ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
«Από τη στιγμή που το ευγενές άγριο πλάσμα πέρασε στην οργανωμένη κοινωνία των ανθρώπων οφείλει να συνάψει το κοινωνικό συμβόλαιο. Πράξη υπέρτατης δέσμευσης και ευθύνης απέναντι στο κοινωνικό καλό.»ΖΑΝ ΖΑΚ ΡΟΥΣΣΩ
Το υπουργείο οικονομικών στα πλαίσια της «ηλεκτρονικής διακυβέρνησης» που εξήγγειλε ο κ. πρωθυπουργός δέχεται γνώμες πολιτών για το φορολογικό νομοσχέδιο.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η συμμετοχή αυτή των πολιτών είναι ένα φύλο συκής για την κυβέρνηση για κάθε κυβέρνηση προκειμένου να εφαρμόσει το δικό της πρόγραμμα για το οποίο βεβαίως και εξελέγη. Πραγματική λαϊκή συμμετοχή σημαίνει συνδιαμόρφωση του προγράμματος με εκείνο το τμήμα του λαού που το ΠΑΣΟΚ αντιπροσωπεύει.
Στις αντιπροσωπευτικές κοινοβουλευτικές δημοκρατίες αυτό δεν συμβαίνει, για τούτο και ο σοφός Κορνήλιος Καστοριάδης τις ονόμασε¨"φιλελεύθερες ολιγαρχίες."
Για ποιο φορολογικό νομοσχέδιο ζητάει γνώμη το υπουργείο; Όπως γνωρίζει η κοινή γνώμη μέσω των Μ.Μ.Ε. δεν υπάρχει ξεκάθαρο και τελικό φορολογικό σχέδιο παρά μόνο διαρροές. Δεύτερον .Ο κάθε πολίτης έχει δικαίωμα βεβαίως να έχει γνώμη αλλά δεν έχει γνώση επί παντός του επιστητού. Η κοινωνία σήμερα λειτουργεί με πολύπλοκους μηχανισμούς και είναι απαραίτητες πλήθος από τεχνοκρατικές γνώσεις. Για να έχει σωστή άποψη ο πολίτης χρειάζεται κα την συμβουλή του τεχνοκράτη.
Τρίτον .Το αντιπροσωπευτικό σύστημα έχει καταφέρει με τον τρόπο που λειτουργεί να έχει παθητικοποιήσει τον πολίτη. Τον έχει στρέψει στον ατομισμό στον ανταγωνισμό , τον έχει κάνει να αισθάνεται ως «άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος» “homo hominy lupus”και στον εγωισμό ¨»Παναγιά μου και κυρά μου, σώσε το σπίτι μου και κάψε του γείτονα μου» Είμαστε όμως καταδικασμένοι να επιβιώσουμε και να συμβιώσουμε μαζί ως κοινωνικό σύνολο. Πρέπει να ξαναδούμε από την αρχή το κοινωνικό συμβόλαιο που έχουμε συνάψει. Μας αρέσει το αντιπροσωπευτικό σύστημα έτσι όπως λειτουργεί ; Τι κάνουμε εμείς ώστε να το αλλάξουμε να το βελτιώσουμε για να έχει και την δική μας πινελιά; Σε ποία κοινωνικά κινήματα συμμετέχουμε, σε ποιές ομάδες συμφερόντων, σε ποία κινήματα καταναλωτών αγροτών, εργατών, διανοουμένων; Δεν έχουμε δικαίωμα να ομιλούμε όταν μένουμε απαθείς ως παθητικά πλάσματα λες και είμαστε ασθενείς και οδοιπόροι και περιμένουμε να αλλάξουν από μόνα τους τα πράγματα Εντωμεταξύ για άλλοθι κάνουμε εκ του μακρόθεν ανέξοδη κριτική στην κυβέρνηση, σε κάθε κυβέρνηση.. Είναι άραγε ικανοποιημένη η ανθρωπότητα σήμερα, που η κλιματική αλλαγή τείνει να καταστρέψει το οικοσύστημα στον πλανήτη γη; Όποιος όμως περιμένει από τις κυβερνήσεις να βελτιώσουν τα πράγματα ακόμη κι όταν έχουν φιλολαϊκό προσανατολισμό, απατάται πλάνη οικτρά. Διότι η εξουσία διαφθείρει και η ελίτ των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, συνήθως συμμαχεί με τα μεγάλα συμφέροντα και γυρίζει την πλάτη στα λαϊκά συμφέροντα. Εμείς οι νεοέλληνες οι οποίοι υπερηφανευόμαστε ότι είμαστε οι κληρονόμοι των αρχαίων Ελλήνων, στα γράμματα στις τέχνες και στον πολιτισμό. Παρά την υστέρηση μας από τα προοδευμένα κράτη λόγω της ιστορικής συγκυρίας. Θα πρέπει να αντλήσουμε διδάγματα από το ένδοξο αρχαίο ιστορικό μας παρελθόν. Οι αρχαίοι Έλληνες είναι αυτοί που καθιέρωσαν την άμεση δημοκρατία, και το¨ «τις αγορεύει βούλεται» και έδωσαν τον λόγο σε όλους τους πολίτες, στην λαϊκή συνέλευση[εκκλησία του δήμου.] Από αυτό το φωτεινό παράδειγμα που δημιούργησε Παρθενώνες πρέπει να φωτιστούμε , να πιούμε δροσερό νερό να δροσιστούμε.
Η ΛΑΊΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΉ ΚΑΙ Η ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ ΣΥΝΟΔΕΥΕΟΜΕΝΗ ΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΊΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΎΝΗ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΑΊΤΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΎ ΜΑΣ..

ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Πέρασαν τα χρόνια και ξεχάστηκε από το ΠΑΣΟΚ και τον Γιώργο η σφοδρή σύγκρουση του πρώην πρωθυπουργού Σημίτη – Αρχιεπίσκοπου Χριστόδουλου, για τις ταυτότητες. Ο Σημίτης γράφει στο τελευταίο βιβλίο του ότι ο Χριστόδουλος ήθελε μερίδιο πολιτικής εξουσίας . Αλλά αυτό ήταν ολοφάνερο δια γυμνού οφθαλμού . Ήταν ασυγκράτητη η αρχομανία του θρησκευτικού ανδρός.
Τώρα βλέπουμε τον πρωθυπουργό της χώρας να προσκαλεί στο υπουργικό συμβούλιο
τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και να τον παρακαλεί να βοηθήσει η εκκλησία τον λαό με το φιλανθρωπικό της έργο. Βεβαίως δεν έχει σχέση ο θρησκευτικός ηγέτης Ιερώνυμος με τον προκάτοχο του Χριστόδουλο. Ο Ιερώνυμος είναι ένας μειλίχιος διανοούμενος,
ο οποίος δεν επεμβαίνει στον χώρο της πολιτικής. Το θέμα όμως δεν είναι προσωπικό αλλά θεσμικό. Η εκκλησία είναι ένας συντηρητικός θεσμός ο οποίος έβαλε φρένο στην εξέλιξη της κοινωνίας, και των θεσμών της. Πολέμησε την επιστήμη γιατί κατέρριψε τα θρησκευτικά δόγματα, και έκαψε τους ανθρώπους στην πυρά την εποχή του Μεσαίωνα. Έπρεπε να έρθει η αναγέννηση και ο διαφωτισμός αργότερα για να καταχτηθεί η ανεξιθρησκία και ο διαχωρισμός της εκκλησίας από το κράτος έπειτα από την Γαλλική επανάσταση. Στα περισσότερα κράτη της Ευρώπης ο διαχωρισμός εκκλησίας κράτους ισχύει κι είναι κατακτημένο από τους λαούς. Όπως ισχύει και η καύση των νεκρών , καθώς και η διδαχή στα γυμνάσια λύκεια της θρησκειολογίας αντί μονάχα όπως γίνεται στην αυταρχική χώρα μας, της Ιουδαίο -Χριστιανικής Ορθοδοξίας. Ιδιαίτερα στις ημέρες μας αυτό είναι απαραίτητο καθώς έχουμε υποδεχθεί άπειρους μετανάστες που έχουν κι αυτοί δικαιώματα να θρησκεύονται και ανήκουν σε όλα τα θρησκευτικά δόγματα. Στην Ελλάδα η Εκκλησία εθνικοποιήθηκε κι περιχαρακώθηκε στα εθνικά μας σύνορα, λόγω της ιστορικής μας πορείας και εξέλιξης. Από θρησκεία της αγάπης προς τον άνθρωπο, ανεξάρτητα εθνικότητας φυλής και θρησκείας όπως δίδαξε «ο απόστολος των Εθνών Παύλος» διαμορφώθηκε σε θρησκεία εθνικιστική και μισαλλόδοξη. Το διαπιστώνουμε από τα κηρύγματα του Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης Άνθιμου, όταν μιλάει από άμβωνος για τα Σκόπια ως μη όφειλε γιατί είναι έργο της πολιτικής ηγεσίας.
Ο λαός μας έχει κατακτήσει με αγώνες δικαιώματα όπως της εργασίας της δημόσιας και δωρεάν παιδείας και της κοινωνικής ασφάλισης όπου είναι κατοχυρωμένα από το Σύνταγμα. Κι όπως αυτό της
ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης. Δεν είναι δυνατόν να τα απεμπολήσει αυτά τα δικαιώματα από τους κρατικούς θεσμούς και να ζητάει ο κος Παπανδρέου βοήθεια ενώ μπορεί να κρατικοποιήσει την τεράστια εκκλησιαστική περιουσία. Όχι δεν θέλει ο περήφανος Ελληνικός λαός ελεημοσύνη από την εκκλησία. . Ο κος πρωθυπουργός εγκαλείτε για θεσμικό ατόπημα και για προσβολή του Ελληνικού λαού.
Ο λαός έδωσε στο ΠΑΣΟΚ την εξουσία για να βελτιώσει το επίπεδο και την ποιότητα της ζωής του, με διευρυμένο κράτος παροχών κι όχι με φιλανθρωπίες της εκκλησίας.

ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΜΠΕΛΑ ΙΤΑΛΙΑ- ΜΑΦΙΑ ΣΥΛΒΙΟ
Οι δημοσιογράφοι της εκπομπής «Ανταποκριτές» «ΝΕΤ» Τρίτη 22-12-2009
ρώτησαν τον ανταποκριτή της «ΝΕΤ» στην Ρώμη Δημήτρη Δεληολάνη να τους αναφέρει την άποψη του, την γνώμη του, για το φαινόμενο Μπερλουσκόνι δεδομένου ότι μετά την επίθεση την οποία δέχθηκε και τον τραυματισμό του, η δημοφιλία του αυξήθηκε κατά πέντε μονάδες. Ο δημοσιογράφος Δ. Δεληολάνης απάντησε ότι «Τον στηρίζουν οι Ιταλοί διότι είναι μια ισχυρή προσωπικότητα και αυτοδημιούργητος. Είναι από τους πλουσιότερους ανθρώπους της Ευρώπης και τον εμπιστεύονται στο τιμόνι της Χώρας τους. Στην Ιταλία είναι 65 εκατομμύρια ψηφοφόροι είπε ο ανταποκριτής της «ΝΕΤ». Από αυτούς τα 5 εκατομμύρια διαβάζουν ένα βιβλίο το χρόνο και εφημερίδες. Τα εξήντα εκατομμύρια δεν διαβάζουν και διαμορφώνουν γνώμη από την τηλεόραση.» Πόσο μάλλον όταν σχεδόν όλα τα κανάλια ανήκουν στον πρωθυπουργό Μπερλουσκόνι. Τα αντίπαλα στον Μπερλουσκόνι κόμματα της κεντροαριστεράς, περνούν κρίση και δεν τα εμπιστεύεται ο λαός, ενώ η αριστερά είναι ανύπαρκτη. Το αρνητικό της καθολικής ψηφοφορίας στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες είναι ότι μετράει το ίδιο η ψήφος μιας αγράμματης γριούλας κι ενός καθηγητή πανεπιστημίου. Η θεωρητική του βάση είναι σωστή στα πλαίσια της ισονομίας, και της ισοπολιτείας, της ελευθερίας, και της αδελφότητας, βάση των αρχών της Γαλλικής επανάστασης. Όμως το δικαίωμα της καθολικής ψηφοφορίας αλλοιώνει ,ή μάλλον υποβαθμίζει την ποιότητα της δημοκρατίας. Διότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι σκεπτόμενοι και διανοούμενοι. Το πλήθος εύκολα μετατρέπεται σε χύδην όχλο και χειραγωγείται από τους δημαγωγούς, κι από αυτούς οι οποίοι έχουν συμφέροντα να τους καθοδηγήσουν για να υπηρετήσουν τα συμφέροντα τους.
Ο φιλόσοφος Πλάτων είχε πει ότι «οι φιλόσοφοι δεν θα γίνουν ποτέ Βασιλιάδες και οι Βασιλιάδες ποτέ φιλόσοφοι.» Ο Πλάτων βεβαίως στην εποχή του ήταν φίλος των ολιγαρχικών και όχι της δημοκρατίας, αντίθετα με τον Περικλή, ο οποίος ήταν ένας δημοκρατικός άνδρας. Έδωσε δικαιώματα σε περισσότερους Αθηναίους να συμμετέχουν στα κοινά να εκλέγουν και να εκλέγονται, σε όλα τα αξιώματα. Καθιέρωσε δε και μισθό στους πολύ φτωχούς, και σίτιση στο πρυτανείο, καθώς και τα «θεωρικά» δηλαδή την δωρεάν ψυχαγωγία στις θεατρικές παραστάσεις. Μετά όμως την απώλεια του μεγάλου ανδρός γράφει ο ιστορικός Κ. Παπαρρηγόπουλος κριτικάροντας τον Περικλή για την δημοκρατικότητα του, διότι όπως γράφει κυριάρχησαν στις συνελεύσεις οι δημαγωγοί «άνθρωποι ως επί το πλείστον ταπεινής καταγωγής που προετοιμαζόταν γιαυτό με κάποια εξάσκηση στον λόγο. Με διάφορα τεχνάσματα και κολακείες κολάκευαν και εξαπατούσαν το πλήθος. Οι πιο γνωστοί από τους δημαγωγούς ήταν ο νευροράφος Ευκράτης, ο προβατοπώλης Λυσικλής, ο λυχνοπώλης Υπέρβολος, και ο περισσότερο διαβόητος ο βυρσοπώλης Κλέων.» Στις ημέρες μας υπάρχουν ακόμη δημαγωγοί πολιτικοί, αλλά κυρίως την διαμόρφωση της κοινής γνώμης την έχει αναλάβει η τηλεόραση και ο γραπτός τύπος, ο οποίος διεθνώς ανήκει σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.
Ο μεγάλος κοινωνιολόγος και ψυχολόγος Έριχ Φρομ βλέποντας τον άνθρωπο από την ψυχαναλυτική του πλευρά λέει ότι «ο άνθρωπος έχει φόβο μπροστά στην ελευθερία του.¨»Η άνοδος της δημοκρατίας μολονότι απελευθέρωσε τον άνθρωπο, δημιούργησε παράλληλα μια κοινωνία όπου ο άνθρωπος αισθάνεται απομονωμένος από τους συνανθρώπους του, όπου οι σχέσεις έχουν χάσει τον προσωπικό τους χαρακτήρα και όπου η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια έχουν υποκαταστήσει τους παλιότερους κοινωνικούς δεσμούς». Κατά την άποψη του Έριχ Φρομ , ακριβώς αυτή η αίσθηση μοναξιάς ωθεί τους κόσμο ποιοτικής υγιεινής και νόστιμης διατροφής.» Ένα ημερολόγιο λοιπόν με συνταγές της Κρητικής κουζίνας, πατροπαράδοτες συνταγές οι οποίες έδωσαν ανθρώπους σε ένα πανίσχυρο οργανισμό η το κράτος. Με εργαλείο την ψυχαναλυτική ανάλυση του ΦΡΟΜ μπορεί να εξηγήσει κάποιος, και τους φασισμούς του εικοστού αιώνα, αλλά και την λατρεία των Ιταλών στην ισχυρή προσωπικότητα του Σύλβιο Μπερλουσκόνι.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
Μόλις λάβαμε το νέο ημερολόγιο του έτους 2010 της Νομαρχιακής Αυτοδιοίηκησης Χανίων.
