68]Το επόμενο βράδυ της παραμονής της Κατερίνας στην Αθήνα, στο διαμέρισμα της κόρης της Ματούλας, την επισκέφθηκε το ζευγάρι το οποίο έκαναν τακτικά παρέα, αλλά ήταν και σύντροφοι στις παράνομες δραστηριότητες.
Η Ματούλα σύστησε τα παιδιά στην μητέρα της.
-«Μαμά να σου γνωρίσω τους καλύτερους μου φίλους». «Από εδώ ο Αχιλλέας και η Ελβίρα.»
Η Κατερίνα χαιρέτησε θερμά τα παιδιά .
-«Η κόρη μου, μου έχει μιλήσει με τα καλύτερα λόγια για εσάς».
-«Εσύ Κατερίνα είσαι από ένα γειτονικό, προς εμάς πανέμορφο νησί, την Σαντορίνη.»
-«Κι εσύ Αχιλλέα από το Περιστέρι το οποίο είναι, σύμβολο της ειρήνης είπε αστειευόμενη.»
-«Κι εμείς γνωρίζουμε για εσάς . Της είπε η Ελβίρα».
Ότι είστε σπουδαίοι άνθρωποι, και ότι έχετε μεγαλώσει με πολύ αγάπη την Ματούλα.»
Ακούγοντας αυτά τα λόγια η Κατερίνα συγκινήθηκε. Ζήτησε συγνώμη και αποσύρθηκε στο δωμάτιο της.
-«Αποσύρομαι εγώ τώρα για να πείτε εσείς τα δικά σας. –«Γειά σας και χάρηκα που σας γνώρισα».
Η Κατερίνα μόλις είδε τον Αχιλλέα ταράχτηκε .
Το ένστικτο της μάνας δεν την άφησε να ησυχάσει.
Πήγαινε πάνω κάτω , πάνω κάτω στο δωμάτιο της, σαν το λιοντάρι στο κλουβί.
Έχουν περάσει πολλά χρόνια αλλά τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου δεν αλλάζουν σκέφτηκε η Κατερίνα.
«Η μύτη του και τα μάτια του , το χρώμα των ματιών του , είναι ολόιδια τα δικά μου.»
-«Το στόμα του το μέτωπο του, και τα κατσαρά του τα μαλλιά, είναι φτυστός ο άνδρας μου ο Σωτήρης.»
Η καρδιά της Κατερίνας χτυπούσε τόσο άγρια στο στήθος της που νόμιζε και η ίδια ότι θα πετούσε μακριά της.
Είχε πεθάνει από την αγωνία της .
«Να κάνει παρέα με την Ματούλα και να μην καταλάβει τίποτα.»
-«Αυτή βέβαια ήταν πολύ μικρή ακόμη.»
Όταν έφυγαν τα παιδιά είπε στην Ματούλα τις υποψίες της, αν όχι την βεβαιότητα της.
-«Γιαυτό κι εγώ μαμά αισθάνθηκα μόλις τον γνώρισα μια συμπάθεια.» «Κάτι σαν αδελφική αγάπη.» «Λες και τον γνώριζα χρόνια.”