναφορά του στον Μητροπολίτη.
Δεν θα άφηνε ένα τόσο φωτισμένο άνθρωπο, να του χαλάει την πιάτσα.
Επειδή με το έργο του έδειχνε τον πραγματικό ρόλο, που θα έπρεπε να διαδραματίζει η εκκλησία.

41]Τα αστέρια που λάμπουν στον ουρανό φωτίζουν, με το άπλετο φως τους ,το σκοτάδι της ανθρώπινης ψυχής.
Η ψυχή όμως πρέπει να είναι έτοιμή να δεχτεί το φως.
Διαφορετικά παραμένει στο σκοτάδι της ανυπαρξίας.
Ο πατήρ Γεράσιμος ήταν ένα αστέρι που εξέπεμπε φως.
Το φως όμως ενοχλεί όλους που για διάφορους λόγους,
επιθυμούν να παραμείνουν, στο σκοτάδι.
Οι περισσότεροι από ανωριμότητα, και άλλοι από συμφέρον, για να μπορούν με μεγαλύτερη ευκολία να κινούνται, στο σκοτάδι ή στο ημίφως.
Πολλοί από αυτούς δεν είδαν με καλό μάτι, την επιτυχημένη προσπάθεια του πατέρα Γεράσιμου, να βοηθήσει τους συνανθρώπους του, να βγούνε από το τέλμα, την αμάθεια και την υπανάπτυξη.
Οι άνθρωποι αυτοί κινούνταν στον χώρο της πολιτικής ,των εκδόσεων και της επιχειρηματικότητας.
Με συκοφαντικά δημοσιεύματα στον τύπο, ή από στόμα σε στόμα σε επίπεδο κουτσομπολιού,και διασποράς ψευδών ειδήσεων προσπαθούσαν, να τον διαβάλλουν να τον μειώσουν, και να τον συκοφαντήσουν.
Ένας από αυτούς που τον μισούσε ήταν και ο παπά Λάζαρος.
Ο παπά Λάζαρος ήταν ιερέας καριέρας. Δεν έγινε ιερέας από βαθύτερη Χριστιανική πίστη, μα για να αποκατασταθεί επαγγελματικά. Για να έχει την σιγουριά του σταθερού μισθού και των διαφόρων τυχερών,που συνήθως προκύπτουν ,όταν έχεις προτεταμένο το χέρι, και κλειστή την ψυχή.
Η ιεροσύνη του είχε περιορισθεί στα τυπικά ιερατικά καθήκοντα.
Ήταν τεμπέλης και αδιάφορος, χωρίς καθόλου κοινωνικό έργο.
Φθονούσε τον πατέρα Γεράσιμο, με το τεράστιο κοινωνικό έργο του.
Τον αισθανόταν ως απειλή, και καρφί στους οφθαλμούς του.
Σε κάθε ευκαιρία τον συκοφαντούσε, με χαλκευμένες κατηγορίες, στον επίσκοπο Μύρωνα.
Μπροστά στο έργο του παπά Γεράσιμου, και την προσωπικότητα του φαινόταν τόσο μικρός και ασήμαντος, που δεν μπορούσε να το αντέξει.
Ο επίσκοπος Μύρων ήταν ένας φωτισμένος ιεράρχης, και μέγας θαυμαστής του παπά Γεράσιμου.
Τον στήριζε πάντα και τον συμβούλευε, να συνεχίσει το έργο του, και να μην αποδίδει ιδιαίτερη σημασία, στην κακία των μικρόψυχων ανθρώπων.

40] Στα χωριά δημιουργήθηκαν χώροι αποθήκευσης προιόντων
και στην πόλη ο κεντρικός συνεταιρισμός .
Πάντα μέσα στα πλαίσια της κοινοκτημοσύνης των πάντων .
{Μέσα παραγωγής, γεωκτησία, κεφάλαιο κίνησης.]
Ήταν παρά πολλοί εκείνοι οι σκεπτικιστές και οι κακόπιστοι, οι οποίοι έλεγαν κουνώντας το κεφάλι, ότι δεν θα πετύχει το εγχείρημα. Πέτυχε όμως και με το παραπάνω.
Κι ένας από τους λόγους ήταν ότι ο πατήρ Γεράσιμος, ήταν συνέχεια δίπλα τους και τους εμψύχωνε.
Παράλληλά είχε θεσμοθετήσει μια επιτροπή από ειδικούς, οι οποίοι είχαν την άμεση εποπτεία της προσπάθειας, και έλυνε επί τόπου τα προκύπτοντα προβλήματα.
Κατάφεραν χάρις στις φιλότιμες προσπάθειες όλων, όπου δούλευαν με μεγάλο ενθουσιασμό, να κάνουν συμφωνίες για εξαγωγές, στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης.
Τα ιδιόκτητα φορτηγά με το λογότυπο «crete health foods» διέσχιζαν τους δρόμους της Ευρώπης με υπερηφάνεια.
Ήταν όμως άμεση ανάγκη να μειώσουν το κόστος μεταφοράς, των προίοντων τους από την Κρήτη, στην χερσαία Ελλάδα.
Έφτιαξαν μια τράπεζα αγροτικής πίστης. Σε αυτή την προσπάθεια όλη η Κρήτη ήταν παρούσα .
Μετά από το επιτυχημένο εγχείρημα της τράπεζας, ήρθε η σειρά της ναυτιλιακής εταιρίας.
Στην αρχή η σκέψη ήταν για ένα φορτηγό πλοίο, μεταφοράς των φορτηγών αυτοκινήτων, με τα αγροτικά προιόντα.
Όπως και έγινε επειδή οι Κρητικοί με σύμβολο τον ταπεινό ιερέα, έδειξαν εμπιστοσύνη, συνεισέφεραν σε κεφάλαια. και η προσπάθεια αυτή, εστέφθη από επιτυχία.
Ο πατήρ Γεράσιμος δεν προλάβαινε να κάνει εγκαίνια, των νέων επιχειρήσεων με πίστη στον Θεό, στα τέκνα του θεού που είναι οι άνθρωποι, και ένα πλατύ χαμόγελο υπερηφάνειας στα χείλη.
Με όλο αυτό το τιτάνιο κοινωνικό έργο προσφοράς προς τον συνάνθρωπο,
Ο πατήρ Γεράσιμος είχε κερδίσει με το σπαθί του ,την κοινωνική καταξίωση.
Από τώρα και στο εξής ένα φωτοστέφανο, αγιοσύνης τον περίβαλε σε κάθε του κίνηση.
Ο ίδιος κατοικούσε σε ένα ταπεινό φτωχικό σπιτάκι, το οποίο είχε παραχωρήσει η Μητρόπολη δωρεάν .
Ήταν λιτοδίαιτος χωρίς ανάγκες, πέρα από τα απολύτως απαραίτητα για να συντηρήσει την οικογένεια του.