Ο Νομάρχης Γρηγόρης Αρχοντάκης ο οποίος το προλογίζει γράφει ότι περιέχει¨ «γαστρονομικά μικρά θαύματα από την εμπνευσμένη δουλειά ενός γνώστη και δημιουργού της Κρητικής κουζίνας, του Χανιώτη σεφ Γιάννη Αποστολάκη. Στόχος της έκδοσης είναι να ταξιδέψει τους αναγνώστες σ` ένα κόσμο υγιεινής ποιοτικής και νόστιμης διατροφής.»Ένα ημερολόγιο λοιπόν με συνταγές της Κρητικής κουζίνας πατροπαράδοτες συνταγές οι οποίες έδωσαν ώθηση στο ευ ζην και την μακροζωϊα των παλιότερων γενεών Κρητικών, και που τείνουν να εκλείψουν εξ αιτίας του αγχώδους τρόπου ζωής μας, της ευκολίας και της ταχύτητας, η οποία μας σπρώχνει στα καταστήματα γρήγορου φαγητού και στην παχυσαρκία.

ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΣΙΝΕ «ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ»
«Μια φορά κι ένα καιρό η καλή βασιλοπούλα μοίραζε δώρα στα φτωχά παιδάκια.»
Σαν παραμύθι μέσα από ένα κουβάρι στη κλωστή πλεγμένο, στη ανέμη τυλιγμένο ξετυλίγεται η ζωή των ανθρώπων των ώριμων ηλικιών. Στην διάρκεια των παρελθόντων χρόνων όλα άλλαξαν, και στην πόλη μας. Οι μεγαλύτεροι θυμούνται στους δρόμους της πόλης ποδήλατα, μοτοποδήλατα, σαράβαλα λεωφορεία
και τις άμαξες, οι οποίες έκαναν πιάτσα έξω από το α/ γυμνάσιο. Λίγα ταξί παλιάς κοπής σταθμευμένα έξω από την κεντρική είσοδο της Δημοτικής αγοράς, και κάρα να μεταφέρουν αγροτικά προϊόντα. Τα μακρύκαρα με τα άλογα ζορισμένα, να μεταφέρνουν εμορευματοκιβώτια, από τα μοτορσίπς του παλιού λιμανιού. Τα καλοκαίρια τα παγωτά «Όλυμπος» με έδρα το κτίριο που ονομάζουμε σήμερα «παλιό
ψυγείο» με τους πλανόδιους πωλητές δρόσιζαν το λαρύγγι μικρών και μεγάλων.
Φυσικά δεν υπήρχε τότε η ανέξοδη διασκέδαση της τηλεόρασης.Υπήρχαν όμως οι κινηματογράφοι της εποχής. Οι άνθρωποι του λαού σχημάτιζαν ουρές για να δουν με φθηνό εισιτήριο τις ταινίες της αρεσκείας τους. Ταινίες μελό Ελληνικές ταινίες δομημένες με λιτά μέσα, ως επί το πλείστον σε εξωτερικούς χώρους λόγω ελλείψεως οργανωμένων στούντιο. Ελέγετο ότι στην Αθήνα διέμειναν στην είσοδο των σινεμά από ένα μικρό χαρτομάντιλο, γιατί οι θεατές ταυτιζόταν με τις ιστορίες των πρωταγωνιστών και ξεσπούσαν σε κλάματα. Μέσω της τέχνης συντελείτο η κάθαρση από τη δική τους σκληρή και πικρή ζωή, και τα βάσανα της καθημερινότητας.
Παιζόταν και ταινίες με θέματα από τον β/ παγκόσμιο πόλεμο, Αμερικάνικες Ευρωπαϊκές, αλλά και Ελληνικές παραγωγές, γιατί ο πόλεμος τότε ήταν πολύ κοντινή ανάμνηση στις παλιότερες γενιές. Ο θαυμασμός των αγοριών για τις γόησσες του Αμερικάνικου και Ευρωπαϊκού κινηματογράφου ήταν απεριόριστος. Η Μπριζίτ Μπαρντό η γατούλα του σεξ «μπε-μπέ», η φλογερή και σικάτη Ναπολιτάνα Σοφία Λόρεν, η χυμώδης Κλαούντια Καρντινάλε, αλλά και οι Αμερικανίδες Θεές παρέλασαν από την μεγάλη οθόνη, και υπήρξαν η φαντασίωση των στερημένων αγοριών της εποχής εκείνης. Ο Αλαίν Ντελόν ο άσχημος γόης Ζαν Πωλ Μπελμοντό ,
ο μελαχρινός Γαλλοαιγύπτιος Ομάρ Σαρίφ, ο Ρόμπερτ Μήτσαμ, ο Τόνυ Κέρτις, ο φαλακρός γόης Γιούλ
Μπρύνερ , αλλά και οι εγχώριοι Μπάρκουλης, Κούρκουλος, και Αλεξανδράκης γοήτευαν το ωραίο φύλο.
Σήμερα περιδιαβαίνοντας την πόλη οι μεγάλοι άνθρωποι, βλέπουν τους κινηματογράφους που πέρασαν πολλές νύχτες της νιότης τους, να έχουν αλλάξει χρήσεις. Το «Πάνθεον» έγινε μέγαρο, το «Αστέρι» έγινε πολυκατάστημα οικιακών συσκευών, τα «Ολύμπια» εμπορικά καταστήματα, ο «Απόλλων» έγινε σούπερ μάρκετ η "Ρεγγίνα" έγινε Δημοτικό πάρκιν.
Ευτυχώς που κράτησε ο Δήμος τον θερινό «Κήπο» όπου τον διευθύνει αφιλοκερδώς ένας παθιασμένος φίλος του σινεμά και ποιητής, ο Λεωνίδας Κακάρογλου . Έτσι βλέπουν οι παλιότεροι αλλά και οι νεώτεροι, παλιές βραβευμένες ταινίες αλλά και σύγχρονες του ποιοτικού κινηματογράφου. Το μεταπολεμικό κλίμα στην χώρα μας ήταν επιβαρυμένο από την Γερμανική κατοχή και τον εμφύλιο πόλεμο.
Η Χώρα μας βγήκε από τα δύο αυτά μέτωπα διχασμένη τραυματισμένη και κατεστραμμένη οικονομικά. Πλήθος Ελλήνων και Ελληνίδων πολιτών και πολιτισσών, απελπισμένοι από την φτώχεια και την υπανάπτυξη της Χώρας μας, έφευγαν για τα ξένα ως μετανάστες. Αδιάψευστο μάρτυρας είναι τα λαϊκά πονεμένα τραγούδια της εποχής
εκείνης. «Μανούλα θα φύγω για πάντα στα ξένα» «Στης φάμπρικες της ξενιτιάς» τα «Μουτζουρωμένα χέρια» Ο κινηματογράφος τότε όπως και κάθε μορφής τέχνη άλλωστε, ήταν ένα ισχυρό αναλγητικό για να φεύγετε από το σκληρό ζείν και να πετάξετε στο «ευ ζείν».

ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΣΤΟΝ ΑΓΏΝΑ ΔΡΟΜΟΥ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΜΕ ΤΙΣ «ΑΛΥΣΙΔΕΣ»
«ΚΑΛΙΟ ΑΡΓΑ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ»
Διάβασα στον «Αγώνα» ότι οι έμποροι του Ηρακλείου σε συνεργασία με τους αγροτικούς συναιτερισμούς διαβουλεύονται, προκειμένου να ιδρύσουν μετοχικό εμπορικό πολυκατάστημα στην πόλη του Ηρακλείου. Μακάρι να ευοδωθεί η προσπάθεια τους και να τους ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι νομοί της Κρήτης, Χανιά-Ρέθυμνο και Λασήθι.
Άκουσα τον πρόεδρο του ΙΝΚΑ κο Απόστολο Αλεξάκη να λέει σε τοπικό κανάλι ότι¨ "Αν μαζευτούν έξη Ολλανδοί κάνουν ένα συνεταιρισμό, ενώ έξη Έλληνες τον διαλύουν".
Ποιός μπορεί να υποστηρίξει ότι έχει άδικο;
Η οργάνωση της Ελληνικής οικονομίας σε μικρές οικοτεχνίες, βιοτεχνίες, μικρές επαγγελματικές και εμπορικές επιχειρήσεις έκανε τον μικροπαραγωγό –έμπορο-επαγγελματία, βιοτέχνη, να αισθάνεται ότι μόνος του τα βγάζει πέρα και του έδωσε την αίσθηση της αυτάρκειας.
Τον έκανε καχύποπτο σε κάθε συλλογική προσπάθεια αισθανόμενος ανασφάλεια να ρισκάρει σε κάτι που το θεωρούσε άγνωστο, δύσκολο στην διοίκηση και αβέβαιο.
Ενώ έβλεπε την θύελλα την οποία έρχεται με την Ευρωπαϊκή καπιταλιστική ολοκλήρωση, και την ενιαία αγορά ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας έμεινε αδρανής.
Στα Χανιά π.χ. έγιναν συλλογικές προσπάθειες οι οποίες αντί να στραφούν στο πως θα αντιμετωπιστεί ο ανταγωνισμός των μεγάλων διεθνών κυρίως αλλά και Ελληνικών αλυσίδων, επένδυσαν σε ψυχαγωγικά πάρκα και σε μια προσπάθεια ανοίγματος ιδιωτικού κέντρου υγείας που δεν τελεσφόρησε. Τώρα θα ξεκινήσουν από το μηδέν στο Ηράκλειο, αν τα καταφέρουν και συγκεντρώσουν ιδιωτικά κεφάλαια ,και από χρηματοδοτήσεις τραπεζών. Πολύ καλή η προσπάθεια. Υπάρχει όμως ένα αλλά. Δηλαδή εάν η προσπάθεια αυτή είχε πραγματοποιηθεί σύμφωνα με την παροιμία ¨«των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν» τότε και οι πολυεθνικές θα το σκεπτόταν να έλθουν στις πόλεις μας, και αν ερχόταν θα είχαν οι δικοί μας κατακτήσει μερίδια αγοράς , και φουλ εξέλιξη με έτοιμη πελατεία.
Θα αντιμετώπιζαν τις εμπορικές αλυσίδες με δεδομένη υπεροχή. Τώρα γίνεται το αντίστροφο.
Θα ξεκινήσουν με μια αγορά υπέρ πλήρη και με κατακτημένα τα μερίδια αγοράς από τους πολυεθνικούς ομίλους. Η προσπάθεια θέλει μεγάλη τόλμη , πολύ περισσότερη προσπάθεια ,όπου και θα υπάρξει μεγαλύτερο ρίσκο. Καθώς και μια ισχυρή και έξυπνη στρατηγική, η οποία θα εντείνει, ένα συνεχή αγώνα με έμπειρα διευθυντικά στελέχη {Μάνατζερς Μάρκετινγκ] για εδραίωση στην αγορά. Έστω κι έτσι ποτέ δεν είναι αργά οι Έλληνες όπου τολμούν νικούν.
Η ΑΚΤΗ ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΛΙΜΑΝΙ
Απορώ γιατί δεν υπάρχει πλακόστρωση -δεν υπήρξε ποτέ δηλαδή- στο μισό αριστερό κύκλο του παλιού λιμανιού από το ξενοδοχείο «Λουκία» μέχρι το φρούριο «Φιρκά» και μέχρι τουλάχιστον τις καινούργιες αλυσίδες. Βλέπω τώρα αντικαθίστανται από συνεργείο η φθαρμένη πλακόστρωση στην αρχή του αριστερού κύκλου{Ακτή Κουντουριώτη}. Γιατί δεν ενδιαφέρονται οι καταστηματάρχες του λιμανιού να κάνουν διαβήματα προς την δημοτική αρχή.; Δεν τους ενδιαφέρει
άραγε η πλακόστρωση και ο ευπρεπισμός της περιοχής;
Κύριε δήμαρχε τώρα που έχετε την ευθύνη του λιμενικού δημοτικού ταμείου γιατί δεν ευπρεπίζεται, το παλιό λιμάνι; Δεν εισπράττετε αρκετά από τους καταστηματάρχες να τοποθετήσετε πλακάκια στην παραλιακή οδό; Είναι τόσο δύσκολο να το σκεφτεί κανείς συνεργάτης σας.;
ΑΔΟΞΑ ΤΕΛΗ
Διάβασα στον τύπο ότι 4000 ιδιοκτήτες παλιών ιδιωτικών αυτοκινήτων στις Σέρρες, κατέθεσαν τις πινακίδες
γιατί δεν μπορούσαν να πληρώσουν τα δυσβάστακτα τέλη. Αυτή η μεγάλη και απότομη αύξηση των τελών από την κυβέρνηση της ΝΔ που δεν έκανε τουλάχιστον ηπιότερη η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έφερε πολλούς χαμηλοσυνταξιούχους σε απελπισία και ιδού το αποτέλεσμα. Το κράτος όταν δεν σκέπτεται τις πολιτικές του, έρχονται μπούμερανγκ κι αντί να έχει αύξηση θα υπάρξει μείωση των δημοσίων εσόδων.
Πως διπλασιάζεις κύριε τα τέλη κυκλοφορίας ,σε ένα συνταξιούχο ο οποίος έχει ένα σαραβαλάκι και δεν μπορεί να το αντικαταστήσει; Αυτό λέγεται κοινωνική πολιτική;

ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΜΑΘΗΜΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ
Στο ανοιχτό πανεπιστήμιο του Δήμου Χανίων την Τετάρτη 16 τρέχοντος μηνός
έδωσε διάλεξη ο διακεκριμένος καθηγητής φιλοσοφίας του παν. Αθηνών, κος Θεοδόσης Πελεγρίνης με θέμα ¨«ο άνθρωπος σήμερα».
Στο παρόν κείμενο μεταφέρουμε με συντομία, την ενδιαφέρουσα ματιά του διακεκριμένου καθηγητή, σε σχέση με την σημερινή πραγματικότητα και τον σύγχρονο άνθρωπο.
«Η εξέλιξη της επιστήμης έχει επιφέρει και τον θάνατο τη ηθικής. Παράδειγμα.
Σε παλιότερες εποχές οι άνθρωποι τιμούσαν τον άγνωστο στρατιώτη. Σ ήμερα με την μέθοδο ανάλυσης του ντι εν εϊ δεν υπάρχει αυτή η έννοια, γιατί ο άγνωστος στρατιώτης είναι γνωστός. Μετεξελίσσεται με τον καιρό και η έννοια της μάνας η οποία γεννούσε το παιδί της, και το πονούσε γιατί ήταν σπλάχνο της. Σήμερα το παιδί συλλαμβάνεται τεχνητά στον σωλήνα και μπορεί να το γεννήσει δανεική [παρένθετη μητέρα]
Σήμερα η ηθική έννοια καλός, κακός τείνει να καταργηθεί και να αντικατασταθεί με μια άλλη περιγραφικότητα. Είπε επίσης και για τα πρότυπα. Ότι στην Αμερική του 1960 ήταν πρότυπο ο Έλβις Πρίσλεη διότι αντιπροσώπευε την άνοδο των αγροτικών πληθυσμών του Αμερικάνικου Νότου. Στην σημερινή εποχή πρότυπο ήταν ο Μάϊκλ Τζάκσον ένας άνθρωπος ο οποίος δεν ήταν ούτε άνδρας, ούτε γυναίκα, ούτε άσπρος, ούτε μαύρος. Και αυτό διότι η σημερινή εποχή είναι διασπασμένη και με ασαφή χαρακτηριστικά. «Αλλοίμονο στην εποχή που έχει ανάγκη από ήρωες» είπε ο Μπέρτολτ Μπρέχτ δηλαδή από πρότυπα. Επειδή οι άνθρωποι ταυτίζονται μαζί τους και τους εμποδίζουν να αναπτύξουν την σκέψη τους και να αναδειχθούν σε αυτόνομες προσωπικότητες. Τον 19ο αιώνα ο Νίτσε διακήρυξε τον θάνατο του Θεού ενώ ο 20ς αιώνας διακηρύττει τον θάνατο της ηθικής. Σε ερώτηση μας πως εννοούσε τον υπεράνθρωπο του ο Νίτσε, και εάν αυτό που έγραψε ο Νίκος Καζαντζάκης βαθύ μελετητής του Νίτσε «φθάσε όπου δεν μπορείς» έχει σχέση με την Νιτσεϊκή θεωρία μας απάντησε ότι ο Νίτσε μίλησε για τον υπεράνθρωπο αλλά δεν του έδωσε σαφή χαρακτηριστικά και ότι η ερμηνεία του Καζαντζάκη είναι μια λογοτεχνική ερμηνεία.
Τον ρωτήσαμε επίσης αν είναι αλήθεια αυτό που λέγεται από διάφορες πλευρές, ότι οικειοποιήθηκε ο Χίτλερ την θεωρία του Νίτσε. Μας απάντησε ότι η αδελφή του Νίτσε ήταν ναζί κι ότι ο Χίτλερ είχε παραστεί στην κηδεία της.. Η αδελφή του λόγω της ναζιστικής ιδεολογίας της, μετά τον θάνατο του επέλεξε ορισμένα από τα αδημοσίευτα κείμενα του Νίτσε, τα οποία ταίριαζαν στον ναζισμό και εξέδωσε και ένα σχετικό βιβλίο.
ΟΤΑΝ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΟΙ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ
Παντού στον κόσμο όταν αναλάβουν την εξουσία οι σοσιαλδημοκράτες απομακρύνονται από την λαϊκή τους
βάση. Έχει γίνει στο παρελθόν και στην Ελλάδα αλλά δεν είναι εγχώρια πατέντα.
Το 1999 ο Καναδός ακτιβιστής Μάρεϊ Ντόμπιν απηύθυνε έκκληση για την «οικοδόμηση ενός κοινωνικού κινήματος στον Καναδά» για να διασφαλιστεί ότι το αριστερών αποκλίσεων Νέο Δημοκρατικό Κόμμα, όπου αναλάβανε όντως αξιώματα δεν θα εγκατέλειπε το εκλογικό του σώμα.
«Η πιο βασική διαπίστωση της θεωρίας του κράτους είναι ότι, όταν ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα κερδίσει την «εξουσία» σε μια εκλογική αναμέτρηση στην πραγματικότητα μόνο αυτό δεν έχει κάνει .Οι ανώτεροι γραφειοκράτες οι οποίοι-όλοι τους ουσιαστικά- έχουν διαμορφωθεί από την νεοφιλελεύθερη ιδεολογία και την έχουν ενστερνισθεί, δρουν ως πέμπτη φάλαγγα σαμποτάροντας τις προοδευτικές πολιτικές. Παρένθεση [το ζήσαμε και στην Ελλάδα με την κυβέρνηση του κου Σημίτη]Επίσης όταν οι μεγάλες υπερεθνικές επιχειρήσεις απειλούν με απεργία κεφαλαίου ,όπως έκαναν στο Οντάριο και μεταφέρθηκαν στην Βρετανική Κολομβία., βλέπουμε ότι οι κυβερνήσεις του Νέου Δημοκρατικού Κόμματος δεν έχουν την «εξουσία» να τις σταματήσουν.
Εδώ είναι που υπεισέρχονται τα κοινωνικά κινήματα. κι αν δεν μπορούμε να βγάλουμε χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους[χωρίς να χρειαστεί να ξοδέψουμε εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια και αρκετούς μήνες οργανωτικής δουλειάς θα πρέπει να περιμένουμε ότι οι κυβερνήσεις θα υποκύψουν στην άκρως πραγματική εξουσία των μεγάλων επιχειρήσεων, η οποία ασκείται με εκπληκτικά αποφασιστικό τρόπο και σε καθημερινή βάση» «.Όπου λοιπόν εμφανίστηκαν κοινωνικά κινήματα που αντιπαρατέθηκαν ενεργά στην εξουσία των μεγάλων επιχειρήσεων, τα είδαμε να αποτυγχάνουν στον ίδιο σχεδόν βαθμό με το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα.» {ΜΑΡΕΪ ΝΤΟΜΠΙΝ}«Στις αρχές του 21ου αιώνα, άνθρωποι από όλο τον κόσμο αναγνωρίζουν τον όρο κοινωνικό κίνημα ως προσκλητήριο σάλπισμα , ως αντίβαρο στην καταπιεστική εξουσία, ως κάλεσμα για λαϊκή δράση εναντίον ενός ευρέως φάσματος πηγών καταπίεσης και προβλημάτων.» {ΤΣΑΡΛΣ ΤΙΛΛΥ Κοινωνικά Κινήματα εκδόσεις Σαββάλας}

ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
ΚΟΣΤΙΣΑΝ 50 ΔΙΣ ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ;
Το παρακάτω κείμενο δεν είναι ετεροχρονισμένο γιατί αφορά τα σημερινά δεινά της οικονομίας. Διαχρονικά είναι υπεύθυνα τα κόμματα του δικομματισμού για τα χάλια και την υπερχρέωση της Ελληνικής οικονομίας. «Να σε κάψω Γιάννη να σε αλείψω μέλι»
Αυτή η παροιμία ταιριάζει στους πολιτικούς που μας καταχρέωσαν όταν βλέπουν να βγαίνουμε συνεχώς στην ζητιανιά για δάνεια. Συνέχεια και οι δανειστές θα ανεβάζουν τα επιτόκια διότι αυτοί που δανείζουν χρήματα- οι διεθνείς τοκογλύφοι -ενδιαφέρονται μονάχα για το κέρδος.
Τα δύο κόμματα όπου κυβερνούν την Ελλάδα από το 1974 συμφώνησαν να καταξοδευτεί η Ελληνική οικονομία για να πραγματοποιηθούν οι Ολυμπιακοί αγώνες στην χώρα μας. Οι Ολυμπιακοί δεν είναι τίποτα άλλο από ένα διεθνές κερδοσκοπικό πανηγυράκι με άφθονο άρτο και θεάματα. Μοναδικοί κερδισμένοι είναι οι εργολάβοι κατασκευαστές των Ολυμπιακών έργων, οι διεθνείς τηλεοπτικοί σταθμοί, οι πωλητές συμπληρωμάτων διατροφής, για να κατασκευαστούν οι υπεραθλητές, και ότι άλλο έχει σχέση με το διεθνές κύκλωμα των Ολυμπιακών αγώνων. Μεγάλες χώρες όπου έχουν αναλάβει Ολυμπιακούς αγώνες δυσκολεύτηκαν να αποπληρώσουν το κόστος. πόσο μάλλον η Ελλάδα χωρίς ισχυρή παραγωγική βάση. Για την υπερχρέωση της Ελλάδος εξαιτίας των Ολυμπιακών, τηρούν σιγήν ιχθύος τα μέσα ενημέρωσης των εργολάβων. «Και γιατί να το κρύψουμε άλλωστε ότι τα οικονομήσαμε τρελά.»
«Είναι ανάγκη να το φωνάζουμε και στις ρούγες; Δεν είμαστε και κορόϊδα. Επειδή πιάσαμε εσάς που θα πληρώσετε.;»
Να γιατί χρειάζεται η ενδελεχής ενημέρωση και η ουσιαστική διαβούλευση με τον Ελληνικό λαό, όταν παίρνονται τόσο σημαντικές αποφάσεις όπως ήταν η τέλεση των Ολυμπιακών αγώνων στην πατρίδα μας. Έπρεπε ασφαλώς να προβλέπονται για σημαντικά θέματα από το Σύνταγμα μας, δημοψηφίσματα. Φαίνεται όμως πως η μεταδικτατορική πολιτική τάξη δεν θεωρεί ώριμο τον Ελληνικό λαό να αποφασίζει για τα θέματα του, όπως δεν τον θεωρούσε και η δικτατορία των Συνταγματαρχών το 1967.Το 2004 το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη έχασε τις εκλογές, και. τους Ολυμπιακούς αγώνες τους τέλεσε η κυβέρνηση της Ν.Δ.
Το χάσιμο των εκλογών δεν σημαίνει ότι είναι και η κολυμπήθρα του Σιλωάμ.
Όταν χρεώνεις την χώρα με επί πλέον 50 δις ευρώ πρέπει να έχεις και συνέπειες.
Να σε στήσουν σε μια πλατεία και να σε φτύνουν οι περίοικοι.
Που όμως θα βρεθεί τόσο σάλιο, και πως θα περισσέψει η ντροπή.?
ΙΣΛΑΜΟΦΟΒΙΑ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ
Ο άλλος πάντα σε φοβίζει , όταν είναι διαφορετικός από εσένα. Πόσο μάλλον όταν η γυναίκα φοράει ένα μαύρο μακρύ φόρεμα, και ένα σκούρο κεφαλομάντηλο, όπως φορούσαν οι γιαγιάδες μας παλαιότερα, και ο άντρας όταν έχει γενειάδα και κρατάει το κοράνι στο χέρι, φοράει κελεμπία στο σπίτι, καμιά φορά και στο δρόμο, και όταν τον βλέπεις να σκύβει κατάχαμα ομαδικά με τους άλλους προσκυνώντας τον Θεό του, τον {Αλλάχ]. Το Αραβικό Αλλ –αχ σημαίνει Θεός. Οι Ελβετοί με τις παχιές αγελάδες, τα περίφημα Ελβετικά ρολόγια και τις χιονισμένες Άλπεις. Εκεί όπου διαβιούν στα πολυτελή σαλέ των ξενοδοχείων τους φτωχοί άνθρωποι που δεν έχουν να φάνε και όμως στέλνουν το χρυσό τους φοροδιαφεύγοντας στις Ελβετικές τράπεζες. Οι Ελβετοί λοιπόν οι οποίο ζουν δημοκρατικά κι ήρεμα και όπου με το παραμικρό κάνουν δημοψηφίσματα γιατί εμπιστεύονται τον λαό τους.
Αυτή την φορά παρασύρθηκαν από το ξενοφοβικό ακροδεξιό κόμμα τους, και ψήφισαν εναντίον της ανέγερσης νέων Μιναρέδων. Ήδη βέβαια υπάρχουν σύμφωνα με τις ανταποκρίσεις παλιότεροι Μιναρέδες.
Στην Ευρώπη αναπτύσσεται μια όλο και διογκούμενη Ισλαμοφοβία ανάλογη με την προκατοχική Εβραιοφοβία των παλαιότερων χρόνων. Μέχρι που ήρθε στα πράγματα ο «Γερμανία πάνω απ`όλα « ή «Ντοϊτσλαντ ούμπερ άλες» Αδόλφος Χίτλερ και τους εξαφάνισε με αμονιαζόλ. Πενήντα πέντε εκατομμύρια Μουσουλμάνοι διαβιούν στην Χριστιανική Ευρώπη. Μπορεί να το γράφουν στην ούγια πως είναι Χριστιανοί οι Ευρωπαίοι, αλλά όσο είναι αυτοί Χριστιανοί τόσο εγώ είμαι Εσκιμώος. Μοναδική λύση είναι η ενσωμάτωση των Μουσουλμάνων στα Ευρωπαϊκά στάνταρντς. Οι γνωρίζοντες όμως λένε, ότι η ενσωμάτωση των Μουσουλμάνων έχει κόστος και οι Ευρωπαίοι δεν είναι διατεθειμένοι να το κάνουν. Αν τους ενσωματώσουν δεν θα τους έχουν όπως τώρα να τους πλένουν πιάτα και στις υπηρεσίες καθαριότητας. Θα έχουν απαιτήσεις και δικαιώματα. Μήπως στην Ελλάδα έχουν τζαμιά; Στην Αθήνα τους φέρνουν προσκόμματα και κάνουν τις προσευχές τους σε αποθήκες.
Στα Χανιά τώρα τελευταία τους φιλοδωρούν ορισμένοι με γροθιές κα κλωτσιές, για να τους δείξουν πόσο φιλόξενοι είναι οι Κρητικοί..